Με βάση μελέτες που έγιναν από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία για την ψυχική υγεία παιδιών και εφήβων, γενικότερα καταγράφηκε σημαντική αύξηση σε τέσσερεις κατηγορίες ψυχικών παθήσεων:
- Περιστατικά αυτοκτονικών ιδεασμών – κατάθλιψη
- Απόπειρες αυτοκτονίας
- Αγχώδεις διαταραχές
- ΔΠΤ.
Ήδη με βάση τις μελέτες των ειδικών καταγράφηκαν:
1) Σημαντικά αυξημένα ποσοστά ΔΠΤ ως επίπτωση της πανδημίας.
2) Επιδείνωση των συμπτωμάτων σε ποσοστά για την υπερφαγία 14-47%, σε περιορισμό στο φαγητό 44-65%, σε δυσφορία με την εικόνα του σώματος 29-80%, ενώ η επιβάρυνση της ψυχολογικής κατάστασης (κατάθλιψη, άγχος) έφθασε το 37-
3) Αυξημένη ζήτηση εξειδικευμένων υπηρεσιών για νοσηλεία, για τα επείγοντα περιστατικά και αυξημένη ζήτηση συνεδρίων.
Τέλος από πανεπιστημιακούς στη χώρα μας εκτιμάται μια αύξηση πασχόντων από το 2019 στο 2020 κατά 15%, ενώ ο υποτροπιασμός στους εφήβους ήταν πάνω από 50%. Παράλληλα καταγράφηκε σημαντική επιδείνωση των συμπτωμάτων. Τα περιστατικά των ΔΠΤ παρουσιάζουν πλέον μεγαλύτερη συχνότητα από αυτά των χρηστών ουσιών.
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα από την ιατρική κοινότητα διατυπώνεται η ανάγκη για:
- Στρατηγική καταπολέμησης του στίγματος με την εντατικοποίηση της ενημέρωσης της κοινότητας.
- Ευαισθητοποίηση με στόχο την έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων για την αντιμετώπιση σε επίπεδο Α! βάθμιας φροντίδας υγείας που χρειάζεται επειγόντως ενίσχυση.
Μείωση του χρόνου πρόσβασης των πασχόντων σε εξειδικευμένη θεραπεία. - Ενίσχυση της ενδονοσοκομειακής φροντίδας σε συνδυασμό με την κατ΄ οίκον θεραπεία.
- Και τέλος πίεση προς το Υπουργείο Υγείας για τη διασφάλιση πόρων και τη δημιουργία σε πανελλαδική κλίμακα νέων δομών εξειδικευμένων υπηρεσιών για ΔΠΤ.
Δεδομένου ότι σ όλη αυτή τη περίοδο ζήσαμε μία πρωτόγνωρη κοινωνική αλλαγή με τα συνεχόμενα lockdown προσπαθώντας να αντιμετωπίσουμε τις κοινωνικές και ψυχολογικές πιέσεις που άφησε πίσω της η πανδημία, θέλουμε οι άνθρωποι μας, που αντιμετωπίζουν τα διατροφικά προβλήματα να μην νιώθουν φόβο να ζητήσουν βοήθεια και να έχουν ευκολότερη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας.
Και για να γίνει αυτό η κινητοποίηση της Πολιτείας είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Δεν αρκούν οι «Παγκόσμιες Ημέρες» που εκείνη τη μέρα όλοι θυμόμαστε το πρόβλημα, ευαισθητοποιούμαστε, και μετά το ξεχνάμε. Κατά τον ΠΟΥ η Ψυχική υγεία θα είναι η επόμενη πανδημία και για αυτό πρέπει να στηρίξουμε όλους τους ψυχοθεραπευτές, γιατρούς, νοσηλευτές που παλεύουν για τη ψυχική υγεία των ανθρώπων μας και αγωνίζονται για ένα καλλίτερο Δημόσιο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
