Η φυσιολογική διαδικασία και το αποτέλεσμα που επέφερε τον θάνατό του είναι ασαφής. Υπάρχει ακόμα και σήμερα διχογνωμία ανάμεσα στους γιατρούς τι ήταν αυτό που επέφερε τον θάνατό του. Ανάμεσα στις θεωρίες που υπάρχουν είναι η καρδιακή ανακοπή, η ασφυξία και το σοκ. Κάποιοι θεωρούν βέβαια ότι δεν πέθανε καν και ότι απλά λιποθύμησε. Ποιες από αυτές τις θεωρίες όμως είναι πιο κοντά σε αυτό που ένας ιατροδικαστής σήμερα θα θεωρούσε αιτία θανάτου;
Η θεωρία της λιποθυμίας
Η σταύρωση ήταν το πιο βάρβαρο έθιμο της Ρώμη όσον αφορά τις εκτελέσεις και ήταν η πιο βαριά ποινή. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν την σταύρωση άσεμνη πρακτική και την εφάρμοσαν σε εγκληματίες, πολιτικούς αντάρτες και δραπέτες σκλάβους. Η σταύρωση των Ρωμαίων πολιτών ήταν κάτι πολύ σπάνιο. Οι αρχαιολόγοι σπανίως βρίσκουν θύματα σταύρωσης πάντως καθώς μετά από τον βίαιο θάνατό τους τους έριχναν για «φάγωμα» σε ζώα που κρατούσαν έγκλειστα για αυτό τον σκοπό. Μπορούσε κάποιος να ζητήσει την ταφή ενός νεκρού αλλά οι αρχές ζητούσαν πιστοποιητικό θανάτου προτού τους δώσουν πίσω ότι απέμεινε από τον άνθρωπό τους…Αν τυχόν κάποιος κατάφερνε να επιζήσει αυτό αυτόματα σήμαινε σίγουρο θάνατο για τους στρατιώτες. Έτσι, το πιο πιθανό είναι ότι ο Ιησούς δεν κατάφερε να αποδράσει ζωντανός.
Καρδιακή βλάβη από συναισθηματικό στρες
Από ιατρική σκοπιά το ακραίο συναισθηματικό στρες δεν σημαίνει και αυτόματα καρδιακή βλάβη. Οι παθολόγοι μπορεί να εντοπίσουν βλάβη στην καρδιά μετά από το έμφραγμα αλλά αυτό τυπικά συμβαίνει δύο με τρεις μέρες αργότερα και όχι αμέσως. Σε σπάνιες περιπτώσεις ένα έμφραγμα μπορεί να δημιουργήσει αιμάτωμα στον καρδιακό μυ και ανακοπή στην καρδιά ακαριαία. Παρόλα αυτά, ένα έμφραγμα δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στην ψυχική εξουθένωση. Παρόλα αυτά το έμφραγμα ειδικά για έναν νέο άνθρωπο όπως ο Ιησούς δεν είναι αρκετά πιθανό. Έτσι, ούτε και αυτή η αιτία θανάτου είναι και η επικρατέστερη.
Φονική μαχαιριά
Κάποιοι έχουν καταλήξει ότι το αίμα που έτρεχε από τα πλευρά του Ιησού ήταν από τότε που ήταν ακόμα ζωντανός ωστόσο αυτό θα μπορούσε να συμβεί και αργότερα μετά τον θάνατό του. (Κατά Ιωάννη (19:34). Παρόλα αυτά μια ομάδα από στρατιώτες ανακοίνωσαν τον θάνατό του Ιησού προτού τον καρφώσουν με λόγχη στα πλευρά (Κατά Ιωάννη 19:33). Οι στρατιώτες στη Ρώμη όταν πραγματοποιούνταν σταυρώσεις ήταν πλήρως οργανωμένοι. Η ίδια τους η ζωή βασιζόταν σε αυτή τη δουλειά. Με βάση τη λογική ο Ιησούς ήταν ήδη νεκρός πριν η λόγχη τον καρφώσει στο στήθος του.
Ένας Τσέχος χειρουργός ο R. W. Hynek και ένας Γάλλος χειρουργός ο A. Le Bec, θεωρούσαν ότι εφόσον τα θύματα είχαν τα χέρια τους πίσω από το κεφάλι και τα πόδια τους δεν είχαν καμία στήριξη το πιο πιθανό είναι να πέθανε από ασφυξία. Η παρατήρηση αυτή οδήγησε λοιπόν σε αυτή την πιο επικρατέστερη εκδοχή. Η Γάλλος χειρουργός Pierre Barbet επίσης πίστευε σε αυτή τη θεωρία και την υποστηρίζει και σε στο βιβλίο του A Doctor at Calvary (1953). Όπως εξηγεί ο ίδιος η ροή του αίματος στα χέρια του ανάγκαζε τον Ιησού να τραβιέται προς τα πάνω για να αναπνεύσει.
