Πολλά μπορούν να αλλάξουν μετά από μια διάγνωση καρκίνου. Η είδηση μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, άγχος ή κατάθλιψη, μαζί με μια σειρά από αναθεωρήσεις από τους ασθενείς που ξαφνικά βλέπουν τη ζωή με διαφορετικό μάτι.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι μπορεί επίσης να αλλάξει και το...ποινικό μητρώο! Στα χρόνια μετά τη διάγνωση καρκίνου, οι άνθρωποι είναι σημαντικά πιο πιθανό να καταδικαστούν για ένα έγκλημα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν είχαν διαπράξει κανένα έγκλημα ή αδίκημα στο παρελθόν.

Ναι, είναι σαν το Breaking Bad, τη τηλεοπτική σειρά για έναν χαμηλών τόνων καθηγητή χημείας γυμνασίου, του οποίου η διάγνωση καρκίνου τον οδηγεί στην εγκληματικότητα.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο που βιώνουν αυτό το φαινόμενο δεν γίνονται τόσο αδίστακτοι όσο ο Walter White. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι καταδίκες τους τείνουν να αντανακλούν αδικήματα όπως κλοπή σε καταστήματα ή κατοχή ναρκωτικών.

Ομάδα οικονομολόγων για να διερευνήσουν αυτήν την αλλαγή συμπεριφοράς συνεκτίμησαν δεδομένα από διάφορα διοικητικά μητρώα στη Δανία, δημιουργώντας ένα τεράστιο σύνολο δεδομένων που καλύπτει δημογραφικά στοιχεία, εργασία, εκπαίδευση, εισόδημα, πλούτο, υγεία και ποινικό ιστορικό.

Εστίασαν σε 368.317 άτομα που διαγνώστηκαν με καρκίνο μεταξύ 1980 και 2018. Συνδέοντας τα δεδομένα υγείας με τα ποινικά μητρώα, μπόρεσαν να συγκρίνουν τη συμπεριφορά των ασθενών με μια ομάδα ελέγχου που δεν είχε λάβει διάγνωση καρκίνου.

Αρχικά, οι νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με καρκίνο δεν εμφανίζουν σημάδια ροπής προς την εγκληματικότητα, σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης. Τα ποσοστά παραβατικής συμπεριφοράς μειώνονται στην πραγματικότητα κατά το πρώτο έτος μετά τη διάγνωση, κάτι που είναι εύλογο, δεδομένου ότι πολλοί από αυτούς τους ασθενείς υποβάλλονται σε εντατικές θεραπείες, όπως ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία.

Ωστόσο, δύο χρόνια μετά τη διάγνωση, κάτι αλλάζει: η πιθανότητα ποινικής καταδίκης των ασθενών αυξάνεται πάνω από το επίπεδο βάσης πριν από τον καρκίνο και γίνεται στατιστικά σημαντική.

Αυτή η επίδραση συνεχίζει να αυξάνεται για πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση και στη συνέχεια σταθεροποιείται σε υψηλά επίπεδα για άλλα πέντε χρόνια.

Συνολικά, οι ασθενείς έχουν 14% περισσότερες πιθανότητες να καταδικαστούν για έγκλημα μετά τη διάγνωση του καρκίνου, σύμφωνα με τη μελέτη.

Πέρα από την απόδειξη αυτής της συσχέτισης, οι ερευνητές προσπάθησαν να κατανοήσουν γιατί η διάγνωση καρκίνου μπορεί να ωθήσει τους ανθρώπους να παραβιάσουν το νόμο. Διερεύνησαν διάφορους πιθανούς μηχανισμούς, ξεκινώντας από τα οικονομικά.

Πιθανά κίνητρα

Όλοι οι ασθενείς σε αυτή τη μελέτη είχαν ασφάλιση υγείας, η οποία είναι καθολική στη Δανία, γεγονός που δείχνει ότι όσοι στράφηκαν στην εγκληματικότητα δεν είχαν ως κίνητρο τις απλήρωτες ιατρικές δαπάνες, σημειώνουν οι συγγραφείς.

Ωστόσο, ο καρκίνος έχει οικονομικό κόστος. Η πιθανότητα απασχόλησης των ασθενών μειώνεται κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες το έτος που διαγιγνώσκονται, αναφέρουν οι συγγραφείς, και ακόμη και εκείνοι που έχουν εργασία τείνουν να εργάζονται λιγότερες ώρες και να έχουν χαμηλότερο εισόδημα.

«Δείχνουμε ότι τα άτομα που έχουν την ισχυρότερη σχέση μεταξύ εγκλήματος και καρκίνου τείνουν επίσης να παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη μείωση στο συνολικό εισόδημα», γράφουν οι ερευνητές.

Ωστόσο, παράλληλα με την αύξηση των οικονομικών εγκλημάτων, η μελέτη διαπίστωσε επίσης σημαντική αύξηση των μη οικονομικών εγκλημάτων, όπως τα αδικήματα βίαιης συμπεριφοράς, πράγμα που δείχνει ότι μπαίνουν και άλλοι παράγοντες στο παιχνίδι.

Οι ερευνητές έλαβαν επίσης υπόψη τις πιθανότητες επιβίωσης των ασθενών, καθώς η προοπτική ενός πρόωρου θανάτου μπορεί να μειώσει τον αποτρεπτικό παράγοντα των μακροπρόθεσμων συνεπειών, όπως η φυλάκιση.

Ομαδοποίησαν τους ασθενείς σε υποομάδες με βάση τις πιθανότητες επιβίωσης πέντε ετών που εκτιμήθηκαν από τον τύπο του καρκίνου και τα χαρακτηριστικά των ασθενών, όπως η ηλικία, το φύλο και η οικογενειακή κατάσταση.

Η σχέση μεταξύ καρκίνου και εγκληματικότητας ήταν ισχυρότερη για τους ασθενείς των οποίων η πιθανότητα επιβίωσης πέντε ετών μειώθηκε απότομα κατά τη διάρκεια του έτους που διαγνώστηκαν.

Οι πολιτικές κοινωνικής πρόνοιας ενδέχεται να μετριάσουν αυτό το φαινόμενο. Αξιοποιώντας τις διαφορές που προκάλεσαν οι δημοτικές μεταρρυθμίσεις του 2007 στη Δανία, οι συγγραφείς της μελέτης διαπίστωσαν ότι η αύξηση της εγκληματικότητας λόγω καρκίνου ήταν πιο έντονη σε περιοχές όπου η κοινωνική υποστήριξη είχε μειωθεί.