"Φρένο" στην εξέλιξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας φιλοδοξούν ότι έχουν εντοπίσει οι ερευνητές
Οι επιστήμονες δεν είναι ακόμα σίγουροι για τα αίτια της νόσου, ωστόσο γνωρίζουν ότι ειδικά κύτταρα του νευρικού συστήματος, τα ολιγοδενδροκύτταρα, είναι τα μόνα που παράγουν και προστατεύουν τις μυελινικές μεμβράνες.
Τώρα, Αμερικανοί επιστήμονες αναφέρουν ότι έχουν ανακαλύψει ένα εγγενές «φρένο» που εμποδίζει την πρόωρη ανάπτυξη της μυελίνης, εξασφαλίζοντας έτσι ότι τα ολιγοδενδροκύτταρα μπορούν να προστατεύσουν τις μυελινικές μεμβράνες. Ο λόγος για την πρωτεινη με την επιστημονική ονομασία SOX6.
Ο Δρ Kevin Allan, ερευνητής γενετικής στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve στο Κλίβελαντ και συν-συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Μας εξέπληξε το γεγονός ότι η SOX6 μπορεί να ελέγχει τόσο αυστηρά το πότε ωριμάζουν τα ολιγοδενδροκύτταρα. Αυτό μας δίνει μια πιθανή εξήγηση για το γιατί αυτά τα κύτταρα συχνά δεν μπορούν να αποκαταστήσουν τους νευρώνες που έχουν υποστεί βλάβη από τη μυελίνη σε ασθένειες όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας».
Ο Jesse Zhan, ερευνητής νευροεπιστημών στο Πανεπιστήμιο Case Western Reserve και συν-συγγραφέας της μελέτης, πρόσθεσε: «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα ολιγοδενδροκύτταρα στη σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι μόνιμα κατεστραμμένα, αλλά μπορεί απλώς να έχουν σταματήσει να λειτουργούν «Το πιο σημαντικό είναι ότι αποδείξαμε ότι είναι δυνατό να απελευθερωθούν τα φρένα αυτών των κυττάρων, ώστε να επαναλάβουν τις ζωτικές τους λειτουργίες στον εγκέφαλο».
Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell, οι ερευνητές παρακολούθησαν χιλιάδες μοριακές αλλαγές στα κύτταρα πριν εντοπίσουν τις προστατευτικές επιδράσεις της SOX6.
Ωστόσο, το ίδιο αποτέλεσμα δεν παρατηρήθηκε σε δείγματα από ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον, γεγονός που δείχνει ότι μπορεί να βοηθά μόνο ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια εξουθενωτική πάθηση που προσβάλλει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό και προκαλεί κινητικά προβλήματα, απώλεια μνήμης και κόπωση.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι σκλήρυνσης κατά πλάκας: η υποτροπιάζουσα, στην οποία τα συμπτώματα εμφανίζονται και υποχωρούν για περιόδους, και η πρωτοπαθής προοδευτική, στην οποία δεν υπάρχουν περίοδοι ύφεσης και τα συμπτώματα επιδεινώνονται σταθερά, αφήνοντας τους πάσχοντες ανάπηρους.
Πολλοί ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλειπούσα σκλήρυνση κατά πλάκας αναπτύσσουν την πρωτοπαθή προοδευτική μορφή.
Δεν υπάρχει θεραπεία, αλλά ορισμένες θεραπείες μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη και να ανακουφίσουν τα συμπτώματα, οπότε η χορήγηση της σωστής φαρμακευτικής αγωγής την κατάλληλη στιγμή είναι καθοριστική για τη διατήρηση της καλής υγείας.
Τα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν κόπωση, μούδιασμα και μυρμήγκιασμα, απώλεια ισορροπίας και ζάλη, καθώς και δυσκαμψία ή σπασμούς.
Σημαντικά συμπτώματα είναι επίσης τα προβλήματα μνήμης και σκέψης, οι αλλαγές στην όραση, τα προβλήματα του εντέρου, τα προβλήματα της ουροδόχου κύστης, ο πόνος και το τρέμουλο.
Πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας στην τρίτη ή τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, αλλά τα πρώτα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν χρόνια νωρίτερα.
