H κατανάλωση λάιτ αναψυκτικών και ροφημάτων, ακόμα και αν είναι λίγα κουτάκια την ημέρα, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να υποστείτε μια δυνητικά θανατηφόρα καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με μια σουηδική μελέτη.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ασπαρτάμη, ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο τεχνητό γλυκαντικό που προστίθεται στα αναψυκτικά διαίτης, στις καραμέλες και στην κέτσαπ, συνέβαλε σε μια ανησυχητική συσσώρευση λίπους στις αρτηρίες.
Αυτή η συλλογή αποθέσεων λίπους, που ονομάζεται αθηροσκλήρωση, οδηγεί σε στένωση των αρτηριών, περιορίζοντας τη ροή του αίματος από και προς την καρδιά - καταστρέφοντας το όργανο με την πάροδο του χρόνου.
Τμήματα της λιπώδους πλάκας μπορεί να αποσπαστούν προκαλώντας επικίνδυνες αποφράξεις στα αιμοφόρα αγγεία, με κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.
Αν και η μελέτη διεξήχθη σε ποντίκια, οι συγγραφείς δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους έχουν ανησυχητικές προεκτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη πόσο διαδεδομένα είναι τα τεχνητά γλυκαντικά.
Ωστόσο, ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες προειδοποίησαν ότι ενώ τα ευρήματα είναι ανησυχητικά, η μελέτη μπορεί να μην είναι απολύτως αξιόπιστη.
Στο πείραμα, επιστήμονες από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα, μαζί με συναδέλφους τους στην Κίνα και τις ΗΠΑ, έδιναν καθημερινά σε ομάδες τρωκτικών μια διατροφή που περιείχε μικρές ποσότητες ασπαρτάμης για 12 εβδομάδες.
Το περιέγραψαν ως ισοδύναμο με την κατανάλωση τριών κουτιών αναψυκτικών διαίτης που περιέχουν το γλυκαντικό από τον άνθρωπο την ημέρα.
Στη συνέχεια, οι ειδικοί συνέκριναν τους ιστούς των ποντικιών με εκείνους από μια ομάδα ελέγχου που δεν τρέφονταν με ασπαρτάμη.
Διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που τρέφονταν με ασπαρτάμη είχαν αναπτύξει περισσότερες λιπαρές πλάκες στις αρτηρίες τους και είχαν υψηλότερα επίπεδα φλεγμονής - και τα δύο είναι σημάδια καρδιαγγειακής νόσου.
Περαιτέρω εξετάσεις του αίματος των ποντικών έδειξαν ότι η ασπαρτάμη οδηγούσε σε αύξηση του σακχάρου στο αίμα παρόμοια με αυτή που παρατηρείται με την πραγματική ζάχαρη.
Γράφοντας στο περιοδικό Cell Metabolism, οι συγγραφείς είπαν ότι αυτή η αύξηση οδήγησε σε αυξημένη παραγωγή μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται CX3CL1.
Ο επικεφαλής συγγραφέας καθηγητής Yihai Cao, ειδικός στις χρόνιες παθήσεις, δήλωσε ότι η πρωτεΐνη αυτή ενεργεί σαν κόλλα στην εσωτερική επένδυση των αιμοφόρων αγγείων, βοηθώντας τη συσσώρευση πλάκας.
'Επειδή η ροή του αίματος μέσω της αρτηρίας είναι ισχυρή και στιβαρή, οι περισσότερες χημικές ουσίες θα ξεπλένονταν γρήγορα καθώς η καρδιά αντλεί', είπε.
'Παραδόξως, όχι η CX3CL1. Παραμένει κολλημένη στην επιφάνεια της εσωτερικής επένδυσης των αιμοφόρων αγγείων. Εκεί, δρα σαν δόλωμα, πιάνοντας τα κύτταρα καθώς περνούν από εκεί'.
Αν και αναγνωρίζει ότι η μελέτη έχει περιορισμένες ενδείξεις για τους ανθρώπους, ο καθηγητής Cao δήλωσε ότι η ομάδα σχεδιάζει τώρα να επαληθεύσει τα ευρήματα στους ανθρώπους.
