Ήδη το ποσοστό της ετήσιας αύξησης ξεπερνά το 7%, ενώ την επόμενη πενταετία, σε χώρες με γερασμένο πληθυσμό (π .χ Κορέα, αλλά γενικότερα τον δυτικό κόσμο) αναμένεται να εκτιναχθεί στο 50%!
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών (AAOS) η πλειοψηφία των καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης είναι οστεοπορωτικά. Για τον λόγο αυτό προτείνεται προληπτικά οι γυναίκες στην ηλικία των 45 χρόνων και οι άνδρες των 50 χρόνων να υποβάλλονται σε έλεγχο για οστεοπόρωση.
Μάλιστα σύμφωνα με επιστημονική μελέτη μόνο στην Βόρεια Αμερική, συμβαίνουν περισσότερα από 1.000.000 οστεοπορωτικά κατάγματα στη σπονδυλική στήλη κάθε χρόνο, αριθμός που εκτιμάται ότι θα αυξηθεί λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σχετικά στατιστικά στοιχεία όσον αφορά τον αριθμό των ετησίων καταγμάτων σπονδυλικής στήλης, ωστόσο είναι γνωστό ότι υπάρχουν περίπου 400.000 γυναίκες άνω των 50 χρόνων που πάσχουν από βαριά οστεοπόρωση της σπονδυλικής στήλης, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός ανδρών με βαριά οστεοπόρωση υπολογίζεται σε περίπου 50.000 άτομα.
«Τα κατάγματα και δη τα οστεοπορωτικά στην σπονδυλική στήλη, μπορεί να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στους ασθενείς όπως:
- Έντονο πόνο,
- απώλεια ύψους,
- κύφωση,
- παρατεταμένο κλινοστατισμό, ακόμα και
- διαταραχή της αναπνευστικής λειτουργίας σε ακραίες περιπτώσεις»
αναφέρει ο διακεκριμένος νευροχειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στις επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης, κύριος Θεολόγος Θεολόγου, διευθυντής της νευρολογικής κλινικής στο θεραπευτήριο Λευκός Σταυρός.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΩΝ
Η θεραπεία των καταγμάτων εξατομικεύεται και μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική. Ο σκοπός είναι η ανακούφιση του ασθενούς από τον έντονο πόνο και η όσο το δυνατόν γρηγορότερη κινητοποίησή του.
Παλαιότερα, η χειρουργική αντιμετώπιση τέτοιων καταγμάτων περιλάμβανε εκτεταμένα χειρουργεία, με επιπλοκές και μεγάλο διάστημα αποθεραπείας.
Τα τελευταία χρόνια όμως, με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, η χειρουργική αντιμετώπιση γίνεται με τις ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους της κυφοπλαστικής και της σπονδυλοπλαστικής, που εχουν πολύ μεγάλο ποσοστό επιτυχίας και προσφέρουν πολλά οφέλη στους ασθενείς.
«Στις μεθόδους αυτές, όπως εξηγεί ο κύριος Θεολόγου μέσα από πολύ μικρές οπές τοποθετούνται διαδερμικά ειδικές βελόνες στους σπονδύλους με τη βοήθεια ακτινοσκόπησης. Στη συνέχεια εισάγεται ειδικό μπαλόνι στο σημείο του κατάγματος και όπως φουσκώνει, αποκαθίσταται το ύψος και το σχήμα του σπονδύλου. Μετά την αφαίρεση του μπαλονιού, η κοιλότητα που παραμένει γεμίζει με ένα ειδικό οστικό τσιμέντο που ισχυροποιεί τον σπόνδυλο».
Η ανακούφιση του ασθενούς από τους πόνους είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, άμεση και η κινητοποίησή του γίνεται μετά από κάποιες ώρες, σε αντίθεση με το παρελθόν όπου έπρεπε να παραμείνει κλινήρης για μεγάλο διάστημα.
Επίσης ο ασθενής επιστρέφει στην καθημερινότητά του ουσιαστικά άμεσα, με σύσταση όμως για αποφυγή βαριών εργασιών για κάποιες εβδομάδες.
«Επειδή σε πολλούς ασθενείς τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης είναι η πρώτη εκδήλωση της οστεοπόρωσης, συστήνεται επίσης η τακτική παρακολούθηση από ειδικό ιατρό για τον έλεγχο και αντιμετώπιση της νόσου» καταλήγει ο κύριος Θεολόγου.
ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ
Η οστεοπόρωση (η οποία συχνά ονομάζεται και σιωπηλή νόσος) είναι μία συστηματική πάθηση κατά την οποία υπάρχει απώλεια οστικής μάζας αλλά και διαταραχή της αρχιτεκτονικής των οστών.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών (AAOS) υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο παγκόσμια συμβαίνουν 9.000.000 οστεοπορωτικά κατάγματα, αν και ο αριθμός αυτός είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερος λόγω του ότι πολλά από τα κατάγματα δεν διαγιγνώσκονται. Ο αριθμός αυτός σημαίνει ότι συμβαίνει 1 κάταγμα κάθε 3 δευτερόλεπτα! Μάλιστα υπολογίζεται ότι μέχρι το 2040 ο αριθμός αυτός θα διπλασιαστεί!
Από τα κατάγματα αυτά το 51% συμβαίνουν στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, με την συχνότερη εντόπιση να είναι το ισχίο, η σπονδυλική στήλη και το βραχιόνιο.
Το 61% συμβαίνουν στις γυναίκες. 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες άνω των 50 ετών θα υποστούν κάποιου είδους κάταγμα στην ζωή τους. Έχει αποδειχθεί ότι στις γυναίκες άνω των 45 χρόνων οι ημέρες νοσηλείας λόγω των καταγμάτων είναι περισσότερες από την νοσηλείας για καρκίνο μαστού, διαβήτη και καρδιακά εμφράγματα.
Αυτό σημαίνει μεγάλη οικονομική επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων και γενικότερα της παγκόσμιας οικονομίας.
