Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Journal of Neuroscience, εγγράφηκαν 163 μωρά είτε σε ηλικία έξι μηνών είτε σε ηλικία 30 μηνών.

Η έρευνα

Τα μωρά φορούσαν μια μικρή συσκευή εγγραφής ήχου σε ένα ειδικά φτιαγμένο γιλέκο για από μία έως τρεις ημέρες.

Καταγράφηκαν όλα τα γλωσσικά στοιχεία που έλαβαν – όπως οι ενήλικες που μιλούσαν στο παιδί, οι ενήλικες που μιλούσαν μεταξύ τους και τα αδέρφια που μιλούσαν. Συνολικά, καταγράφηκαν πάνω από 6.200 ώρες ομιλίας.

Μελετήθηκε επίσης η ανάπτυξη του εγκεφάλου αυτών των μωρών. Μπήκαν στο τοπικό νοσοκομείο με τις οικογένειές τους τη συνηθισμένη ώρα ύπνου και έφτασαν στο σπίτι σε ένα ειδικό δωμάτιο.

Όταν αποκοιμήθηκαν, η ερευνητική ομάδα σήκωσε τα μωρά και τα μετέφερε (κοιμισμένα) σε ένα μηχάνημα μαγνητικής τομογραφίας.

Ανάπτυξη εγκεφάλου

«Οι σαρώσεις εγκεφάλου που αποκτήσαμε επικεντρώθηκαν σε κάτι που ονομάζεται μυελίνη. Η μυελίνη αναπτύσσεται γύρω από τα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο, καθιστώντας την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων πιο αποτελεσματική. Μας ενδιέφερε ιδιαίτερα η ποσότητα μυελίνης στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επεξεργασία της γλώσσας.

Το ερώτημα ήταν εάν τα παιδιά που άκουγαν περισσότερη γλώσσα θα είχαν περισσότερη μυελίνη στις περιοχές του εγκεφάλου που επεξεργάζονται τη γλώσσα. Αυτό υποδηλώνει ότι αυτά τα παιδιά είχαν πιο εξελιγμένες ικανότητες επεξεργασίας της γλώσσας.

Και αυτό είναι που βρήκαμε: τα παιδιά 30 μηνών που άκουγαν περισσότερες λέξεις από κοντινούς ενήλικες κατά την περίοδο της εγγραφής μας είχαν περισσότερη μυελίνη στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη γλώσσα. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η σχέση ήταν αρκετά συγκεκριμένη, εμφανιζόταν σε γλωσσικές περιοχές του εγκεφάλου, αλλά δεν εμφανιζόταν σε άλλες περιοχές που εμπλέκονται, ας πούμε, στην κίνηση ή την αίσθηση. Έτσι, μιλώντας στο παιδί σας κυριολεκτικά διαμορφώνει τον εγκέφαλό του» αναφέρει ο John Spencer, Καθηγητής Ψυχολογίας, University of East Anglia, που συμμετείχε στην διεξαγωγή της μελέτης.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο που εντόπισαν οι ερευνητές είναι ότι τα μωρά έξι μηνών που άκουγαν περισσότερη γλώσσα είχαν λιγότερη μυελίνη στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη γλώσσα.

«Δεν είναι ακόμη σαφές γιατί βλέπουμε αυτό το αποτέλεσμα. Μια πιθανότητα είναι ότι αυτό το εύρημα έχει να κάνει με διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται ο εγκέφαλος τα πρώτα χρόνια της ζωής. Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής, ο εγκέφαλος είναι απασχολημένος με την ανάπτυξη νέων κυττάρων, επομένως η ακρόαση πολλών γλωσσών μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Η έρευνα δείχνει ότι αυτή η ανάπτυξη του εγκεφάλου μπορεί πραγματικά να επιβραδύνει το σχηματισμό της μυελίνης . Στην ηλικία των 2 και των 3 ετών, αντίθετα, ο εγκέφαλος είναι απασχολημένος με την ανάπτυξη της μυελίνης, επομένως πολλές εισροές οδηγούν σε πολλή μυελίνη.

Αυτό υποδηλώνει ότι η ομιλία έχει εξίσου σημασία στους έξι μήνες όσο και στους 30 μήνες, αλλά επηρεάζει διαφορετικά τον εγκέφαλο επειδή ο εγκέφαλος βρίσκεται σε διαφορετική «κατάσταση».

Μπορεί να αισθάνεται κάπως περίεργο να κουβεντιάζετε συνέχεια με ένα μωρό έξι μηνών – σαφώς, δεν καταλαβαίνουν όλα όσα λέτε. Αλλά σταδιακά, ώρα με την ώρα και μέρα με τη μέρα, όλα αθροίζονται. Όλη αυτή η φλυαρία έχει σημασία» σημείωσε ο John Spencer.

10 τρόποι για να μιλήσετε σε μωρά και νήπια

Φυσικά, υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα μωρά και τα νήπια μπορούν να εκτεθούν να μιλήσουν – διαβάζοντάς τους, τραγουδώντας τους και μιλώντας σε άλλους ενήλικες όταν είναι κοντά τους.

Οι γονείς μπορεί να αναρωτιούνται αν κάποιοι τρόποι να μιλάνε στα μωρά είναι καλύτεροι από άλλους.

Η απάντηση φαίνεται να είναι ότι νωρίς στη ζωή ενός παιδιού, η ποσότητα είναι σημαντική.

«Η έρευνα έχει βρει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα πλούσια σε γλωσσικά ερεθίσματα μπορεί να έχουν ένα πλεονέκτημα στην πρώιμη γλωσσική ανάπτυξη.

Αυτό το πλεονέκτημα, ωστόσο, προήλθε από ομιλία που απευθύνεται στο παιδί – όχι από ομιλία μεταξύ άλλων που ακούγεται από το παιδί.

Αλλά καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, η ποιότητα μπορεί να κυριαρχήσει . Οι υψηλής ποιότητας «συνομιλίες», όπου το παιδί και ο φροντιστής εναλλάσσονται φαίνεται να είναι πραγματικά χρήσιμες .

Ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτών των συνομιλιών είναι ότι είναι ενδεχόμενες – που σημαίνει ότι αυτό που κάνετε και λέτε εξαρτάται από το τι κάνει το παιδί και το αντίστροφο.

Έτσι, όταν το παιδί σας κρατά ένα τρένο παιχνίδι, λέτε «τρένο!» και μετά το παιδί λέει «τσου τσου», απαντάτε ο ένας στον άλλον τυχαία. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτοί οι τύποι ενδεχόμενων αλληλεπιδράσεων θέτουν τα θεμέλια για την πρώιμη εκμάθηση γλωσσών.

Ένας πολύ καλός τρόπος για να ξεκινήσετε αυτές τις συζητήσεις είναι να παρατηρήσετε με τι παίζει το παιδί σας και να συμμετάσχετε - και να το αφήσετε να ηγηθεί. Ονομάστε τα αντικείμενα με τα οποία παίζουν, επισημάνετε τα χρώματα και τα σχήματα και κάντε ανόητους ήχους. Όλα αυτά θα τους βοηθήσουν να κρατήσουν την προσοχή τους και θα τους βοηθήσουν να συνδέσουν λέξεις με αντικείμενα» σημειώνει ο καθηγητής.

Μιλήστε λοιπόν στο παιδί σας. Ακολουθήστε το παράδειγμά τους. Παίξτε μαζί ανόητα λεκτικά παιχνίδια. Μπορεί να βοηθάτε τη γλωσσική τους ανάπτυξη – και να διασκεδάζετε στην πορεία.

ΠΗΓΗ: theconversation.com