Οι ερευνητές παρακολούθησαν περισσότερα από 167.000 παιδιά που γεννήθηκαν στην Ουαλία την περίοδο 2009-2016. Χρησιμοποιώντας ιατρικά και σχολικά αρχεία αναζήτησαν τυχόν συσχετίσεις μεταξύ διαγνώσεων κατάθλιψης ή χρήσης αντικαταθλιπτικών από τις μητέρες και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών στα παιδιά τους, όπως διαγνώσεις διαταραχής του φάσματος του αυτισμού ή διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας ή μαθησιακών, συμπεριφορικών, συναισθηματικών ή κοινωνικών δυσκολιών. Η παρακολούθηση των παιδιών διήρκεσε ως το 2022.

Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά γυναικών που έλαβαν θεραπεία με αντικαταθλιπτικά παρουσίαζαν υψηλότερα ποσοστά ορισμένων νευροαναπτυξιακών διαταραχών σε σύγκριση με τα παιδιά γυναικών με κατάθλιψη που δεν έλαβαν θεραπεία. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά ενδέχεται να επηρεάζονται από το γεγονός ότι οι γυναίκες με σοβαρότερη κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά.

Συγκεκριμένα, οι αναλύσεις έδειξαν ότι 24 στα 100 παιδιά μητέρων με κατάθλιψη είχαν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες όταν η μητέρα δεν ακολουθούσε θεραπεία, ενώ το ποσοστό αυτό αυξανόταν κατά μόλις τρία στα 100 παιδιά όταν η μητέρα λάμβανε αντικαταθλιπτικά. Συγκριτικά, το αντίστοιχο ποσοστό για όσα παιδιά δεν είχαν εκτεθεί σε κατάθλιψη ή αντικαταθλιπτικά κατά την ενδομήτρια ζωή ήταν 20 στα 100 παιδιά.

Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά μητέρων με κατάθλιψη διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης νευροαναπτυξιακών διαταραχών, ανεξάρτητα από το αν εκτέθηκαν σε αντικαταθλιπτικά, ωστόσο η φαρμακευτική αγωγή ενδέχεται να κρύβει πρόσθετο κίνδυνο.

Υπογραμμίζουν, πάντως, ότι ο όποιος πιθανός κίνδυνος της θεραπείας πρέπει να σταθμίζεται με τους κινδύνους της μη θεραπευμένης κατάθλιψης στις μητέρες, που τελικά σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο επιλόχειας κατάθλιψης.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης «PLOS Medicine».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