Η ερευνητική ομάδα κατέληξε ότι τα οφέλη που προκύπτουν για την υγεία μας από την καθημερινή σωματική δραστηριότητα εξαρτώνται όχι μόνο από το σύνολο των βημάτων μας αλλά και από τον τρόπο που ασκούμαστε.

Εξετάζοντας άτομα που κατέγραφαν λιγότερα από 8.000 βήματα την ημέρα, ανακάλυψαν ότι εκείνοι οι οποίοι «συσσώρευαν» τα βήματα τους σε έναν περίπατο διάρκειας 15 λεπτών ή περισσότερο, διέτρεχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από όσους πετύχαιναν μεν τον ίδιο αριθμό βημάτων αλλά σε συντομότερους περιπάτους που συνήθως διαρκούσαν έκαστος περίπου 5 λεπτά.

«Περισσότερο περπάτημα είναι καλό για την καρδιά σας - και αν μπορείτε περιστασιακά να αντέξετε έναν περίπατο 10-15 λεπτών, τόσο το καλύτερο», επισημαίνει ο Evan Brittain, MD, καθηγητής καρδιαγγειακής ιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Vanderbilt.

Η ανατομία ενός περιπάτου

Η μελέτη παρακολούθησε 33.560 ενήλικες χωρίς καρδιαγγειακά νοσήματα και κακοήθειες. Περίπου το 41% από αυτούς ήταν άνδρες, με μέση ηλικία τα 62 έτη. Ο μέσος αριθμός βημάτων τους, ανά ημέρα, ήταν μόλις 5.165.

Οι ειδικοί μελέτησαν 4 διαφορετικούς σε διάρκεια τύπους περιπάτου που αντιστοιχούσε σε κάθε συμμετέχοντα:

• κάτω των 5 λεπτών
• 5-10 λεπτά
• 10-15 λεπτά
• 15 λεπτά ή περισσότερο

Οι περισσότεροι (περίπου 43%) έφταναν στο συνολικό αριθμό βημάτων τους μέσω περιπάτων που διαρκούσαν λιγότερο από πέντε λεπτά και μόνο το 8% μέσω μεγαλύτερων περιόδων βάδισης, με διάρκεια τουλάχιστον 15 λεπτά ή περισσότερο.

Σε μια μέση παρακολούθηση 8 ετών διαπιστώθηκε ότι όσοι προτίμησαν τους μικρότερους περιπάτους είχαν 4,36% θνησιμότητα ανεξαρτήτως αιτίας. Αυτό μειώθηκε σε μόλις 0,80% για την ομάδα που συνήθιζε να περπατά χωρίς διακοπή για μεγαλύτερο διάστημα.

Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών παθήσεων ακολούθησε παρόμοιο μοτίβο. Οι συμμετέχοντες που έκαναν σύντομους περιπάτους είχαν ποσοστό καρδιαγγειακών επεισοδίων 13%, σε σύγκριση με 4,39% μεταξύ εκείνων της έτερης ομάδας.

Παρά τις εντυπωσιακές διαφορές, οι συγγραφείς της μελέτης δεν κατέληξαν σε σαφή συμπεράσματα για την αιτία που προκαλεί τον διαφορετικό αντίκτυπο. Εκτιμούν ωστόσο ότι ίσως ένας μεγαλύτερος σε διάρκεια περίπατος μπορεί τελικά να ενεργοποιεί βασικά συστατικά των καρδιομεταβολικών συστημάτων του σώματος, όπως η ευαισθησία στην ινσουλίνη.

Μένοντας δραστήριοι κάθε μέρα

Πέρα από τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης πάντως οι γιατροί συμφωνούν ότι οποιαδήποτε άσκηση είναι καλύτερη εναλλακτική σε σχέση με την παντελή απουσία φυσικής δραστηριότητας.

«Ενώ κάθε είδους δραστηριότητα είναι καλύτερη από το καθόλου, τα άτομα που κάνουν πιο καθιστική ζωή πιθανότατα πρέπει να ασκούνται με πρόθεση, προτιμώντας ποιοτικό χρόνο άσκησης και (όχι) μόνο συγκεκριμένο αριθμό βημάτων», αναφέρει η Sarah F. Eby, MD, PhD, ειδικός αθλητιατρικής στο Mass General Brigham Sports Medicine και επίκουρη καθηγήτρια φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.

Και αν αναρωτιέστε πώς μπορεί ένας μεγάλος περίπατος να χωρέσει στη ρουτίνα μας, οι ειδικοί προτείνουν περπάτημα 10-15 λεπτών μετά το γεύμα, ή παρκάρισμα μακριά από τον προορισμό μας ώστε η υπόλοιπη απόσταση να καλυφθεί βαδίζοντας.

Παρόλο που το περπάτημα είναι μια γενικά εύκολα προσβάσιμη άσκηση, η Δρ. Eby επισημαίνει ότι για ορισμένα άτομα αυτό μπορεί να μην ισχύει λόγω ασφυκτικών υποχρεώσεων. Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση είναι επίσης ένας παράγοντας που παίζει ρόλο.

«Τα άτομα με χαμηλότερα επίπεδα εισοδήματος τείνουν να έχουν λιγότερη ευελιξία με τα προγράμματα εργασίας και συχνά ζουν σε πιο μολυσμένες περιοχές που δεν διαθέτουν επαρκή, ασφαλή υποδομή για περπάτημα», λέει η Eby.

Επιπλέον, για άτομα με ορισμένες παθήσεις, όπως η αρθρίτιδα στο γόνατο, οι μεγάλοι περίπατοι μπορεί να μην αποτελούν την ιδανική μορφή καθημερινής σωματικής δραστηριότητας, καταλήγουν οι ειδικοί.

Πηγή: HEALTHLINE.COM