Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Νεφροπαθών (ΠΟΝ) καλεί το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει στην κατάργηση της οικονομικής επιβάρυνσης που εξακολουθούν να καταβάλλουν οι νεφροπαθείς τελικού σταδίου για τη φαρμακευτική αγωγή τους, υποστηρίζοντας ότι το αίτημα έχει ήδη κριθεί δίκαιο από την πολιτική ηγεσία και ότι το δημοσιονομικό του κόστος είναι περιορισμένο.

Παρά το καθεστώς μηδενικής συμμετοχής στα συνταγογραφούμενα φάρμακα, οι νεφροπαθείς τελικού σταδίου εξακολουθούν να επιβαρύνονται με τη διαφορά μεταξύ λιανικής και ασφαλιστικής τιμής για φάρμακα που προμηθεύονται από τα ιδιωτικά φαρμακεία, επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Νεφροπαθών (ΠΟΝ).

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, η επιβάρυνση αυτή ισχύει ακόμη και για φάρμακα αναφοράς, για τα οποία δεν διατίθενται γενόσημα, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να καταβάλλουν κάθε μήνα πρόσθετα ποσά για την αγωγή τους, τα οποία αυξάνονται ανάλογα με τις συνοσηρότητές τους.

Η ΠΟΝ αναφέρει ότι έχει θέσει επανειλημμένα το ζήτημα στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, ενώ σε δύο συναντήσεις με τον υπουργό παρουσίασε στοιχεία που, όπως υποστηρίζει, τεκμηριώνουν το αίτημά της για πλήρη απαλλαγή των ασθενών από τη συγκεκριμένη επιβάρυνση.

Όπως σημειώνει, ο υπουργός Υγείας αναγνώρισε το αίτημα ως δίκαιο και παρέπεμψε το θέμα στη Διεύθυνση Φαρμάκου του ΕΟΠΥΥ προκειμένου να εκτιμηθεί το δημοσιονομικό κόστος. Σύμφωνα με την ΠΟΝ, η σχετική κοστολόγηση ολοκληρώθηκε και υπολόγισε τη δαπάνη σε περίπου 900.000 ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο για τα έτη 2024 και 2025.

Η Ομοσπονδία υποστηρίζει ότι, παρά την παράδοση της κοστολόγησης στο γραφείο του υπουργού, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει εξέλιξη επί του αιτήματος.

Όπως αναφέρει, περίπου 15.000 νεφροπαθείς τελικού σταδίου , ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση, καθώς και μεταμοσχευμένοι, συνεχίζουν να επιβαρύνονται οικονομικά για τη φαρμακευτική τους αγωγή, σε μια περίοδο αυξημένου κόστους ζωής.

Η ΠΟΝ καλεί την κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσουν άμεσα στην κατάργηση της συγκεκριμένης επιβάρυνσης, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μέτρο με περιορισμένο δημοσιονομικό κόστος, το οποίο θα συμβάλει στη διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για τους ασθενείς.