Θα συνταγογραφηθεί κυρίως σε ασθενείς που υποφέρουν από μία γενετική ασθένεια που οδηγεί σε υψηλή χοληστερόλη, σε εκείνους που έχουν υποστεί έμφραγμα ή εγκεφαλικό ή εκείνους που δεν έχουν ανταποκριθεί καλά σε φάρμακα που μειώνουν τη χοληστερλίνη, όπως οι στατίνες.
Για την έγκριση του φαρμάκου επικρατεί μεγάλος ενθουσιασμός καθώς χρησιμοποιεί μία τεχνική που ονομάζεται «σίγαση γονιδίων». Πρόκειται για μία αναδύουσα θεραπευτική τεχνική που λέιτουργεί στοχεύοντας τις υποκείμενες αιτίες μίας ασθένειας, παρά τα συμπτώματα που προκαλεί. Το πετυχαίνει αυτό, στοχεύοντας ένα συγκεκριμένο γονίδιο και αποτρέποντάς το από το να παράξει την πρωτεΐνη που φτιάχνει.
Μέχρι σήμερα, αρκετές θεραπείες χρησιμοποιούν τη τεχνολογία «σίγασης γονιδίων». Οι περισσότερες χρησιμοποιούν αυτήν την τεχνική για τη θεραπεία σπάνιων γενετικών ασθενειών. Αυτό σημαίνει ότι το ενέσιμο φάρμακο κατά της χοληστερόληςθα είναι είναι ένα από τα πρώτα φάρμακα «σίγασης γονιδίων» που θα χρησιμοποιποιηθεί για να θεραπεύσει κόσμο σε ευρύτερη κλίμακα. Οι ερευνητές μελετούν το ενδεχόμενο χρήσης αυτής της τεχνικής για τη θεραπεία μίας γκάμας ασθενειών, όπως το Αλτσχάιμερ και ο καρκίνος.
Γονιδιακή σίγαση
Τα φάρμακα «γονιδιακή σίγαση» λειτουργούν με τη στόχευση ενός συγκεκριμένου τύπου RNA (ριβονουκλεϊκό οξύ) στο σώμα, που ονομάζεται "αγγελιοφόρος" RNA. Τα RNAs βρίσκονται σε κάθε κύτταρο του σώματος και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ροή γενετικών πληροφοριών. Αλλά το messenger RNA (mRNA) είναι ένας από τους σημαντικότερους τύπους RNA που έχει το σώμα μας, καθώς αντιγράφει και μεταφέρει γενετικές οδηγίες από το DNA μας και παράγει συγκεκριμένες πρωτεΐνες ανάλογα με τις οδηγίες.
Στην περίπτωση του ενέσιμου φαρμάκου κατά της χοληστερόλης, η γονιδιακή σίγαση λειτουργεί στοχεύοντας σε μια πρωτεΐνη που ονομάζεται PCSK9 και υποβαθμίζοντας την. Αυτή η πρωτεΐνη εμπλέκεται στη ρύθμιση της χοληστερόλης στο σώμα μας, αλλά εμφανίζεται σε περίσσεια σε άτομα με υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης (η "κακή" χοληστερόλη). Η πρόληψη αυτής της πρωτεΐνης από το να παραχθεί στην πρώτη θέση θα μειώσει τα επίπεδα χοληστερόλης.
Για να στοχεύσουν αυτό το συγκεκριμένο mRNA, οι ερευνητές πρέπει να δημιουργήσουν μια συνθετική έκδοση ενός άλλου τύπου RNA - που ονομάζεται μικρό παρεμβατικό RNA (siRNA) - στο εργαστήριο. Αυτό είναι ένα εξαιρετικά συγκεκριμένο τμήμα του RNA που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη στόχευση συγκεκριμένων mRNAs. Σε αυτή την περίπτωση, το siRNA έχει σχεδιαστεί για να στοχεύει ειδικά το mRNA που φέρει οδηγίες για την πρωτεΐνη PCSK9. Συνδέεται με το mRNA-στόχο του και καταστρέφει τις οδηγίες, γεγονός που μειώνει σημαντικά την ποσότητα αυτών των πρωτεϊνών που παράγονται.
Οι γονιδιακές θεραπείες συνήθως παρέχονται χρησιμοποιώντας έναν ιογενή φορέα – ένα όχημα που μοιάζει με ιό και παραδίδει γονίδια στα κύτταρά μας με τον ίδιο τρόπο που ένας ιός μπορεί να τα μολύνει. Μέχρι στιγμής, θεραπείες ιογενών φορέων έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία σπάνιων γενετικών διαταραχών του αίματος, γενετικής τύφλωσης και νωτιαίας μυϊκής ατροφίας.
Αν και οι ιοί φορείς είναι πολύ αποτελεσματικοί με μία θεραπεία, μπορεί να είναι αδύνατο να δοθεί μια δεύτερη δόση εάν χρειαστεί λόγω ανεπιθύμητων ανοσολογικών αντιδράσεων. Αυτά τα φάρμακα είναι επίσης εξαιρετικά δαπανηρά.
Εξαιτίας αυτού, πολλά από τα φάρμακα «γονιδιακής σίγασης» που διερευνώνται αυτή τη στιγμή παραδίδονται χρησιμοποιώντας μια διαφορετική τεχνική. Γνωστές ως μη ιογενείς θεραπείες γονιδίων φορέων, αυτές παραδίδουν το φάρμακο χρησιμοποιώντας ένα νανοσωματίδιο που το προστατεύει από την αποικοδόμηση στο αίμα, ώστε να μπορεί να παραδοθεί ειδικά στο στόχο - όπως το ήπαρ, το οποίο είναι ο στόχος του τρυπήματος χοληστερόλης.
Γονιδιακές θεραπείες σίγασης που παρέχονται από μη ιογενείς φορείς φαίνεται να δίνουν περισσότερες υποσχέσεις, καθώς μπορούν να χορηγηθούν αρκετές φορές με περιορισμένες παρενέργειες. Επί του παρόντος, οι μη ιογενείς διανυσματικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μιας σπάνιας γενετικής πάθησης που ονομάζεται κληρονομική με τη μεσολάβηση της τρανσυθρίνης αμυλοείδωσης, καθώς και σε εμβόλια mRNA, όπως το BionTech/Pfizer και το Moderna.
Είναι ενδιαφέρον, όμως, ότι το ενέσιμο φάρμακο κατά της χοληστερόλης δεν θάβεται μέσα σε ένα νανοσωματίδιο ή παραδίδεται με έναν ιογενή φορέα. Αντ 'αυτού, το siRNA έχει τροποποιηθεί σε μεγάλο βαθμό στο εργαστήριο για να αντέξει την αποικοδόμηση στο αίμα. Έχει επίσης ένα ligand (ένα μόριο ζάχαρης που λειτουργεί λίγο σαν γάντζος) που του επιτρέπει να στοχεύει ειδικά τα ηπατικά κύτταρα.
ΠΗΓΗ: theconversation