Πίστευε επίσης ότι η πρακτική του σπασίματος των ποδιών (Κατά Ιωάννη 19:31), έπαιζε επίσης τον ρόλο της στην ασφυξία ως μηχανισμό του θανάτου. Ωστόσο, οι υποθέσεις του Δρ. Μπάρμπετ σχετικά με τη ροή του αίματος με βάση το ύφασμα της Σινδόνης του Τορίνο φαίνεται ότι οδηγεί σε ασφαλή συμπερασματα.
Υπάρχουν ελάχιστα εμπειρικά στοιχεία ότι ο Ιησούς έπαθε ασφυξία. Τα βασανιστήρια, όπως περιγράφονται από τους Hynek, Le Bec και Barbet, δεν μοιάζουν με τη σταύρωση από πολλές απόψεις. Τα βασανιστήρια θα μπορούσαν να προκαλέσουν γρήγορο θάνατο, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές εντός τριών ωρών. Η σταύρωση μπορεί να διαρκέσει μέρες. Οι μελέτες αναπαράστασης της σταύρωσης απέτυχαν να καταδείξουν δυσκολία στην αναπνοή ή εξασθενημένη ανταλλαγή αερίων αίματος. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη δεν μπορούσαν επίσης να σηκωθούν με τα χέρια τους ή να σπρώξουν με τα πόδια τους. Επίσης, γνωρίζουμε από τη Γραφή ότι ο Ιησούς συνομιλούσε με τη Μαρία, τον Ιωάννη και τους κακοποιούς που σταυρώθηκαν μαζί του ενώ βρισκόταν στον σταυρό (Κατά Λουκάν 23:39– 43· Κατά Ιωάννη 19:25–27). Η ικανότητα να συνομιλεί ενώ σταυρώνεται κάνει την ασφυξία απίθανη.
Πηκτική παθολογία που προκαλείται από τραύμα
Το τραυματικό αιμορραγικό σοκ φαίνεται να είναι η καλύτερη εξήγηση για τον μηχανισμό θανάτου του Ιησού. Το σοκ είναι η γενικευμένη επίδραση της μειωμένης αιμάτωσης και η επακόλουθη βλάβη των ιστών από τη στέρηση οξυγόνου. Στο τραύμα, το σοκ προκαλείται από τραυματισμό και απώλεια αίματος. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αδυναμία, σύγχυση, εφίδρωση, αίσθημα εξασθένησης, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και αίσθημα παλμών. Οι φυσιολογικές επιδράσεις περιλαμβάνουν συστημική φλεγμονή, ισχαιμία ιστού και όξινη μετατόπιση του pH του αίματος (οξειδαιμία). Ανεξέλεγκτα, τα αποτελέσματα του σοκ μπορεί να είναι προοδευτικά και ανεπανόρθωτα ακόμη και με την καλύτερη θεραπεία.
Παράλλήλα, τα χτυπήματα που δεχόταν ο Ιησούς ήταν πολύ βαριά και δυνατά. Οι στρατιώτες χρησιμοποιούσαν ένα μαστίγιο (μαστίγιο) που είχε δερμάτινες λωρίδες με κομμάτια μολύβδου σε σχήμα αλτήρα δεμένα στα άκρα για να λειτουργήσουν ως εργαλεία κοπής. Το μαστίγωμα προκάλεσε αμβλύ τραύμα και τραύματα από το κεφάλι μέχρι τα νύχια.
Τέτοιοι ξυλοδαρμοί πιθανότατα καθιστούσαν τον Ιησού ανίκανο να μεταφέρει το οριζόντιο τμήμα του σταυρού, που υπολογίζεται ότι ζύγιζε περίπου 60 κιλά, στον τόπο της εκτέλεσης. Ο Ιησούς φαίνεται να είχε πάθει σοκ πριν φτάσει στον τόπο της σταύρωσης.
Η πηκτική παθολογία που προκαλείται από τραύμα είναι μια πιθανή επιπλοκή του σοκ όπου το αίμα χάνει την ικανότητά του να πήζει. Αυτό μπορεί να έχει ένα προοδευτικό αποτέλεσμα. Η απώλεια αίματος,η μειωμένη θερμοκρασία του εσωτερικού του σώματος (υποθερμία) και μειωμένο pH του αίματος (οξειδαιμία) έπαιξαν τον ρόλο τους. Η σφοδρότητα των χτυπημάτων που δέχτηκε και οι χαμηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος (ΙΚατά Ιωάννη 18:18) ηταν αυτά που τον οδήγησαν στον θάνατο.
Ο ίδιος ο Πιλάτος εξεπλάγη με το πόσο γρήγορα πέθανε ο Ιησούς (Κατά Μάρκον 15:44)—έξι ώρες- , ασυνήθιστα γρήγορα για μια μέθοδο εκτέλεσης που θα μπορούσε να διαρκέσει για μέρες. Η πήξη μπορεί να εξηγήσει γιατί ο Ιησούς υπέκυψε στο σοκ τόσο γρήγορα. Η πηκτικότητα μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί χύθηκε αίμα από το τραύμα στο στήθος του αφού είχε ήδη πεθάνει.
Με πληροφορίες από το https://reasons.org/explore
