Αν και ορισμένες ράτσες ανέχονται ικανοποιητικά τις χαμηλές θερμοκρασίες, τα περισσότερα σκυλιά είναι ευάλωτα στο κρύο. Οι κτηνίατροι συμβουλεύουν να δίνουμε προσοχή στη συμπεριφορά του σκύλου μας και πέραν των γενικών οδηγιών να προσαρμόζουμε αναλόγως την έκθεση του σε υπαίθριο χώρο όταν πέφτει η θερμοκρασία.
Ποιοι σκύλοι κινδυνεύουν περισσότερο;
Η αντοχή ενός σκύλου στο κρύο ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία, το μέγεθος, τη διατροφική κατάσταση, την υγεία και το πάχος του τριχώματος του, ωστόσο υπάρχουν κάποια γενικά χαρακτηριστικά που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν:
- τα μικρόσωμα σκυλιά δυσκολεύονται περισσότερο να παραμείνουν ζεστά σε σύγκριση με αυτά που λόγω φυλής έχουν μεγαλύτερο μέγεθος
- τα κουτάβια δεν μπορούν να ρυθμίσουν σωστά τη θερμοκρασία του σώματός τους. Καθώς διαθέτουν πολύ λιγότερο σωματικό λίπος από έναν ενήλικα σκύλο, είναι πιο ευάλωτα στο κρύο
- οι ράτσες με κοντό και λεπτό τρίχωμα δεν ανέχονται καλά τις χαμηλές θερμοκρασίες
- τα μεγαλύτερα σε ηλικία ζώα, όπως και εκείνα με χαμηλό σωματικό βάρος ή κάποιες ιατρικές παθήσεις, μπορεί να δυσκολεύονται περισσότερο στο να παραμείνουν ζεστά
Ανεξάρτητα από τις παραπάνω μεταβλητές, ο χειμώνας αποδεικνύεται δυσκολότερος και για σκύλους που προέρχονται από ένα θερμότερο κλίμα και ξαφνικά εκτίθενται σε εντελώς διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες.
Πώς καταλαβαίνουμε ότι ο σκύλος μας δεν αντέχει το κρύο;
Ένας εμπειρικός κανόνας είναι ότι αν κάνει πολύ κρύο για εμάς, πιθανότατα η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή και για τα δεδομένα του σκύλου μας!
Σύμφωνα με τις συμβουλές των κτηνιάτρων, πρέπει να μετακινήσουμε άμεσα τον τριχωτό μας σύντροφο σε πιο ζεστό περιβάλλον αν παρατηρήσουμε κάποιο από τα ακόλουθα σημάδια:
- τρέμουλο
- γκρίνια ή επίμονο γάβγισμα χωρίς προφανή αιτία
- κούνημα της ουράς χαμηλά ή σκυφτή στάση
- προσπάθεια να σηκώσει τα πόδια του από το έδαφος
- απροθυμία για περπάτημα
- αγχώδη συμπεριφορά
Η παρατεταμένη έκθεση στο κρύο, θυμίζουν οι ειδικοί, μπορεί να οδηγήσει σε κρυοπαγήματα ή απειλητική για τη ζωή του σκύλου μας υποθερμία.
Τα κρυοπαγήματα μάλιστα μπορεί να μην γίνουν αντιληπτά τις πρώτες ώρες, με τα αυτιά, τις πατούσες και την άκρη της ουράς να είναι τα σημεία που επηρεάζονται συχνότερα.
Προσέχουμε για να έχουμε
Όταν οι θερμοκρασίες είναι πολύ χαμηλές, το βασικό μέτρο προστασίας είναι η περιορισμένη έκθεση του σκύλου μας σε εξωτερικούς χώρους. Ειδικά για μικρότερες ράτσες, γηραιότερα σκυλιά ή όσα έχουν λεπτό τρίχωμα, ένα μπουφάν ή ένα πουλόβερ μπορεί να βοηθήσει να διατηρηθούν ζεστά.
Οι κτηνίατροι επίσης συμβουλεύουν να αποφεύγουμε το ξύρισμα ή το κούρεμα του τριχώματος του σκύλου μας και ταυτόχρονα να ελέγχουμε συχνά τα πόδια τους για ρωγμές ή κοψίματα που μπορεί να έχουν προκληθεί από το παγωμένο έδαφος.
Η εφαρμογή κάποιας ενυδατικής κρέμας ή βαζελίνης στα μαξιλαράκια της πατούσας μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη τέτοιων τραυματισμών, σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να τσεκάρουμε την καταλληλότητα του προιόντος με τον γιατρό του σκύλου μας πριν την όποια εφαρμογή.
Εναλλακτικά, ίσως για κάποιους σκύλους θα ήταν χρήσιμα και τα ειδικά μποτάκια που κυκλοφορούν σε μεγάλη ποικιλία, αν και ειναι αλήθεια ότι πολλά τετράποδα δυσκολεύονται να τα δεχθούν.
Οι απροσδόκητοι κίνδυνοι
Το αλάτι και άλλα προιόντα που χρησιμοποιούνται στους δρόμους για να εμποδίσουν την συσσώρευση πάγου ή χιονιού, μπορεί να ερεθίσουν τα πόδια των φίλων μας και σε περίπτωση κατάποσης, να προκαλέσουν έλκη ή ερεθισμό στο στόμα και το πεπτικό σύστημα.
Μάλιστα, τα αντιψυκτικά προϊόντα που περιέχουν αιθυλενογλυκόλη μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο.
Την ίδια στιγμή, προσοχή χρειάζεται και στο χρόνο που ο σκύλος μας θα παραμείνει μόνος του στο αυτοκίνητο. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος μπορεί γρήγορα να μετατρέψει το εσωτερικό του οχήματος σε ψυγείο, επισημαίνουν οι γιατροί, με αποτελέσματα δυνητικά θανατηφόρα.
Πηγή: VET.CORNELL.EDU





