Περίπου το 6% του παγκόσμιου πληθυσμού βιώνει κατάθλιψη. Για πολλούς ασθενείς, η λήψη αντικαταθλιπτικών φαρμάκων συνεχίζεται ακόμη και μετά τη βελτίωση των συμπτωμάτων, με στόχο όχι μόνο την αποκατάσταση της ψυχικής υγείας, αλλά και την πρόληψη μιας πιθανής υποτροπής.

Ποια φάρμακα, όμως, προσφέρουν καλύτερα αποτελέσματα όχι μόνο βραχυπρόθεσμα, αλλά και σε βάθος χρόνου;

Μια διεθνής ερευνητική ομάδα επιχείρησε να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, συγκρίνοντας την αποτελεσματικότητα διαφορετικών αντικαταθλιπτικών τόσο στην αρχική αντιμετώπιση της κατάθλιψης όσο και στη διατήρηση της βελτίωσης. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Psychiatry.

Σύγκριση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα από 115 προηγούμενες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι.

Οι ερευνητές συνέκριναν 20 διαφορετικά αντικαταθλιπτικά μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς τη φλουοξετίνη, ένα από τα πιο γνωστά φάρμακα της κατηγορίας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα αντικαταθλιπτικά μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της βελτίωσης και κατά τη μακροχρόνια χρήση, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν διαφορές στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των φαρμάκων.

Τρία αντικαταθλιπτικά ξεχώρισαν για την καλύτερη μακροχρόνια αποτελεσματικότητά τους σε σύγκριση με τη φλουοξετίνη:

• Εσιταλοπράμη: Χρησιμοποιείται ήδη ευρέως και ανήκει στην κατηγορία των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs).

• Αγομελατίνη : Παρουσίασε θετικά αποτελέσματα, ωστόσο συνδέεται με πιθανό κίνδυνο ηπατικής βλάβης, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ιατρική παρακολούθηση.

• Ντουλοξετίνη : Εμφάνισε επίσης καλύτερη αποτελεσματικότητα σε βάθος χρόνου, αν και χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά ως αρχική θεραπευτική επιλογή.

Κατευθυντήριες οδηγίες και εξατομικευμένη θεραπεία

Πολλές διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες προτείνουν τα SSRIs ως θεραπεία πρώτης επιλογής για την κατάθλιψη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εσιταλοπράμη φαίνεται πλέον να αποτελεί μία από τις αποτελεσματικότερες επιλογές και για τη μακροχρόνια αντιμετώπιση.

Τα ευρήματα ενδέχεται να επηρεάσουν τις μελλοντικές θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η εσιταλοπράμη είναι κατάλληλη για όλους τους ασθενείς ή ότι πρέπει να αντικαταστήσει αυτομάτως άλλες θεραπείες.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η επιλογή αντικαταθλιπτικού πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τα πιθανά οφέλη όσο και τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Η ανταπόκριση και η ανοχή στη θεραπεία διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η επιλογή ενός αντικαταθλιπτικού δεν θα πρέπει να αποσκοπεί μόνο στην υποχώρηση των συμπτωμάτων, αλλά και στη διατήρηση της ψυχικής υγείας μακροπρόθεσμα. Η απόφαση για την έναρξη, τη συνέχιση ή την αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής πρέπει να λαμβάνεται από κοινού με τον θεράποντα γιατρό.

Πηγή: Eurekalert!