Η επιδείνωση συγκεκριμένων παθήσεων, οι ορμονικές διακυμάνσεις, η μειωμένη ενέργεια και διάθεση είναι μερικοί από τους λόγους που μερικοί άνδρες δυσκολεύονται περισσότερο να επιτύχουν ικανοποιητική στύση τους κρύους μήνες του χρόνου.
Αυτή η «χειμερινή στυτική δυσλειτουργία» μπορεί να απογοητεύσει τα ζευγάρια και να οδηγήσει σε προβλήματα σχέσεων.
Επιβαρυντικοί παράγοντες
«Υπολογίζεται ότι τον περασμένο χρόνο η στυτική δυσλειτουργία επηρέασε περίπου 350 εκατομμύρια άνδρες σε όλο τον κόσμο. Όπως πολλές χρόνιες παθήσεις, είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης και αλληλεπίδρασης πολλαπλών παραγόντων κινδύνου και όχι μόνο ενός. Για την εμφάνισή της μπορεί να ευθύνεται ένας συνδυασμός σωματικών, ψυχολογικών και παραγόντων του τρόπου ζωής που διαταράσσουν τη ροή του αίματος, τα νευρικά σήματα ή τις ορμόνες. Στις κύριες σωματικές αιτίες περιλαμβάνονται οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία. Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως το στρες, το άγχος ή η κατάθλιψη, καθώς και το κάπνισμα και ορισμένα φάρμακα, συμβάλλουν επίσης στην εμφάνιση, όπως και στην επιδείνωσή της στυτικής λειτουργίας», εξηγεί ο Επιστημονικός Υπεύθυνος της Menclinic Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος.
Οι μηχανισμοί που διέπουν την εποχική διακύμανση της στυτικής δυσλειτουργίας εντοπίζονται κυρίως σε υπάρχουσες συννοσηρότητες, οι οποίες αποδεδειγμένα επιδεινώνονται όταν ο καιρός είναι κρύος. Ίσως η πιο σημαντική να είναι η υπέρταση, ακολουθούμενη από τον διαβήτη.
Η αρτηριακή πίεση αυξάνεται όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές. Οι φλέβες και οι αρτηρίες σε όλο το σώμα συστέλλονται και απομακρύνονται από την επιφάνεια του δέρματος, προκειμένου να διατηρήσουν τη θερμοκρασία των ζωτικών οργάνων. Συνέπεια είναι η μείωση της ροής του αίματος σε λιγότερο κρίσιμα μέρη του σώματος όπως τα άκρα και το πέος, καθιστώντας έτσι τη στυτική δυσλειτουργία συχνότερη.
Η χρόνια υπέρταση βλάπτει τα αιμοφόρα αγγεία και μειώνει τη ροή του αίματος που είναι απαραίτητο για την επίτευξη στύσης. Ορισμένα δε φάρμακα που λαμβάνονται για τον έλεγχό της μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τη στυτική δυσλειτουργία.
Η αγγειοσυστολή που προκαλείται από το κρύο αυξάνει την αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό και τη συνολική καταπόνηση της καρδιάς. Όσοι πάσχουν από στεφανιαία νόσο παραπονούνται συχνά για στυτική δυσλειτουργία. Μάλιστα, όπως έχει αποδειχθεί, τα συμπτώματά της προηγούνται εκείνων της στεφανιαίας νόσου κατά 2-3 χρόνια και ενός καρδιαγγειακού συμβάντος (έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο) κατά 3-5 χρόνια. Η έρευνα έχει δείξει ότι η καρδιαγγειακή νόσος “προτιμά” τις χαμηλές θερμοκρασίες. Οι νοσηλείες και η θνησιμότητα που σχετίζονται με αυτήν κορυφώνονται τον χειμώνα, με τα ποσοστά καρδιακών συμβάντων να είναι συνήθως 10-20% περισσότερα από ό,τι το καλοκαίρι.
Ο ρόλος του διαβήτη
Έχουν, επίσης, παρατηρηθεί εποχιακά πρότυπα διαβήτη. Οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να δυσκολέψουν τη διαχείριση της γλυκόζης στο αίμα. Η μειωμένη σωματική δραστηριότητα αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και οι ιογενείς λοιμώξεις τα επίπεδα του σακχάρου. Οι ορμονικές διαταραχές που σχετίζονται με τη μικρότερη διάρκεια της ημέρας και τις χαμηλές θερμοκρασίες, όπως και η πτώση των επιπέδων της βιταμίνης D επίσης την καθιστούν δυσκολότερη.
