Το χρώμα των μαλλιών αποτελεί δείκτη ταχύτητας επούλωσης των τραυμάτων αφού όπως προκύπτει οι κοκκινομάλληδες εμφανίζουν βραδύτερη επούλωση. Μια μελέτη σε ποντίκια δείχνει ότι μια γενετική παραλλαγή που ευθύνεται γι' αυτό το χρώμα των μαλλιών φαίνεται να εμποδίζει την ταχύτητα με την οποία κλείνουν οι πληγές – μια ανακάλυψη που θα μπορούσε να μας βοηθήσει στην καλύτερη αντιμετώπιση των τραυμάτων.
Το χρώμα των μαλλιών μας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από ένα γονίδιο που ονομάζεται MC1R, το οποίο κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που ελέγχει την αναλογία της μαύρης-καφέ χρωστικής προς την κόκκινη-κίτρινη χρωστική στα τριχοθυλάκια.
Η ομάδα των ερευνητών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου που δημοσίευσε τα σχετικα συμπεράσματα της στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences, περιγράφει λεπτομερώς πώς το γονίδιο MC1R, που συνήθως είναι υπεύθυνο για τη μελάγχρωση και την προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία, επηρεάζει επίσης την επούλωση των πληγών.
Δυσλειτουργία του MC1R στους κοκκινομάλληδες
Η ομάδα διαπίστωσε ότι η δυσλειτουργία του άξονα POMC–MC1R είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό σε ανθρώπινα χρόνια τραύματα, όπως διαβητικά, φλεβικά ή έλκη πίεσης. Αυτό συμβαίνει όταν η πρωτεΐνη MC1R είναι ανενεργή ή μερικώς ανενεργή. Και επειδή η ίδια πρωτεΐνη είναι υπεύθυνη για τη χρώση στο χρώμα των μαλλιών, το αν η πρωτεΐνη είναι ενεργή ή όχι τείνει να συμβαδίζει με το χρώμα των μαλλιών.
Τα άτομα με καστανά ή μαύρα μαλλιά έχουν γενικά φυσιολογικά λειτουργικές παραλλαγές MC1R, που την διατηρούν ενεργή. Ωστόσο, οι κοκκινομάλληδες έχουν παραλλαγές που απενεργοποιούν πλήρως την MC1R ή την καθιστούν μόνο μερικώς ενεργή. Τα άτομα με ξανθά μαλλιά έχουν συνήθως τουλάχιστον κάποιο επίπεδο δραστηριότητας MC1R.
Οι ερευνητές προχώρησαν περαιτέρω, εξετάζοντας τον τρόπο επούλωσης των πληγών σε ηλικιωμένα ποντίκια με κόκκινο ή μαύρο τρίχωμα. Αναφέρουν ότι το 95,0% των πληγών των κοκκινότριχων ποντικιών (αυτών με μειωμένη MC1R) διατηρούσαν το λεγόμενο καύκαλο στην πληγή μετά από επτά ημέρες, σε σύγκριση με το 68,8% των πληγών των ποντικιών με σκούρο τρίχωμα.
Τα κοκκινότριχα ποντίκια παρουσίασαν επίσης καθυστερημένη επανεπιθηλιοποίηση και αυξημένες εξωκυτταρικές παγίδες ουδετερόφιλων (NET), οι οποίες είναι δομές που μοιάζουν με ιστό από DNA, ιστόνες και πρωτεΐνες που παγιδεύουν και σκοτώνουν παθογόνα στα τραύματα.
«Διαπιστώσαμε ότι η έλλειψη λειτουργικού MC1R επηρέαζε σημαντικά την επούλωση, με σημαντική καθυστέρηση στην επούλωση των τραυμάτων που ήταν ανιχνεύσιμη 1, 7, 10 και 14 ημέρες μετά τον τραυματισμό», γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης.
Η τοπική θεραπεία παρουσιάζει εντυπωσιακά οφέλη — για ορισμένους
Στη συνέχεια, οι ερευνητές αποφάσισαν να δοκιμάσουν ένα πιθανό φάρμακο με τη μορφή τοπικής θεραπείας με αγωνιστή MC1R. Εφάρμοσαν τη θεραπεία στο ήμισυ της ομάδας των τραυματισμένων ποντικιών και ένα τζελ χωρίς τον αγωνιστή MC1R στο άλλο μισό, μετά τον καθαρισμό των πληγών τους.
Λένε ότι η εφαρμογή του επιλεκτικού αγωνιστή MC1R αποκατέστησε την επούλωση, μείωσε την εξίδρωση, βελτίωσε τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων και μείωσε τα NET. Μείωσε μάλιστα απροσδόκητα τις ουλές σε οξείες πληγές.
«Η θεραπεία με MC1R-Ag μετά τον καθαρισμό των πληγών αποκατέστησε την επούλωση, με επιπλέον μείωση 33% στην περιοχή της πληγής σε σύγκριση με τον καθαρισμό μόνο, 14 ημέρες μετά τον τραυματισμό, που αυξήθηκε σε 68% 21 ημέρες μετά τον τραυματισμό», γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης.
Η προειδοποίηση είναι ότι αυτή η θεραπεία θα λειτουργήσει μόνο για όσους έχουν τουλάχιστον μερικώς λειτουργικές πρωτεΐνες MC1R. Εάν το γονίδιο είναι εντελώς απενεργοποιημένο, η θεραπεία δεν μπορεί να λειτουργήσει. Για αυτόν τον λόγο, στο θεραπευτικό μέρος του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν μόνο ποντίκια με σκουρόχρωμο τρίχωμα.
Ωστόσο, η θεραπεία είναι πολύ ελπιδοφόρα για πολλά άτομα με χρόνιες πληγές. Αν και τα μοντέλα ποντικιών που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτά τα πειράματα σχεδιάστηκαν ώστε να μοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με την ανθρώπινη πληγή, τα μοντέλα πιθανώς δεν αναπαράγουν πλήρως την πολυπλοκότητα των χρόνιων πληγών του ανθρώπου.
Πηγή: Medical Xpress
