Τσιμπήματα, εγκαύματα, δαγκώματα και εξανθήματα… από όλα έχει ο καλοκαιρινός μπαξές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αντιμετώπιση είναι σχετικά εύκολη. Ωστόσο, κάποιοι εξ ημών μπορεί να χρειαστούμε την βοήθεια γιατρού.
Η… επίθεση της μέδουσας
Για να είμαστε ακριβείς, είναι περισσότερο άμυνα παρά επίθεση. Οι μέδουσες σπάνια θα κατευθυνθούν εναντίον μας και συνήθως οι επώδυνες για εμάς συναντήσεις είναι συγκυριακές.
Όταν έρθουμε σε επαφή με μια μέδουσα, μικρές ακίδες από τα πλοκάμια της προσκολλώνται στο δέρμα μας προκαλώντας τον χαρακτηριστικό ερεθισμό.
Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε σύμφωνα με τους δερματολόγους είναι να ξεπλύνουμε το σημείο με θαλασσινό και όχι γλυκό νερό.
Οι μικρές ράβδοι που έχουν κολλήσει στο δέρμα είναι γεμάτες δηλητήριο που η μέδουσα χρησιμοποιεί για να αμυνθεί. Το γλυκό νερό, θα προκαλέσει ρήξη στα πλοκάμια και θα επιδεινώσει την αντίδραση, εξηγούν οι γιατροί.
Το τρίψιμο της περιοχής μπορεί επίσης να επιδεινώσει τον ερεθισμό, οπότε είναι καλύτερο τα πλοκάμια να απομακρυνθούν από το δέρμα με την βοήθεια μιας πλαστικής κάρτας και ενώ η πάσχουσα περιοχή παραμένει σε αλμυρό νερό.
Αντισταθείτε στα σπιτικά γιατροσόφια όπως είναι η χρήση ξυδιού για να υποχωρήσει το εξάνθημα και εμπιστευτείτε ένα φαρμακευτικό σκεύασμα κατάλληλο για τσιμπήματα.
Εάν η επαφή με την μέδουσα αφορά σε μεγάλο μέρος του σώματος ή αν συνυπάρχουν συστηματικές αντιδράσεις όπως ναυτία, εμετός και αναπνευστικά προβλήματα, είναι απαραίτητο να απευθυνθούμε σε γιατρό.
Οι αχινοί δεν είναι φίλοι μας
Όσο προσεκτικοί κι αν είμαστε, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πατήσει αχινό. Και όταν αυτό συμβαίνει, μικρή παρηγοριά είναι η δημοφιλής άποψη ότι οι αχινοί είναι ένδειξη καθαρών νερών.
Το πάτημα αχινού είναι επώδυνο. Η περιοχή συχνά κοκκινίζει και πρήζεται. Η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης αφορά στην αφαίρεση των αγκαθιών από το σώμα. Κατόπιν οι γιατροί συστήνουν πλύσιμο της πληγείσας περιοχής με σαπούνι και νερό.
Μια τοπική αντιβιοτική κρέμα τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα συνήθως είναι αρκετή για να αποφευχθούν επιπλέον προβλήματα.
Τα έντομα κι εμείς
Φυσικά οι ανεπιθύμητοι επισκέπτες του καλοκαιριού δεν μας βρίσκουν μόνο στην παραλία. Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει, περνάμε περισσότερο χρόνο στην ύπαιθρο. Και μαζί μας απολαμβάνουν το καλοκαίρι και διάφορα μέλη του ζωικού βασιλείου των εντόμων...
Τα τσιμπήματα των μελισσών και των σφηκών είναι ενοχλητικά και επώδυνα αλλά συνήθως όχι επικίνδυνα, εκτός κι αν είμαστε αλλεργικοί ή δεχθούμε ταυτόχρονα πολλαπλά τσιμπήματα.
Αλλαγές ή δυσφορία στην αναπνοή, ή υπερβολικό πρήξιμο γύρω από το πρόσωπο ή το σημείο του τσιμπήματος, είναι ενδείξεις ότι χρειαζόμαστε ιατρική εκτίμηση. Θυμηθείτε ότι αλλεργική αντίδραση μπορεί να προκύψει ακόμα κι αν στο παρελθόν έχουμε πάλι τσιμπηθεί από το ίδιο είδος εντόμου χωρίς επιπλοκές.
Οι κρότωνες πάλι, δηλαδή τα γνωστά τσιμπούρια, μπορεί να μην είναι από τους συχνότερους επισκέπτες του καλοκαιριού, όμως είναι δυνατόν να…συσφίξουν τις σχέσεις τους μαζί μας μετά από μια βόλτα σε μέρη με υψηλή βλάστηση.
Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, μερικές από τις ασθένειες που μεταδίδονται από δήγμα τσιμπουριού είναι η νόσος του Lyme, ο κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων, η τουλαραιμία, ο αιμορραγικός πυρετός Κριμαίας – Κονγκό κ.α.
Ο κίνδυνος προσβολής του ανθρώπου από νοσήματα που μεταδίδονται από τσιμπούρια είναι σχετικά μικρός, ωστόσο η πιθανότητα νόσησης εξαρτάται από τη γεωγραφική περιοχή, την εποχή του έτους, το είδος του τσιμπουριού και όσον αφορά στη νόσο Lyme από τη διάρκεια προσκόλλησης του τσιμπουριού στο δέρμα.
Αράχνες
Όσο για τα τσιμπήματα αράχνης, τα περισσότερα είναι ακίνδυνα, καθησυχάζουν οι γιατροί.
Στην Ελλάδα, εντοπίζονται κυρίως δυο είδη επικίνδυνων για τον άνθρωπο αραχνών, η καφέ αράχνη (ή καστανός ερημίτης) και ένα είδος μεσογειακής μαύρης χήρας.
Το δεύτερο είδος απαντάται κυρίως σε εξωτερικά περιβάλλοντα. Η καφέ αράχνη όμως βρίσκεται κυρίως σε υπόγεια, σοφίτες ή κάτω από έπιπλα. Το τσίμπημα της έχει συνδεθεί με περιστατικά νεκρωτικού αραχνιδισμού, μια παθολογική κατάσταση που μπορεί να επιφέρει ακόμα και τον θάνατο.
Πηγές:
