Συγκεκριμένα 750.000 ηλικιωμένοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε κατάσταση «κοινωνικού θανάτου», καθώς δεν συναντούν ποτέ ή σχεδόν ποτέ άλλους ανθρώπους, ανακοίνωσε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου η ένωση Les Petits Frères des Pauvres (Οι Μικροί Αδελφοί των Φτωχών).
Τα πρόσωπα αυτά, που αναλογούν στο 4% των 18 εκατομμυρίων προσώπων άνω των 60 ετών που ζουν στη Γαλλία, δεν έχουν καμιά επαφή με οικογένεια, φίλους, γείτονες ή ενώσεις, σύμφωνα με μια μελέτη του ινστιτούτου CSA που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο για λογαριασμό της ένωσης. Από το 2017, η μελέτη αυτή μετρά κάθε τέσσερ χρόνια την απομόνωσή τους, λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους τέσσερις κύκλους κοινωνικών σχέσεων.
Ο αριθμός των ηλικιωμένων, που βρίσκονται σε κατάσταση «κοινωνικού θανάτου», αυξήθηκε κατά 42% σε σχέση με το προηγούμενο βαρόμετρο του 2021, χρονιά της Covid. Το 2017 ήταν 300.000.
«Βρέθηκα σε μεγάλη μοναξιά»
«Δεν παντρεύτηκα ποτέ και δεν έκανα παιδιά. Ασχολήθηκα πολύ με τους γονείς μου και, όταν πέθαναν, βρέθηκα σε μεγάλη μοναξιά», λέει η 83χρονη Μισέλ Σ., πρώην υπεύθυνη επιμόρφωσης σε μια πολυεθνική, η οποία ομολογεί πως έχει βρει καταφύγιο στο αλκοόλ. Οι κοινωνικές σχέσεις της συνοψίζονται σε μια περιστασιακή συζήτηση με μια φίλη της στην επαρχία, ένα περίπατο μια φορά το μήνα με ένα ζευγάρι γειτόνων.
Ο Ντανιέλ Λ., 77 ετών, βυθίστηκε στη μοναξιά μετά το θάνατο της γυναίκας του το 2021. «Ούτε εγώ, ούτε η αδελφή μου έχουμε παιδιά. Οι φίλοι μου έχουν προβλήματα υγείας, τους έχω χάσει», λέει αυτός ο πρώην χημικός στον αγροδιατροφικό τομέα.
Η γήρανση του πληθυσμού
Η γήρανση του πληθυσμού εξηγεί αυτή την έκρηξη, καθώς και η ρήξη των κοινωνικών δεσμών στη διάρκεια της κρίσης της Covid: Οι πιο ευάλωτοι δεν ξαναβρήκαν ποτέ τις προηγούμενες συνήθειές τους, σύμφωνα με τους Μικρούς Αδελφούς των Φτωχών.
Σχεδόν 1,5 εκατομμύριο ηλικιωμένοι δεν βλέπουν ποτέ ή σχεδόν ποτέ τα παιδιά και τα εγγόνια τους, έναντι 470.000 το 2017, σύμφωνα με το βαρόμετρο. Σ’ αυτούς προστίθενται 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν παιδιά ούτε εγγόνια. Το ποσοστό των αυτοκτονιών στις ηλικίες 85-94 ετών ήταν 35,2 ανά 100.000 το 2022, δύο φορές υψηλότερο απ’ ό,τι στο γενικό πληθυσμό.
Η απουσία στενής οικογένειας, η αδυναμία χρήσης του Ίντερνετ, τα χαμηλά εισοδήματα, η απώλεια της αυτονομίας είναι παράγοντες κινδύνου που οδηγούν στον «κοινωνικό θάνατο», αναφέρει η ένωση.
