Την αντικατάσταση του « τωρινού αποτυχημένου μοντέλου αποϊδρύματος με ένα νέο μοντέλο», ζητά από την Κυβέρνηση ο Πρόεδρος ΕΣΑμεΑ, τονίζοντας την ανάγκη για άμεσες και αποτελεσματικότερες λύσεις.
Αναλυτικά η δήλωση του κ. Βαρδακαστάνη:
«Το κράτος δικαίου οφείλει να λειτουργεί για όλους που διαβιούν σε αυτή τη χώρα χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς αποκλεισμούς, πρωτίστως για αυτούς που, τις πιο πολλές φορές πάρα τη θέλησή τους, οδηγούνται σε εγκλεισμό στα ιδρύματα, χωρίς καμιά εγγύηση για τη δυνατότητα να ασκήσουν τα συνταγματικά και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους, όπως όλοι. Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία οφείλουν να διασφαλίσουν ότι θα μπει τέλος σε αυτό το έγκλημα διαρκείας».
«Καταπέλτης» χαρακτηρίζεται η έκθεση της Αρχής Διαφάνειας για την κλειστή δομή για άτομα με αναπηρία «Άγιος Δημήτριος» στην Θεσσαλονίκη από μερίδα του Τύπου. Παρά το γεγονός ότι όντως η έκθεση είναι πολύ σημαντική, στην πραγματικότητα παραβιάζει ανοιχτές πόρτες.
Πότε η κοινωνία θα σταματήσει να πέφτει από τα σύννεφα;
Τα ιδρύματα ήταν, είναι και θα παραμείνουν όσο ακόμη υφίστανται ακριβώς αυτό: τόπος παραβίασης και καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα άτομα που διαβιούν σε αυτόν υφίστανται συχνότατη κακοποίηση όλων των μορφών -όπως φαίνεται και από τις τελευταίες αποκαλύψεις της «Κιβωτού»- με ανεπαρκή στελέχωση, με σημαντικότατα οικονομικά προβλήματα και συχνότατα με κακοδιαχείριση.
Και το 2021, ακριβώς ένα χρόνο πριν, τέτοιες μέρες, η ΕΣΑμεΑ είχε δημοσιεύσει δελτίο Τύπου με τίτλο «Έγκλημα διαρκείας στα ιδρύματα της χώρας» με αφορμή τον θάνατο νεαρού με αναπηρία, «φιλοξενούμενου» στον Άγιο Δημήτριο. Να τονίσουμε εδώ ότι ακόμη δεν έχουμε το αποτέλεσμα της εισαγγελικής έρευνας για την υπόθεση. Και πάλι λίγες ημέρες πριν την 3η Δεκέμβρη, Εθνική και Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Και βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που καλούμασταν να καταδικάσουμε κακοποιητικές συμπεριφορές και βασανιστήρια σε ιδρύματα. Το πόρισμα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σήμερα μας δικαιώνει πλήρως στα όσα, εδώ και δεκαετίες, διαπιστώναμε και διαπιστώνουμε και στα όσα διεκδικούμε διακαώς ως αναπηρικό κίνημα στην Ελλάδα και διεθνώς:
Αλήθεια, πόσους νεκρούς θα θρηνήσουμε ακόμη, μέχρι να θεσπιστεί μια Εθνική Στρατηγική για τη Συμπερίληψη και Διαβίωση στην Κοινότητα και βασικός πυλώνας πρέπει να είναι η αποϊδρυματοποίηση και η αποφυγή της; Πόσες φορές θα χρειαστεί το αναπηρικό κίνημα να μιλήσει για τη διαβίωση στην κοινότητα, ενάντια στο κλείδωμα μέσα σε 4 τοίχους και έπειτα…γαία πυρί μιχθήτω;
Πόσες ψυχές ακόμα θα ταλαιπωρηθούν μέχρι να γίνει κατανοητό ότι αυτό το σύστημα και αυτά τα πρόσωπα που δεν μπορούν να διασφαλίσουν την ποιότητα και την ασφάλεια της ζωής ανθρώπων μέσα στα ιδρύματα, δεν μπορούν να είναι τα ίδια που θα υλοποιήσουν και μία Εθνική Στρατηγική για τη Συμπερίληψη και Διαβίωση στην Κοινότητα;
Είναι γνωστό ότι τα ιδρύματα έχουν ελάχιστο προσωπικό, όχι επαρκώς εκπαιδευμένο, τα προγράμματα που εφαρμόζονται εντός ιδρυμάτων είναι ελλιπέστατα, αποσπασματικά και σίγουρα δεν προάγουν την προσωπικότητα των φιλοξενούμενων σε αυτά.
Χρειάζεται άμεσα επάρκεια σε προσωπικό, ώστε να υπάρξει σοβαρή φροντίδα για τα άτομα με αναπηρία που ζουν εσώκλειστα στα ιδρύματα, ιδιωτικά και δημόσια, και σταδιακή αποϊδρυματοποίηση, με πρόγραμμα, με εποπτεία, με σωστή χρηματοδότηση, με εκπαίδευση της πολιτικής διοίκησης, της διοίκησης και του προσωπικού των ιδρυμάτων, των ιδίων των ατόμων που διαβιούν στα ιδρύματα, με συνέπεια και στη βάση επιστημονικών δεδομένων, αλλά και στήριξη της κοινωνικής ενσωμάτωσης των ατόμων με αναπηρία ή/και με χρόνιες παθήσεις στη χώρα.
ΕΔΩ και ΤΩΡΑ η κυβέρνηση να εγκαταλείψει το τωρινό ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ μοντέλο αποϊδρύματος που επί σειρά ετών έχει τραγικές συνέπειες στις ζωές των ατόμων με αναπηρία και να διαφέρει με το αναπηρικό κίνημα για ένα νέο μοντέλο, που θα σέβεται και θα ικανοποιεί στην πράξη τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία ή/και με χρόνιες παθήσεις στη χώρα, για μια νέα Εθνική Στρατηγική για τη Συμπερίληψη και Διαβίωση στην Κοινότητα.
Αλλά και να γίνει συνείδηση σε όλους αυτό που διαχρονικά βιώνουν τα άτομα με αναπηρία ή/και με χρόνιες παθήσεις που διαβιούν ή πρόκειται να ζήσουν σε ίδρυμα:
Ίδρυμα σημαίνει ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ και ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ.
Ας σταματήσει η κοινωνία και η πολιτεία να πέφτουν από τα σύννεφα…».
