Η φθορίωση του νερού εδώ και δεκαετίες και σε πολλά κράτη, αποτελεί μια συνηθισμένη στρατηγική δημόσιας υγείας ως μέσο πρόληψης της τερηδόνας. Αν και τα οφέλη της μεθόδου για την στοματική υγεία έχουν τεκμηριωθεί επαρκώς, τα τελευταία χρόνια κάποιες μελέτες έθεσαν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με πιθανές ακούσιες επιπτώσεις που μπορεί να έχει η έκθεση σε φθόριο, ιδιαίτερα για τα έμβρυα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Ο προβληματισμός αφορούσε κυρίως το αν η κατανάλωση φθοριωμένου νερού από τις μέλλουσες μητέρες θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τα νεογνά σε δείκτες όπως είναι λόγου χάρη το βάρος τους, και επιπλέον αν επηρεάζεται έτσι η γενική τους υγεία κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους.

«Οι περισσότερες προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει την έκθεση σε φθόριο χρησιμοποιώντας μετρήσεις σε ατομικό επίπεδο, όπως οι συγκεντρώσεις φθορίου στα ούρα της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης», εξηγεί ο Matthew Neidell, Ph.D., καθηγητής Πολιτικής και Διαχείρισης Υγείας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Columbia Mailman, και κύριος συγγραφέας της πρόσφατης μελέτης και προσθέτει: «Η εργασία μας υιοθετεί μια διαφορετική προσέγγιση αξιολογώντας την έκθεση σε φθόριο σε επίπεδο κοινότητας, αντανακλώντας την έκθεση του πραγματικού πληθυσμού μέσω των δημόσιων συστημάτων ύδρευσης».

Οι στόχοι της μελέτης

Οι ερευνητές εστίασαν σε βιομετρικά στοιχεία νεογέννητων, ιδιαίτερα στο βάρος γέννησης, το οποίο αποτελεί είναι ένας ευρέως αποδεκτός δείκτης υγείας των βρεφών ενώ συχνά χρησιμοποιείται και ως εργαλείο πρόγνωσης μελλοντικών δεικτών.
«Στόχος μας ήταν να αξιολογήσουμε εάν η προγεννητική έκθεση σε φθορίωση νερού στην κοινότητα σχετίζεται με δυσμενείς γενετικές εκβάσεις», επισημαίνει ο Δρ. Neidell.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν την κλιμακωτή εφαρμογή της φθορίωσης νερού σε όλες τις κομητείες των ΗΠΑ μεταξύ των ετών 1968 και 1988. Η μελέτη περιλάμβανε επίσης στοιχεία που αφορούσαν σε περισσότερες από 11 εκατομμύρια γεννήσεις σε μια συνολική περίοδο 21 ετών.

Η ανάλυση συνέκρινε τυχόν διαφορές των μετρήσεων στα βρέφη που είχαν γεννηθεί στο επίμαχο διάστημα, κατηγοριοποιώντας τις γεννήσεις ανά περιοχή και αξιολογώντας τα δεδομένα πριν και μετά την εισαγωγή της φθορίωσης.

Σε όλες τις χρονικές περιόδους που εξετάστηκαν οι αλλαγές στο βάρος γέννησης ήταν μικρές και όχι στατιστικά σημαντικές, σύμφωνα με τους ειδικούς, κυμαινόμενες από μείωση 8,4 γραμμαρίων έως αύξηση 7,2 γραμμαρίων.

Κατά τους ειδικούς, τελικά δεν προέκυψαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η φθορίωση του νερού στο δίκτυο δημόσιας ύδρευσης, σχετίζεται με δυσμενείς επιπτώσεις στους δείκτες υγείας των νεογνών.

Τα εν λόγω ευρήματα, λένε οι ειδικοί, αποτελούν μια ισχυρή πιστοποίηση σχετικά με την ασφάλεια της φθορίωσης του νερού και της χρήσης του και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Πηγή: MEDICALXPRESS.COM