Μπορεί ένα συμπλήρωμα διατροφής, σε συνδυασμό με μια πολύ χαμηλή δόση ασπιρίνης, να βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας από τις πιο δύσκολες μορφές νόσου των ούλων όσο και τα αντιβιοτικά;
Νέα μελέτη από ερευνητές στη Βραζιλία και τις ΗΠΑ δίνει μια ενδιαφέρουσα απάντηση. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Periodontology, ο συνδυασμός ωμέγα-3 και χαμηλής δόσης ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ASA) πέτυχε αποτελέσματα σχεδόν ίδια με εκείνα της θεραπείας με μετρονιδαζόλη και αμοξυκιλλίνη σε ασθενείς με σοβαρή περιοδοντίτιδα.
Η περιοδοντίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος που εμφανίζεται όταν βακτήρια συσσωρεύονται κάτω από τη γραμμή των ούλων και προκαλούν βλάβες στους ιστούς που συγκρατούν τα δόντια.
Στις προχωρημένες μορφές της, η νόσος μπορεί να καταστρέψει το οστό που στηρίζει τα δόντια και τελικά να οδηγήσει ακόμη και σε απώλεια δοντιών.
«Οι ασθενείς με σοβαρή νόσο έχουν πολύ βαθιές περιοδοντικές θήκες, οι οποίες λειτουργούν ως δεξαμενές βακτηρίων που σχετίζονται με τη νόσο. Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση στην αντιμετώπιση», εξηγεί η οδοντίατρος Nídia Cristina Castro dos Santos, πρώτη συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια και ερευνήτρια στο Einstein, μιλώντας στην ιστοσελίδα ScienceDaily.
Στη μελέτη συμμετείχαν 109 άνθρωποι με προχωρημένη περιοδοντίτιδα, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για έναν χρόνο.Όλοι υποβλήθηκαν σε αποτρύγωση μια καθιερωμένη διαδικασία κατά την οποία αφαιρούνται οι βακτηριακές εναποθέσεις και άλλα υπολείμματα κάτω από τα ούλα.
Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες. Στην πρώτη χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο. Στη δεύτερη μετρονιδαζόλη και αμοξυκιλλίνη για 14 ημέρες. Στην τρίτη, 3 γραμμάρια ωμέγα-3 ημερησίως μαζί με 100 mg ασπιρίνης για έξι μήνες, ενώ η τέταρτη συνδύασε τα δύο θεραπευτικά σχήματα.Οι ασθενείς επανεξετάστηκαν στους τρεις, έξι και δώδεκα μήνες.
Τα απρόσμενα αποτελέσματα
Έναν χρόνο μετά, 58,6% των ασθενών που έλαβαν αντιβιοτικά είχαν πετύχει τον στόχο που είχαν θέσει οι ερευνητές: να έχουν το πολύ τέσσερις βαθιές περιοδοντικές θήκες. Στην ομάδα που έλαβε ωμέγα-3 και ασπιρίνη, το ποσοστό ήταν 57,7% — σχεδόν ίδιο. Στην ομάδα που έλαβε και τις δύο θεραπείες μαζί, το ποσοστό ήταν 57,1%.Η διαφορά ήταν σημαντική σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, όπου οι ασθενείς υποβλήθηκαν μόνο σε αποτρύγωση και έλαβαν placebo. Εκεί μόλις 23,1% πέτυχαν τον ίδιο στόχο.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα ήταν ότι ο συνδυασμός αντιβιοτικών μαζί με ωμέγα-3 και ασπιρίνη δεν πρόσφερε επιπλέον όφελος σε σχέση με κάθε προσέγγιση ξεχωριστά.
«Η χρήση αντιβιοτικών δεν θεωρείται το χρυσό πρότυπο θεραπείας. Παρότι η μετρονιδαζόλη και η αμοξυκιλλίνη δίνουν καλά αποτελέσματα στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, η χρήση τους θα πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση, λόγω των κινδύνων που σχετίζονται με την αντοχή των βακτηρίων και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες», λέει η Castro dos Santos, σύμφωνα με την οποία, τα ωμέγα-3 δεν λειτουργούν όπως τα κλασικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Μπορούν να συμβάλλουν στην παραγωγή μορίων που βοηθούν τον οργανισμό να ολοκληρώσει τη φλεγμονώδη αντίδραση και να ξεκινήσει διαδικασίες αποκατάστασης των ιστών. Η χαμηλή δόση ASA χρησιμοποιήθηκε επειδή μπορεί να ενισχύσει την παραγωγή αυτών των μορίων.
Ακόμα ένα συμπέρασμα που κέντρισε την προσοχή των ερευνητών ήταν η διάρκεια του αποτελέσματος. Οι συμμετέχοντες που είχαν λάβει ωμέγα-3 και ASA εξακολουθούσαν να εμφανίζουν παρόμοια αποτελέσματα έξι μήνες μετά τη διακοπή της λήψης τους.
Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα ωστόσο, οι ερευνητές αναφέρουν ότι πρόκειται για μια πολλά υποσχόμενη και επιστημονικά τεκμηριωμένη πιθανή εναλλακτική σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αλλά όχι ακόμη για θεραπεία που μπορεί να αντικαταστήσει γενικευμένα τα αντιβιοτικά.
