Ήδη αρκετούς αιώνες πριν, τα body piercings ήταν σύμβολο πολλών λαών. Ενδεικτικά, ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι, οι Βασιλιάδες της Μάγιας τρυπούσαν τη γλώσσα και τα γεννητικά τους όργανα, ενώ κατά τη βικτοριανή εποχή, πολλές γυναίκες συνήθιζαν να τρυούν τις θηλές τους. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα piercings γλώσσας, θηλής και γεννητικών οργάνων έγιναν ανάρπαστα στη Γερμανία ενώ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, στις ΗΠΑ, το piercing έγινε mainstream στους εφήβους- ήταν δηλαδή κάτι που είχαν όλοι.

Σήμερα, το body piercing παραμένει ως παραδοσιακό σύμβολο σε μερικές φυλετικές κοινωνίες στην Αφρική, την Ασία και τη Νότια Αμερική.

Η Μπιτζάγια Ντάνιελ, Ιατρός-Δερματολόγος από την Ιατρική Σχολή UMass Chan της Βοστώνης , έγραψε χαρακτηριστικά:

«Οι συνάδελφοί μου και εγώ, έχουμε δει τις ιατρικές επιπλοκές που μπορεί να προκαλέσει το τρύπημα σώματος. Αν και οι άνθρωποι δεν πρέπει να αποφεύγουν τα τρυπήματα (piercings), θα πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους και τις βέλτιστες πρακτικές. Είναι επίσης σημαντικό να διακρίνουμε τα σχετικά ασφαλή τρυπήματα αυτιών από τα πιο προβληματικά και δυνητικά επικίνδυνα τρυπήματα» .

Λοιμώξεις, ουλές και νευρικές βλάβες

Σύμφωνα με τους ειδικούς ιατρικά προβλήματα μπορούν να προκύψουν σε 1 στους 5 ανθρώπους που κάνουν body piercing .

Η συμπτωματολογία περιλαμβάνει: αλλεργία σε κοσμήματα, αιμορραγία, ουλές και σχηματισμός χηλοειδών, που είναι παχιές υπεραναπτύξεις ουλώδους ιστού . Επιπλοκές νευρικής βλάβης είναι, επίσης, πιθανές– και μερικές φορές επηρεάζουν τα εσωτερικά όργανα ή οδηγούν σε σήψη (μια δυνητική θανατηφόρα ασθένεια που είναι άμεση ιατρική φροντίδα).

Άλλες επιπλοκές, λιγότερο συχνές, περιλαμβάνουν εγκεφαλικό απόστημα και ενδοκαρδίτιδα (μια φλεγμονή της καρδιάς που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή). Τα αίτια μπορούν να ποικίλουν, με τους ειδικούς να λένε ότι μολύνσεις από βελόνες , από μολυσμένο εξοπλισμό που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάτρηση είναι από τους πιο πιθανούς και επικίνδυνους παράγοντες.

Το τρύπημα σώματος σχετίζεται και τη μετάδοση της ηπατίτιδας Β και ηπατίτιδας C . Η επιπλοκή μπορεί να προκληθεί επίσης από τη διαδικασία διάτρησης της βελόνας.

Δεν είναι ασυνήθιστες οι φλεγμονές του δέρματος που προκαλούνται από την επαφή με το μέταλλο κοσμήματος. Ο επιπολασμός της αλλεργίας στα κοσμήματα, με την αύξηση του αριθμού των τρυπημάτων που κάνει ένα άτομο, είναι επίσης μια συχνή επιπλοκή.

Έως και το 30% των ατόμων με τρυπήματα σώματος είναι αλλεργικοί στο νικέλιο , το οποίο είναι ένα κοινό μέταλλο που βρίσκεται στα κοσμήματα.

Προειδοποίηση για τρυπήματα στη γλώσσα και στα γεννητικά όργανα

Τα στοματικά τρυπήματα – τα οποία περιλαμβάνουν τρυπήματα στο άνω ή κάτω χείλος και στη γλώσσα – μπορεί να σχετίζονται με ουλίτιδα, ρινίσματα δοντιών, ρωγμές και κατάγματα και ύφεση των ούλων. Αυτά προκαλούνται από συνεχή τραυματισμό των δοντιών και των ούλων όταν το άτομο παίζει με το piercing.

Όσοι έχουν τρυπήματα στη γλώσσα βιώνουν προσωρινό οίδημα στη γλώσσα, πόνο, δυσκολία στο φαγητό και υπερβολική συχνά σιελόρροια . Όταν τρυπηθεί η γλώσσα ή το πέος, μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα αιμορραγίας -σε σπάνιες περιπτώσεις αυξημένης αιμορραγίας.

Πράγματι, πολλοί άνδρες με τρύπημα των γεννητικών οργάνων έχουν αναφέρει επιπλοκές, λέει η Ντάνιελ. Το τρύπημα του πρίγκιπα Αλβέρτου – που γίνεται στο τέλος του πέους – σχετίζεται με τη στάση του ανοίγματος για τα ούρα . Μερικές φορές, παρουσιάζονται νέες οδοί που διαρρέουν σπέρμα και ούρα. Το ειδικό τονίζει ότι το εν λόγω piercing σπάνια, σχετίζεται με ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του πέους .

Αν και τα τρυπήματα είναι γενικά ασφαλή όταν τηρείται η σωστή υγιεινή , είναι σημαντικό να γνωρίζετε τους κινδύνους. Βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε και τηρείτε τις προφυλάξεις ασφαλείας και επιμείνετε στη χρήση τους. Τα σαλόνια piercing μπορεί να διαφέρουν ως προς την καθαριότητα και την εμπειρία του (εκάστοτε) επαγγελματία. Σε κάθε περίπτωση η λήψη της γνώμης κάποιου ειδικού πριν μπείτε στη διαδικασία να τρυπήσετε κάποιο σημείο του σώματός σας, θα ήταν χρήσιμο.

Ειδική προειδοποίηση για τα παιδιά που υποβάλλονται σε piercing

Ένας έμπειρος τεχνικός, νοσοκόμα ή γιατρός πρέπει να εκτελέσει τη διαδικασία τρυπήματος σε ένα παιδάκι. Και επειδή η κατάλληλη φροντίδα είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση των πιθανοτήτων μόλυνσης, τα τρυπήματα πρέπει να γίνονται μόνο όταν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο για να φροντίσει την περιοχή.

ΠΗΓΗ: thecoversation.gr