Ο διαβήτης αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο στυτικής δυσλειτουργίας. Το υψηλό σάκχαρο στο αίμα βλάπτει τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία, επηρεάζοντας το 35-75% των ανδρών με διαβήτη. Η στυτική δυσλειτουργία εμφανίζεται συχνά 10-15 χρόνια νωρίτερα σε άνδρες με διαβήτη σε σύγκριση με όσους δεν έχουν την πάθηση.
Ομοίως, οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα τεστοστερόνης, έναν σημαντικό παράγοντα για τη σεξουαλική ορμή των ανδρών και την πιθανότητα διέγερσης. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνδρες έχουν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης τους κρύους μήνες σε σύγκριση με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, αν και παραμένουν εντός του φυσιολογικού εύρους.
Μελαγχολία και κατάθλιψη
Η κακή ψυχολογία επίσης παίζει ρόλο. Όσο οι μέρες είναι ακόμη μικρές και το κρύο περιορίζει τη διασκέδαση σε εξωτερικούς χώρους, τόσο η διάθεση αλλά και οι ψυχικές νόσοι επιδεινώνονται. Οι λιγότερες ευκαιρίες εκτόνωσης οδηγούν συχνά σε μελαγχολία και κατάθλιψη, η οποία μπορεί να επηρεάσει τη λίμπιντο προσθέτοντας επιπλέον στρες.
Η εμφάνιση καταθλιπτικών συμπτωμάτων όχι μόνο επηρεάζουν τη λίμπιντο και τη σεξουαλική λειτουργία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι άνδρες αντιλαμβάνονται και αναφέρουν τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων τους. Ένας άνδρας που βιώνει ήπια οργανική δυσλειτουργία μπορεί να θεωρήσει τα συμπτώματά του σοβαρότερα απ’ ότι είναι στην πραγματικότητα ή μπορεί να είναι λιγότερο ευαίσθητος για τη λήψη μέτρων που θα διατηρούσαν τη λειτουργία. Επίσης, ορισμένα φάρμακα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης μπορούν να επηρεάσουν τη λίμπιντο και τη στυτική λειτουργία.
Άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με την επιδείνωση της στυτικής λειτουργίας σε χαμηλές θερμοκρασίες περιλαμβάνουν τη ανθυγιεινή διατροφή, τη μειωμένη σωματική δραστηριότητα και την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, συνήθειες που οδηγούν σε παχυσαρκία, η οποία είναι γνωστός παράγοντας κινδύνου για στυτική δυσλειτουργία.
Απαιτείται έλεγχος από ειδικό
«Μερικές φορές η επιδείνωση των συμπτωμάτων της στυτικής λειτουργίας είναι ένδειξη υποκείμενων προβλημάτων, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτης ή κακός τρόπος ζωής, που είναι απλώς λιγότερο ορατά όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες.
Η αιτία των επανειλημμένων περιστατικών στυτικής δυσλειτουργίας θα πρέπει να ελέγχεται από ειδικό, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι υποκείμενες αιτίες. Η δε επανάκτηση της στυτικής δύναμης μπορεί να γίνει μέσω της θεραπείας με κρουστικά κύματα - μια μέθοδο που χρησιμοποιείται τα τελευταία 20 χρόνια με μεγάλη επιτυχία στην καρδιολογία για τη θεραπεία ισχαιμικών περιοχών της καρδιάς, αυξάνοντας τη ροή του αίματος.
Η καινοτόμος αυτή τεχνολογία εφαρμόζεται πλέον και στο πέος. Εστιάζοντας στα αγγεία του προάγουν τη νεοαγγειογένεση, αυξάνοντας έτσι τη ροή του αίματος προς το αυτό. Είναι μια απολύτως ασφαλής και ανώδυνη μέθοδος που μπορεί να χαρίσει φυσιολογικές σεξουαλικές επαφές χωρίς να χρειάζονται φάρμακα ή ενέσεις», καταλήγει ο δρ Λιβάνιος.
