Μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για την προχωρημένη οστεοπόρωση, που αξιοποιεί βλαστοκύτταρα από τον ίδιο τον ασθενή, έδειξε ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε μια πρώτη μελέτη σε ανθρώπους.
Η οστεοπόρωση αποδυναμώνει τα οστά, αυξάνοντας τον κίνδυνο καταγμάτων, και επηρεάζει περίπου 75 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Η απώλεια οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο στις γυναίκες, με περίπου μία στις τρεις γυναίκες άνω των 50 ετών να αντιμετωπίζει κίνδυνο κατάγματος που σχετίζεται με την οστεοπόρωση.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Cell, εξέτασε μια καινοτόμα τεχνική «καθοδήγησης» βλαστοκυττάρων προς τα οστά που έχουν υποστεί βλάβη.
«Έξυπνα» βλαστοκύτταρα βρίσκουν τον δρόμο προς τα οστά
Στη μελέτη συμμετείχαν 10 γυναίκες άνω των 50 ετών με προχωρημένη οστεοπόρωση. Οι ερευνητές έλαβαν βλαστοκύτταρα από τον μυελό των οστών κάθε γυναίκας και τα καλλιέργησαν στο εργαστήριο.
Στη συνέχεια τροποποίησαν την επιφάνειά τους, προσθέτοντας ένα ειδικό μοριακό «σημάδι», γνωστό ως HCELL. Το σημάδι αυτό λειτουργεί σαν βιολογικός «ταχυδρομικός κώδικας», επιτρέποντας στα κύτταρα να προσκολλώνται στα αγγεία του μυελού των οστών και να κατευθύνονται προς τον οστικό ιστό.
Αφού ολοκληρώθηκαν οι απαραίτητοι έλεγχοι ασφάλειας, τα τροποποιημένα κύτταρα χορηγήθηκαν στις γυναίκες με ενδοφλέβια έγχυση.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: κατά τα δύο πρώτα χρόνια μετά τη θεραπεία, τα κατάγματα που σχετίζονταν με την εξασθένηση των οστών μειώθηκαν κατά 94%, από οκτώ κατάγματα τον χρόνο σε μόλις 0,5.
Παράλληλα, οι βιοψίες έδειξαν ότι η μέση έκταση του οστικού ιστού σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε τέσσερις μήνες. Στους 24 μήνες, ο πόνος στα οστά είχε μειωθεί κατά 34%, ενώ βελτιώθηκαν και οι δείκτες σωματικής αναπηρίας κατά 30%.
Τα αποτελέσματα χρειάζονται επιβεβαίωση
Η παρακολούθηση των συμμετεχουσών συνεχίστηκε για σχεδόν έξι χρόνια. Σε όλη την περίοδο, η συχνότητα καταγμάτων μειώθηκε από 0,54 σε 0,11 ανά ασθενή-έτος, ενώ οι εξετάσεις έδειξαν βελτίωση της οστικής πυκνότητας και αύξηση δεικτών που σχετίζονται με τον σχηματισμό νέου οστού.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή αξιοποιεί τα ίδια τα βλαστοκύτταρα του ασθενούς, αντί για κύτταρα από δότη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η κατάλληλη εργαστηριακή τροποποίησή τους μπορεί να τους επιτρέψει να παραμένουν αποτελεσματικά ακόμη και όταν προέρχονται από μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς.
Ωστόσο, πρόκειται για πολύ μικρή, πρώιμη μελέτη χωρίς ομάδα σύγκρισης. Τα ενθαρρυντικά ευρήματα δεν αρκούν ακόμη για να αποδειχθεί ότι η θεραπεία είναι αποτελεσματική ή ότι μπορεί να αντικαταστήσει τις υπάρχουσες θεραπείες. Απαιτούνται μεγαλύτερες και ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές για να επιβεβαιωθούν τόσο η αποτελεσματικότητα όσο και η μακροπρόθεσμη ασφάλειά της.
Πηγή: Medical Xpress
