Σύμφωνα με την μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS Medicine, τυχόν ψυχικό νόσημα του πατέρα αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού ενώ όταν και οι δύο γονείς αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες, το ρίσκο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο. Ως πρόωρος ορίζεται ο τοκετός πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης και έχει σχετιστεί με κινδύνους για την υγεία του παιδιού. Σύμφωνα με έρευνες, τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα αντιμετωπίζουν συχνότερα νευροαναπτυξιακά προβλήματα ενώ και οι κίνδυνοι επιπλοκών κατά την διάρκεια του τοκετού είναι μεγαλύτεροι.
Τι έδειξε η έρευνα
Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Karolinska στη Σουηδία ανέλυσαν δεδομένα για όλες τις γεννήσεις από Σκανδιναβούς γονείς στη Σουηδία μεταξύ των ετών 1997 και 2016.
Περίπου το 15% των βρεφών που γεννήθηκαν σε αυτό το διάστημα, είχε τουλάχιστον έναν γονέα με διαταραχή ψυχικής υγείας. Σε σύγκριση με τα παιδιά όπου κανένας από τους γονείς δεν είχε διαγνωσθεί με συναφή ασθένεια, τα βρέφη των οποίων οι πατέρες αλλά όχι οι μητέρες αντιμετώπιζαν κάποιο ψυχικό νόσημα είχαν κατά 12% πιο αυξημένο κίνδυνο να γεννηθούν πρόωρα, ενώ ο κίνδυνος ανέβαινε στο 31% εάν είχε διαγνωσθεί μόνο η μητέρα. Εάν και οι δύο γονείς αντιμετώπιζαν ανάλογο πρόβλημα, ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 52%. Σε απόλυτους αριθμούς, σε γονείς χωρίς θέματα ψυχικής υγείας, 1 στα 17 παιδιά γεννήθηκαν πρόωρα. Η διάγνωση σε πατέρες αύξησε τον κίνδυνο σε 1 στα 16, στις μητέρες σε 1 στα 14 και στους δύο γονείς σε 1 στα 12 παιδιά.
Ποιες ήταν οι συχνότερες διαταραχές
Σύμφωνα με την έρευνα, οι διαταραχές που σχετίζονται με το στρες, όπως η διαταραχή μετατραυματικού στρες, είναι αυτές που συσχετίστηκαν με τον υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Το ποσοστό να γεννηθεί νωρίτερα το βρέφος, αυξανόταν κατά 23% εάν ο πατέρας αντιμετώπιζε διαταραχή που συνδέεται με το στρες, 47% εάν η μητέρα ήταν εκείνη που έπασχε και 90% εάν και οι δύο γονείς είχαν παρόμοια διάγνωση. Ο κίνδυνος αυξανόταν επίσης στις περιπτώσεις συννοσηρότητας.
Για παράδειγμα, τα παιδιά μιας μητέρας με κατάθλιψη είχαν 25% περισσότερες πιθανότητες να γεννηθούν πρόωρα σε σύγκριση με τα παιδιά μιας μητέρας χωρίς. Όταν μαζί με την κατάθλιψη είχε διαγνωσθεί ταυτόχρονα και σχιζοφρένεια, ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 39%, ενώ αν συνυπήρχε και αγχώδης διαταραχή τα ποσοστά κινδύνου για πρώιμο τοκετό σκαρφάλωναν στο 65%. Παρόμοια μοτίβα παρατηρήθηκαν και όταν ο πατέρας είχε πολλαπλές διαγνώσεις. Ποια είναι η σύνδεση Πώς όμως η ψυχική κατάσταση των δυο γονέων μπορεί να επιδράσει τόσο καταλυτικά στην εξέλιξη της κύησης ώστε να οδηγήσει σε πρώιμο τοκετό; Ο ακριβής μηχανισμός δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί από τους ερευνητές που μέχρι στιγμής κάνουν μόνο εικασίες. Όπως επισημαίνουν, το άγχος της μητέρας έχει συνδεθεί με υψηλότερα επίπεδα ορμονών του στρες, οι οποίες με την σειρά τους μπορεί να προκαλέσουν πρόωρες συσπάσεις. Μια ψυχική ασθένεια, ή ένας σύντροφος που έχει διαγνωσθεί με συναφή νόσο, είναι μια ρεαλιστική πηγή άγχους αναφορικά με το μωρό που έρχεται. Η υποστήριξη του συντρόφου, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, μπορεί να μειώσει το άγχος που βιώνει η μητέρα.
Σε σχετική μελέτη, οι γυναίκες που αντιμετώπιζαν χρόνιο στρες αλλά είχαν στιβαρή υποστήριξη από τον πατέρα του παιδιού τους, συμπεριλαμβανομένης της συναισθηματικής και οικονομικής υποστήριξης, αντιμετώπιζαν χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Όταν όμως και οι δύο γονείς αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν ένα θέμα ψυχικής υγείας, τέτοιου είδους υποστήριξη είναι δύσκολο να παρασχεθεί, καταλήγουν οι ειδικοί προσπαθώντας να εξηγήσουν τα ευρήματα της έρευνας.
Στα συμπεράσματα σημειώνεται επίσης ότι ορισμένοι κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού, όπως η κατάχρηση ουσιών, το κάπνισμα και οι οικονομικές δυσκολίες είναι πιθανό να συναντώνται σε μια οικογένεια όπου ο ένας ή και οι δύο γονείς έχουν διαγνωσθεί με ψυχική ασθένεια και μπορεί να παίζουν ρόλο στη συσχέτιση μεταξύ ψυχικής ασθένειας των γονέων και του κινδύνου για πρόωρο τοκετό. Την στιγμή που ένας στους οκτώ ανθρώπους παγκοσμίως αγωνίζεται να αντιμετωπίσει ένα θέμα ψυχικής υγείας, μελλοντικές μελέτες λένε οι ερευνητές, θα πρέπει και επικεντρωθούν στο πώς η πρόσθετη κοινωνική υποστήριξη σε οικογένειες με αυτά τα χαρακτηριστικά, μπορεί να μειώσει το ρίσκο του πρώιμου τοκετού, σε συνάρτηση και με τις πιθανές επιπτώσεις που έχουν σε αυτό το θέμα τα ψυχιατρικά φάρμακα.
Πηγή: The Conservation
