Υπόμνημα κατέθεσε ο ΣΦΕΕ στο πλαίσιο της συζήτησης στη Βουλή του νομοσχεδίου που αφορά στην κύρωση Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και άλλες διατάξεις, όπου εμπεριέχονται άρθρα που αφορούν στη φαρμακευτική πολιτική και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 32, 33 και 42.

Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), στο υπόμνημα που κατατέθηκε στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων εστιάζει στο άρθρο 33, που προβλέπει την ανακατανομή του clawback, της υπέβρασης της δαπάνης δηλαδή, εξαιρώντας ταυτόχρονα τα γενόσημα και τα off-patent (εκτός προστασίας) φάρμακα από τον υπολογισμό του τμήματος ανάπτυξης.

Διαβάστε σχετικά: Καμπανάκι για τις αλλαγές στο Φάρμακο: Θα αποσυρθούν νοσοκομειακά φάρμακα!

Ο ΣΦΕΕ πάντως χαιρετίζει την κατάργηση του τέλους (rebate) εισόδου 25% για τα νέα φάρμακα (άρθρο 42). Μια πρόβλεψη που το μόνο που κατάφερε είναι η δραστική καθυστέρηση εισόδου νέων φαρμάκων και σίγουρα δεν επέφερε τα αναμενόμενα έσοδα.

Αλλά εκεί εξαντλούνται, όπως φαίνεται από το υπόμνημα, οι θετικές πλευρές των νέων ρυθμίσεων.

Ανεξέλεγκτη η υπέρβαση της δαπάνης: Οι επιπτώσεις στους ασθενείς

Την ανεξέλεγκτη πορεία της φαρμακευτικής δαπάνης τα τελευταία χρόνια υπογραμμίζει ο ΣΦΕΕ, σημειώνοντας πως «τα μέτρα πολιτικής φαρμάκου που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια έχουν μετακυλήσει τη δαπάνη στη βιομηχανία και στον καταναλωτή».

Όπως εξηγούν οι εταιρείες, την υπέρβαση της φαρμακευτικής δαπάνης την χρεώνονται πρωτίστως οι φαρμακευτικές εταιρείες που καλούνται να πληρώνουν υπέρογκα ποσά σε υποχρεωτικές επιστροφές (clawback) και δευτερευόντως οι ασθενείς, που βάζουν το χέρι όλο και πιο βαθιά στην τσέπη για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

«Οι επιστροφές είναι με διαφορά οι υψηλότερες στην Ευρώπη, όπως άλλωστε έχει τονιστεί επανειλημμένα στα Enhanced Surveillance Reports της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», προσθέτουν.

Το 2019, το clawback που πλήρωσε η φαρμακευτική βιομηχανία έχει ξεπεράσει το €1,2 δισ. και η υπέρβαση αυτή αυξήθηκε κατά 28% το α’ εξάμηνο του 2020 έναντι του αντίστοιχου περσινού.

«Αν η υπέρβαση της δαπάνης συνεχιστεί έτσι, εκτιμάται πως το clawback μόνο για τα εξωνοσοκομειακά φάρμακα θα ξεπεράσει τα 900 εκατ. ευρώ για το 2020, όταν το 2019 διαμορφώθηκε στα 786,5 εκατ. ευρώ. Η ανεξέλεγκτη αυτή αύξηση του clawback αποδεικνύεται καταστροφική για τη βιωσιμότητα των φαρμακευτικών επιχειρήσεων, την ολοκλήρωση των επενδυτικών σχεδίων και τη διατήρηση εκατοντάδων θέσεων εργασίας. Η υπέρβαση της δαπάνης καταδεικνύει ότι η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη που έχει οριστεί και παραμένει σταθερή τα τελευταία 4 χρόνια (στα €1,945) δεν επαρκεί για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού της χώρας μας», σημειώνεται.

