Μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για την υπέρταση, που δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση της αρτηριακής πίεσης αλλά στοχεύει και τις βλάβες που προκαλεί η χρόνια φλεγμονή σε αγγεία και νεφρούς, έδωσε ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε πειραματόζωα.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Communications Biology, εξέτασε τη δράση μιας πειραματικής ουσίας, της Cmpd17b, η οποία ενεργοποιεί τους λεγόμενους υποδοχείς φορμυλοπεπτιδίου (FPRs), υποδοχείς που συμμετέχουν στη ρύθμιση και την επίλυση της φλεγμονής.

Μείωσε την πίεση και τη βλάβη στους νεφρούς

Οι ερευνητές χορήγησαν την Cmpd17b για 28 ημέρες σε ποντίκια με υπέρταση και σε ποντίκια με φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Η ουσία μείωσε στοχευμένα την αρτηριακή πίεση στα υπερτασικά ζώα, χωρίς να επηρεάσει τα ζώα που είχαν φυσιολογικές τιμές πίεσης. Παράλληλα, βελτίωσε την ελαστικότητα της αορτής και περιόρισε τη συσσώρευση κολλαγόνου και τη δημιουργία ουλώδους ιστού σε διάφορα όργανα.

Η πιο έντονη επίδραση παρατηρήθηκε στους νεφρούς, όπου η θεραπεία περιόρισε σημαντικά την ίνωση. Η ουσία βελτίωσε επίσης την ελαστικότητα της αορτής, χωρίς όμως να μεταβάλει τη λειτουργία της καρδιάς.

Το εύρημα έχει ενδιαφέρον επειδή η υπέρταση δεν αποτελεί απλώς μια αυξημένη ένδειξη στο πιεσόμετρο. Όταν παραμένει αρρύθμιστη για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να προκαλέσει προοδευτικές αλλοιώσεις στα αγγεία και να επιβαρύνει ζωτικά όργανα, μεταξύ των οποίων η καρδιά και οι νεφροί.

Στο επίκεντρο η φλεγμονή

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη φλεγμονή και την υπερδραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, δύο μηχανισμούς που συμμετέχουν στην υπέρταση.

Οι FPRs βρίσκονται σε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, αλλά και σε κύτταρα της καρδιάς και των νεφρών. Η ενεργοποίησή τους φαίνεται να επηρεάζει τους μηχανισμούς με τους οποίους ο οργανισμός περιορίζει τη φλεγμονώδη αντίδραση και προχωρά στην αποκατάσταση των ιστών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η στόχευση των συγκεκριμένων υποδοχέων μπορεί να αποτελέσει μια νέα στρατηγική που θα μειώνει την αρτηριακή πίεση και ταυτόχρονα θα περιορίζει ή θα αντιστρέφει την ίνωση που προκαλεί η χρόνια υπέρταση.

Ωστόσο, πρόκειται για προκλινική έρευνα σε ποντίκια και όχι για θεραπεία που μπορεί σήμερα να χρησιμοποιηθεί από ασθενείς. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες, αρχικά σε μεγαλύτερα ζωικά μοντέλα και στη συνέχεια σε ανθρώπους, ώστε να διαπιστωθεί αν η Cmpd17b είναι ασφαλής και αποτελεσματική και στους ανθρώπους.

Οι ίδιοι οι ερευνητές χαρακτηρίζουν την ενεργοποίηση των FPRs μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική, αλλά τα ευρήματα αποτελούν ακόμη ένα πρώτο βήμα προς μια πιθανή νέα θεραπεία της υπέρτασης και των επιπλοκών της.