Την ενίσχυση των ελέγχων για τη νόμιμη και ασφαλή λειτουργία των ιδιωτικών φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας ζητά με επιστολή της στον υπουργό Υγείας η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων (ΠΟΜΕΠ), επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη εποπτείας υπηρεσιών που προβάλλονται ως συμβουλευτική, υποστήριξη ή ευεξία, όταν αφορούν την υγεία βρεφών, παιδιών και εφήβων. Η Ομοσπονδία σημειώνει ότι ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις υπηρεσίες που προβάλλονται στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τονίζει ότι μια πιστοποίηση επιμόρφωσης δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ως ισοδύναμη με αναγνωρισμένο επαγγελματικό τίτλο ή ως δικαίωμα άσκησης νομοθετικά ρυθμιζόμενου επαγγέλματος.

Τα επαγγελματικά δικαιώματα

«Ιδιαίτερα στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι γονείς συναντούν υπηρεσίες που αφορούν τη διατροφή, τον ύπνο, τη σωματική και ψυχοκοινωνική ανάπτυξη, τη συμπεριφορά και την ψυχική υγεία των παιδιών τους. Χρησιμοποιούνται τίτλοι όπως "σύμβουλος ύπνου", "σύμβουλος διατροφής", "σύμβουλος γονεϊκότητας", "σύμβουλος ανάπτυξης", "σύμβουλος υγείας ή ευεξίας" (health/wellness coach) και "ολιστικός θεραπευτής", συχνά μαζί με τον χαρακτηρισμό "πιστοποιημένος". Δεν είναι πάντοτε σαφές στον γονέα ποια βασική επαγγελματική ιδιότητα διαθέτει ο πάροχος, ποιος φορέας χορήγησε την πιστοποίηση, ποια εκπαίδευση προϋποθέτει και ποια επαγγελματικά δικαιώματα διαθέτει ο κάτοχός της», αναφέρει η Ομοσπονδία. Σημειώνει ότι η σύγχρονη παιδιατρική φροντίδα είναι κατεξοχήν διεπιστημονική. «Η συνεργασία του παιδιάτρου με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων, ψυχολόγους, διαιτολόγους-διατροφολόγους, φυσικοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και άλλους αρμόδιους επαγγελματίες είναι ουσιώδης για την ολοκληρωμένη φροντίδα του παιδιού. Το κρίσιμο ζήτημα είναι κάθε επαγγελματίας να δρα εντός των νόμιμων αρμοδιοτήτων του και κάθε γονέας να γνωρίζει με σαφήνεια ποιος παρέχει την υπηρεσία, με ποια προσόντα και με ποια όρια ευθύνης».

Διαδικτυακή δημοφιλία και επιστημονική επάρκεια

Σύμφωνα με τους παιδιάτρους, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν πρόσωπα χωρίς το αντίστοιχο επαγγελματικό δικαίωμα αναλαμβάνουν τη διάγνωση ή τη θεραπεία νοσημάτων, καθορίζουν διαγνωστικό έλεγχο ή παρέχουν εξατομικευμένες παρεμβάσεις που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές τους. Αντίστοιχα, χρειάζεται έλεγχος όταν συμβουλές για τον ύπνο, τη σίτιση, τη συμπεριφορά ή την ανάπτυξη παρουσιάζονται ως υποκατάστατο της αναγκαίας ιατρικής αξιολόγησης. Τα ίδια κριτήρια, συμπληρώνουν, πρέπει να εφαρμόζονται και στους χώρους άθλησης, όταν παρέχονται σε ανηλίκους υπηρεσίες σχετικές με την υγεία, εξατομικευμένα διαιτολόγια ή συστάσεις για συμπληρώματα, καθώς και όταν πραγματοποιούνται πράξεις θεραπευτικού ή επεμβατικού χαρακτήρα. Στο ψηφιακό περιβάλλον απαιτείται επιπλέον σαφής διάκριση μεταξύ γενικής ενημέρωσης, εξατομικευμένης υπηρεσίας υγείας και εμπορικής προώθησης. «Η διαδικτυακή δημοφιλία δεν αποτελεί τεκμήριο επιστημονικής επάρκειας, ενώ οι εμπορικές συνεργασίες που συνδέονται με προτεινόμενα προϊόντα ή υπηρεσίες πρέπει να είναι ευδιάκριτες στον γονέα», τονίζει η ΠΟΜΕΠ.

Τι προτείνει η ΠΟΜΕΠ

Στην κατεύθυνση αυτή η ΠΟΜΕΠ προτείνει τα εξής:

1. Ενιαία, δημόσια προσβάσιμη δυνατότητα επαλήθευσης επαγγελματικής ιδιότητας και νόμιμης λειτουργίας.
2. Διαφάνεια στους επαγγελματικούς τίτλους και στις πιστοποιήσεις.
3. Αποσαφήνιση και εφαρμογή των επαγγελματικών ορίων.
4. Συντονισμένη εποπτεία της διαδικτυακής προβολής και διαφήμισης. Να ενισχυθεί η συνεργασία των αρμόδιων αρχών για τον έλεγχο παραπλανητικών θεραπευτικών ισχυρισμών, ανακριβούς παρουσίασης προσόντων και μη διαφανούς εμπορικής προώθησης υπηρεσιών ή προϊόντων που αφορούν την υγεία ανηλίκων.
5. Έλεγχος της παραπλανητικής χρήσης επωνυμιών και χαρακτηρισμών. Όροι όπως «ιατρείο», «κλινική», «κέντρο», «ινστιτούτο», «θεραπεία», «θεραπευτής», «ιατρική» και «παιδιατρική» να εξετάζονται ως προς τη συνολική παρουσίασή τους, όταν αυτή μπορεί να δημιουργεί εσφαλμένη εντύπωση αδειοδοτημένης δομής, αναγνωρισμένης ειδικότητας ή επαγγελματικής αρμοδιότητας.
6. Ειδικές εγγυήσεις για υπηρεσίες που απευθύνονται σε ανηλίκους.
7. Ενίσχυση του θεσμικού ρόλου του παιδιάτρου στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας μέχρι την ενηλικίωση.
8. Εύχρηστος και συντονισμένος μηχανισμός αναφορών και καταγγελιών.