Η πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι μία συχνή μυοσκελετική πάθηση που προκαλεί πόνο στο κάτω μέρος της φτέρνας, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα βήματα μετά τον ύπνο ή έπειτα από παρατεταμένη ακινησία. Σύμφωνα με ειδικούς, περίπου 1 στους 10 ανθρώπους θα εμφανίσει το πρόβλημα κάποια στιγμή στη ζωή του.
Ακόμη και άτομα με καλή φυσική κατάσταση ή εμπειρία στο τρέξιμο δεν βρίσκονται στο απυρόβλητο. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η απότομη αύξηση της έντασης ή της διάρκειας της άσκησης αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες κινδύνου.
Τι είναι η πελματιαία απονευρωσίτιδα
Η πελματιαία περιτονία είναι ένας παχύς, ινώδης σύνδεσμος που εκτείνεται από τη φτέρνα έως τα δάχτυλα του ποδιού και παίζει καθοριστικό ρόλο στη στήριξη της καμάρας του πέλματος.
Η πάθηση εμφανίζεται όταν ο σύνδεσμος αυτός φλεγμαίνει ή υφίσταται μικρορήξεις λόγω υπερφόρτωσης. Το κύριο σύμπτωμα είναι ο οξύς πόνος στη φτέρνα, ο οποίος είναι συνήθως πιο έντονος το πρωί και μειώνεται καθώς το πόδι «ζεσταίνεται» με την κίνηση.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πελματιαία απονευρωσίτιδα υποχωρεί σταδιακά, με περίπου 80% των περιστατικών να βελτιώνονται εντός ενός έτους, εφόσον δεν συνεχίζεται η καταπόνηση.
Ποια είναι τα αίτια
Συνηθέστερα αίτια είναι της φλεγμονής της πελματιαίς περιτονίας είναι:
-
απότομη αύξηση της σωματικής δραστηριότητας ή του τρεξίματος
-
πολύωρη ορθοστασία ή βάδιση
-
αύξηση σωματικού βάρους
-
ανατομικές ιδιαιτερότητες, όπως υψηλή ή χαμηλή καμάρα
-
επαναλαμβανόμενη καταπόνηση του πέλματος
Πώς μπορεί να προληφθεί
Οι ειδικοί συνιστούν συνδυασμό ενδυνάμωσης, διατάσεων και σωστής διαχείρισης της άσκησης:
-
Ασκήσεις ενδυνάμωσης του πέλματος, όπως τσαλάκωμα πετσέτας ή μάζεμα μικρών αντικειμένων με τα δάχτυλα
-
Διατάσεις γάμπας και αχίλλειου τένοντα, που μειώνουν την ένταση στην περιτονία
-
Σταδιακή αύξηση της έντασης της άσκησης, ιδιαίτερα μετά από μεγάλο διάστημα αποχής
-
Επιλογή κατάλληλων υποδημάτων, ανάλογα με τη δραστηριότητα και το έδαφος
Ποια είναι η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση
Η αρχική αντιμετώπιση περιλαμβάνει σύντομη ξεκούραση, τροποποίηση της δραστηριότητας και ήπιες ασκήσεις διάτασης και ενδυνάμωσης. Η παρατεταμένη ακινησία, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία και καθυστέρηση της αποκατάστασης.
Σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα επιμένουν για αρκετές εβδομάδες ή μήνες, ενδέχεται να εφαρμοστούν θεραπείες όπως:
-
φυσικοθεραπεία
-
ενέσιμες θεραπείες (π.χ. κορτικοστεροειδή)
-
κρουστικά κύματα ή άλλες επεμβατικές μέθοδοι
Η χειρουργική αντιμετώπιση επιλέγεται σπάνια και αφορά κυρίως χρόνιες, επίμονες περιπτώσεις.
Με πληροφορίες από τον Guardian
