Οι εργονομικές παρεμβάσεις στον χώρο εργασίας δεν φαίνεται να προσφέρουν ουσιαστικά οφέλη στον πόνο, τη λειτουργικότητα, την ανάρρωση ή τις αναρρωτικές άδειες εργαζομένων με μυοσκελετικά προβλήματα στα άνω άκρα, τον αυχένα ή τους ώμους.
Αυτό το όχι και τόσο παρήγορο συμπέρασμα προκύπτει από τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στο Cochrane Database of Systematic Reviews.
Οι συγκεκριμένες παθήσεις μπορεί να σχετίζονται με επαναλαμβανόμενες κινήσεις, άβολες στάσεις του σώματος ή εξωτερικές δυνάμεις, όπως οι κραδασμοί από εργαλεία. Επηρεάζουν εργαζομένους σε όλο τον κόσμο, ενώ πολλές επιχειρήσεις επενδύουν σε εργονομικό εξοπλισμό και εκπαίδευση για την πρόληψη ή την αντιμετώπισή τους.
Δεν διαπιστώθηκε σαφές όφελος
Η ανασκόπηση, με επικεφαλής ερευνητές από το University of Technology Sydney, ανέλυσε 20 μελέτες με συνολικά 2.478 συμμετέχοντες. Οι 16 από αυτές εξέταζαν μη ειδικές μυοσκελετικές ενοχλήσεις, μεταξύ άλλων σε εργαζομένους που χρησιμοποιούν συχνά υπολογιστές.
Σε σύγκριση με την απουσία θεραπείας, τη συνήθη φροντίδα ή το εικονικό σκεύασμα (placebo), οι εργονομικές παρεμβάσεις ενδέχεται να έχουν μικρή ή μηδενική επίδραση στον βραχυπρόθεσμο πόνο. Αντίστοιχα, πιθανότατα δεν επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές στη λειτουργικότητα, την ανάρρωση ή τις ημέρες απουσίας από την εργασία.
Τα στοιχεία για την ποιότητα ζωής και τη χρήση υπηρεσιών υγείας ήταν περιορισμένης βεβαιότητας και τα αποτελέσματα αντικρουόμενα. Συνολικά, οι εργονομικές παρεμβάσεις φαίνεται να είναι λιγότερο αποτελεσματικές από την άσκηση, αν και ενδέχεται να ωφελούν ορισμένες υποομάδες, όπως άτομα με τενοντίτιδα του στροφικού πετάλου.
Η επικεφαλής συγγραφέας, δρ Poonam Mehta, σημείωσε ότι τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν την ευρεία προσδοκία ότι οι παρεμβάσεις αυτές μειώνουν σημαντικά τον πόνο ή τις αναρρωτικές άδειες. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας.
Ο συν-συγγραφέας δρ Peter Stubbs παραδέχεται ωστόσο ότι η έρευνα παρουσιάζει μεθοδολογικές αδυναμίες.
Δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα για την επανεμφάνιση των ενοχλήσεων, ενώ οι πληροφορίες για άλλες εργασιακές εκβάσεις ήταν περιορισμένες. Οι εργονομικές στρατηγικές μπορεί να έχουν θέση σε συγκεκριμένες ομάδες ή στο πλαίσιο ευρύτερων προγραμμάτων αποκατάστασης, αλλά τα σχετικά στοιχεία παραμένουν αβέβαια.
Οι συγγραφείς τονίζουν ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να αποσαφηνιστεί ο ρόλος τους στην αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων.
Πηγή: Medical Xpress





