Νέα έρευνα του Πανεπιστημιακού Κέντρου Καρκίνου του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι (University of Cincinnati Cancer Center) διαπίστωσε ότι μια κετογονική διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά οξέα μακράς αλύσου μπορεί να ενισχύσει τη φλεγμονή.
Αυτά εντοπίζονται συνήθως στα φυτικά έλαια, τα έλαια των θαλασσινών και τα ζωικά λίπη, ενώ αποτελούν σημαντικές πηγές ενέργειας και δομικά συστατικά για διάφορες βιολογικές λειτουργίες.
Η κετογονική διατροφή είναι ένα διατροφικό μοντέλο με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και χαμηλή σε υδατάνθρακες, με στόχο την είσοδο του οργανισμού σε κατάσταση κέτωσης. Σε αυτή τη μεταβολική κατάσταση, το σώμα χρησιμοποιεί το λίπος και τις κετόνες ως πηγές ενέργειας αντί για τη γλυκόζη.
Αν και πολλές προηγούμενες μελέτες έχουν αναδείξει αντιφλεγμονώδη οφέλη της κετογονικής διατροφής, άλλες έχουν καταγράψει αυξημένη φλεγμονή και άλλες επιβλαβείς επιδράσεις. Ο διευθυντής του Κέντρου Καρκίνου, David Gius, M.D., Ph.D., επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, αι οι συνεργάτες του εντόπισαν έναν πιθανό παράγοντα που μπορεί να εξηγεί αυτές τις διαφορετικές εκβάσεις.
«Παρακολουθούσαμε τα ερευνητικά δεδομένα στο πλαίσιο της μελέτης μιας διαφορετικής πτυχής των κετογονικών διατροφών και διαπιστώσαμε κάτι απροσδόκητο», ανέφερε ο Gius, ο οποίος είναι επίσης καθηγητής στο Τμήμα Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι και γιατρός στο UC Health.
«Προηγούμενες μελέτες μας έχουν δείξει ότι δεν είναι όλες οι κετογονικές δίαιτες ίδιες, καθώς τα διαφορετικά είδη λιπαρών προκαλούν διαφορετικές μεταβολικές αλλαγές».
Στο πλαίσιο της νέας μελέτης, οι ερευνητές χορήγησαν σε μοντέλα ποντικών κετογονικές δίαιτες που περιείχαν διαφορετικά λιπαρά οξέα, ενώ παράλληλα μελέτησαν μεμονωμένα λιπαρά οξέα σε μοντέλα κυτταροκαλλιέργειας.
Ποια ήταν τα αποτελέσματα;
«Διαπιστώσαμε ότι τα κορεσμένα λιπαρά οξέα μακράς αλύσου φαίνεται να ευνοούν μια φλεγμονώδη ανοσολογική απόκριση, ενώ τα ακόρεστα λιπαρά οξέα και εκείνα μέσης αλύσου τείνουν να έχουν αντιφλεγμονώδη χαρακτηριστικά», ανέφερε ο Gius.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αύξηση της φλεγμονής διαμεσολαβείται μέσω της σηματοδότησης του μιτοχονδριακού στρες και της ενεργοποίησης των ανοσοκυττάρων.
Σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα προηγούμενων δημοσιεύσεων της ερευνητικής ομάδας στα περιοδικά Science Advances (2024) και Cell Reports (2025), τα νέα δεδομένα υποδεικνύουν ότι για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος από μια κετογονική διατροφή ενδέχεται να πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πολλαπλοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και οι διατροφικές πηγές λίπους.
Όσον αφορά τον καρκίνο, ο Gius ανέφερε ότι οι κετογονικές δίαιτες ενδέχεται να μεταβάλλουν το μικροπεριβάλλον των όγκων με τρόπο που να βελτιώνει την ανταπόκριση στις θεραπείες ανοσοθεραπείας.
Μια κλινική δοκιμή βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στο UT Health San Antonio, όπου ο Gius ξεκίνησε την έρευνά του, ενώ σύντομα αναμένεται να ξεκινήσει αντίστοιχη δοκιμή και στο Πανεπιστημιακό Κέντρο Καρκίνου του Σινσινάτι, με στόχο την περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος.





