Χάρις Μανουσάκη
Ερευνητές του Χάρβαρντ, αξιολογώντας εκ νέου δημοσιευμένες μελέτες συμπέραναν ότι η εισπνοή ατμοσφαιρικών ρύπων ελάχιστης διαμέτρου, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας.
Είναι ήδη γνωστό από ανάλογες έρευνες ότι τα συγκεκριμένα σωματίδια μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο συσχετισμός τους όμως και με τον κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας, έγινε μόλις πρόσφατα.
«Η άνοια είναι ένα τεράστιο πρόβλημα παγκοσμίως. Εάν μπορούμε να μειώσουμε την έκθεση σε αυτά τα σωματίδια, υπάρχει πιθανότητα να μειωθεί και ο όγκος περιστατικών άνοιας» δηλώνει ο ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Marc Weisskopf.
Οι εν λόγω ρύποι, εντοπίζονται συχνά σε εργοταξιακούς χώρους, σε μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους και σε καπνοδόχους. Μπορεί να εκλυθούν κατά την διάρκεια πυρκαγιάς ή από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αυτοκίνητα και φορτηγά.
Ραγδαία αύξηση των περιστατικών άνοιας
Αυτή τη στιγμή, υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 57 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με άνοια, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί στα 153 εκατομμύρια μέχρι το 2050.
Στις 16 μελέτες παρατήρησης, που εξέτασαν οι ερευνητές, με τα συμπεράσματα τους να δημοσιεύονται στο British Medical Journal, εντόπισαν σταθερές ενδείξεις σύνδεσης μεταξύ των ρύπων PM 2,5 και της άνοιας, ακόμη και όταν η ετήσια έκθεση ενός ατόμου ήταν μικρότερη από 12 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα, που είναι το τρέχον όριο της Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος. Προς σύγκριση των μεγεθών, ένας κόκκος ρυζιού, ζυγίζει περίπου 30.000 μικρογραμμάρια.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού εκτίθεται σε ανθυγιεινά επίπεδα των συγκεκριμένων ρύπων.
Πώς οι ρύποι επηρεάζουν τη νοητική λειτουργία
Ο ακριβής τρόπος με τον οποίο η ατμοσφαιρική ρύπανση επηρεάζει την ανάπτυξη της άνοιας δεν είναι ακόμα σαφής, λέει η Rebecca Edelmayer, στέλεχος της Ένωσης Αλτσχάιμερ. «Υποτίθεται ότι τα πολύ μικρά σωματίδια των ρύπων εισέρχονται στο σώμα μας και διεισδύουν στο κυκλοφορικό μας σύστημα, το οποίο βοηθά στην τροφοδοσία του εγκεφάλου. .» προσθέτει χαρακτηριστικά.
Άλλοι επιστήμονες εικάζουν ότι η επίδραση μπορεί να σχετίζεται με την δημιουργία χρόνιας φλεγμονής στο σώμα ή με τη συσσώρευση πρωτεΐνης “βήτα αμυλοειδούς” στο αίμα.
Είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ότι οι εγκέφαλοι ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ, φέρουν συχνά μεγάλες ποσότητες της συγκεκριμένης πρωτεΐνης. Οι πλάκες που σχηματίζονται, διαταράσσουν τους νευρώνες και τη λειτουργία των κυττάρων.
Πηγή: https://www.hsph.harvard.edu/
