Το περπάτημα, η ποδηλασία και η κολύμβηση είναι οι καλύτερες ασκήσεις για τη βελτίωση του πονού στα γόνατα σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων.
H οστεοαρθρίτιδα είναι μια εκφυλιστική ασθένεια των αρθρώσεων που προκαλεί πόνο, δυσκαμψία και πρήξιμο όταν ο προστατευτικός χόνδρος μιας άρθρωσης καταστρέφεται και φθείρεται. Αν και οποιαδήποτε άρθρωση μπορεί να προσβληθεί, είναι πιο συχνό στα γόνατα, με σχεδόν το 30% των ατόμων άνω των 45 ετών να εμφανίζουν σημάδια οστεοαρθρίτιδας στα γόνατα στις ακτινογραφίες και το ήμισυ να υποφέρει από σοβαρά συμπτώματα στα γόνατα.
Η άσκηση είναι μία από τις κύριες θεραπείες για την οστεοαρθρίτιδα, αλλά οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές παρέχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τους συγκεκριμένους τύπους άσκησης που πρέπει να συνιστώνται σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα.
«Οι αερόβιες ασκήσεις, όπως το περπάτημα, η ποδηλασία και η κολύμβηση, είναι εξαιρετικές επιλογές πρώτης γραμμής για άτομα με οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο», δηλώνει στην εφημερίδα The Independent ο οστεοπαθητικός Danny Morgan, με έδρα το Λονδίνο.
«Βελτιώνουν την κυκλοφορία στην άρθρωση, βοηθούν στη διατήρηση της κινητικότητας, υποστηρίζουν τη διαχείριση του βάρους και μπορούν να μειώσουν τον πόνο με την πάροδο του χρόνου, ενισχύοντας τους γύρω μυς και βελτιώνοντας τη συνολική λειτουργία».
Συνδυασμός ασκήσεων
Ωστόσο, όπως προσθέτει, ότι ο συνδυασμός διαφορετικών τύπων άσκησης είναι επίσης ευεργετικός. Είπε: «Η πιο αποτελεσματική μακροπρόθεσμη προσέγγιση συνήθως συνδυάζει αερόβια άσκηση με στοχευμένη ενδυνάμωση, ασκήσεις ευελιξίας και, όπου είναι κατάλληλο, νευροκινητική εκπαίδευση για τη βελτίωση της ισορροπίας και του συντονισμού. Αυτό βοηθά στη σταθεροποίηση της άρθρωσης και στη μείωση μελλοντικών εξάρσεων».
Για να συμβάλουν στη βελτίωση των τρεχουσών κατευθυντήριων γραμμών, ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Zhejiang στην Κίνα και την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στις ΗΠΑ αποφάσισαν να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια διαφόρων τύπων άσκησης για τη διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο British Medical Journal, εξέτασε 217 τυχαιοποιημένες δοκιμές που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1990 και 2024 με τη συμμετοχή 15.684 ατόμων. Οι μελέτες συνέκριναν κοινές θεραπείες άσκησης (αερόβια, ευελιξία, ενδυνάμωση, σώμα-νους, νευροκινητική και μικτή άσκηση) με μια ομάδα ελέγχου.
Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στον πόνο, τη λειτουργία, την απόδοση της βάδισης (τα μοτίβα βάδισης του ασθενούς) και την ποιότητα ζωής, και αξιολόγησαν αυτούς τους δείκτες τέσσερις, 12 και 24 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας.
Συνολικά, η αερόβια άσκηση, όπως το περπάτημα και το κολύμπι, έδειξε σταθερά την υψηλότερη πιθανότητα να είναι η καλύτερη θεραπευτική αγωγή για άτομα που πάσχουν από χρόνιο πόνο στο γόνατο.
Οι συγγραφείς της μελέτης πρότειναν την αερόβια άσκηση «ως πρώτη γραμμή παρέμβασης για τη διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος, ιδιαίτερα όταν ο στόχος είναι η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και η μείωση του πόνου» και ανέφεραν ότι εάν η αερόβια άσκηση δεν είναι δυνατή λόγω ατομικών περιορισμών, τότε «εναλλακτικές μορφές δομημένης σωματικής δραστηριότητας μπορεί να εξακολουθούν να είναι ευεργετικές».
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αερόβιες ασκήσεις ήταν ευεργετικές στην ανακούφιση του βραχυπρόθεσμου και μεσοπρόθεσμου πόνου, στη βελτίωση της βραχυπρόθεσμης, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης λειτουργίας, καθώς και στη βελτίωση της βραχυπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης απόδοσης της βάδισης και της ποιότητας ζωής.
Αυτός ο τύπος άσκησης βελτίωσε επίσης τη βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη λειτουργία σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ωστόσο, οι συγγραφείς της μελέτης δεν διευκρίνισαν πόσα λεπτά άσκησης ήταν απαραίτητα.