Τι σημαίνουν οι αλλαγές στο clawback

Η κατάθεση του άρθρου 33 αναθεωρεί τον τρόπο υπολογισμού του clawback εξαιρώντας ταυτόχρονα τα γενόσημα και off-patent (εκτός προστασίας) φάρμακα από τον υπολογισμό του τμήματος ανάπτυξης του clawback. Συνιστά κατά το ΣΦΕΕ άλλη μια στρέβλωση, για την οποία ο σύνδεσμος εξέφρασε την αντίθεση του ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο και του οποίου ζητάει την απόσυρση.

Στην πράξη, όμως, πολλαπλασιάζει το ποσό που καλούνται να πληρώσουν οι εταιρείες, αλλά το βάρος καλούνται να το σηκώσουν λιγότερες επιχειρήσεις.

Συγκεκριμένα, το 2019 το clawback της αύξησης ήταν €78 εκατ., δηλαδή το 10% της συνολικής υπέρβασης και το κατέβαλαν όλες οι εταιρείες που είχαν σημειώσει αύξηση από τη μια χρονιά στην άλλη.

«Το 2020 το συνολικό clawback αναμένεται να φτάσει τα 900 εκατ. ευρώ. Το cb ανάπτυξης θα είναι με τη νέα διάταξη το 20% αυτού δηλαδή, 180εκατ. ευρώ. Αυτό που θέλει να νομοθετήσει η Κυβέρνηση είναι τα 180 εκατ. ευρώ να επιβαρύνουν μόνο το 50% της αγοράς, δηλαδή μόνο τα πρωτότυπα που μεγαλώνουν και όχι όλα όσα μεγαλώνουν», εξηγεί ο ΣΦΕΕ.

Πρόκειται για ακόμα μεγάλο οικονομικό πλήγμα για τα νέα φάρμακα με πολύ πιο σοβαρές συνέπειες από αυτές που έχει η παραμονή του 25%, η οποία αναμένεται να καταργηθεί. Ο κίνδυνος για τα νέα φάρμακα είναι ορατός, όχι μόνο για όσα θα πρέπει να εισέλθουν στη χώρα και να φτάσουν στους ασθενείς, αλλά και φάρμακα που ήδη χρησιμοποιούνται σε νοσοκομεία. Η απόσυρση σημαντικών φαρμάκων είναι πιθανή.

Ειδικότερα, η εν λόγω διάταξη:

• Δεν μειώνει το Clawback, το οποίο βαίνει ανεξέλεγκτο (το ύψος του εξωνοσοκομειακού clawback αυξάνεται κατά +28% το πρώτο εξάμηνο του 2020 σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό εξάμηνο).
• Η προτεινόμενη αναδρομική ισχύς από 1/1/2020 ενισχύει (και το έχουμε τονίσει πολλές φορές) την έλλειψη προβλεψιμότητας που είναι βασική αρχή της υγειούς επιχειρηματικότητας.
• Δεν προσφέρει κανένα όφελος για την πολιτεία και καμιά θετική επίπτωση στα δημοσιονομικά. Αντίθετα αναμένεται να αυξήσει το ύψος της υπέρβασης, λόγω της μεθόδου αποζημίωσης των φαρμάκων που προτείνονται να εξαιρεθούν.
• Δεν προσφέρει κανένα όφελος στη Δημόσια Υγεία και στους ασθενείς ειδικότερα.
• Τιμωρεί την ανάπτυξη της καινοτομίας και βρίσκεται σε αντίθεση με τις πρόσφατες εξαγγελίες της κυβέρνησης για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.
• Ενέχει τον κίνδυνο χρονοβόρων νομικών αξιώσεων εξαιτίας του ορισμού του καθεστώτος της πατέντας (περιόδου προστασίας δεδομένων) για τα εκτός προστασίας φάρμακα, καθώς εγείρει ερωτήματα που αφορούν το καθεστώς προστασίας μεταξύ off-patent, on-patent και βιο-ομοειδών.