Το GDS συνδιοργανώνεται από τη Γκάνα, τη Νορβηγία και τη Διεθνή Συμμαχία Αναπηρίας (IDA) και υποστηρίζεται από τον ΠΟΥ.
Η διδακτική ιστορία της Γκρέις
H Γκρέις είναι μία καθηγήτρια δημοτικού σχολείου στο Μαλάουι. Παράλληλα, ήταν μία φοιτήτρια πανεπιστημίου. Διέθετε μία επιχείρηση πώλησης ρούχων. Επίσης είναι ένας άνθρωπος με αλμπινισμό. Ο αλμπινισμός χαρακτηρίζεται από μία σημαντική έλλειψη στην παραγωγή μελανίνης, με αποτέλεσμα τη μερική ή ολική απουσία χρωστικής ουσίας σε δέρμα, μαλλιά και μάτια. Τα προβλήματα στην όραση αποτελούν μέρος αυτής της αναπηρίας.
Μετά την έναρξη της πανδημίας, τα μαθήματα πανεπιστημίου της Γκρέις έγιναν μέσω τηλεκπαίδευσης. Αυτό έκανε αδύνατο στην Γκρέις να συνεχίσει τις σπουδές της. Η Γκρέις δεν είχε πρόσβαση σε βασική φροντίδα για τα μάτια της επειδή πιο κοντινή της εγκατάσταση υγείας είχε κλείσει. Αυτό την ανάγκασε να εγκαταλείψει το σπίτι της κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με αποτέλεσμα να χάσει τη δουλειά της ως δασκάλα και ένα σημαντικό μέρος του οικογενειακού εισοδήματος.
Η ιστορία της Γκρέις δεν είναι μοναδική. Αποτελεί παράδειγμα για το πως η πανδημίας δυσαναλόγως πλήξει τα πάνω από 1 δις. άτομα με αναπηρία. Δεδομένα από το Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν ότι τα άτομα με αναπηρίες συνιστούσαν 6/10 θανάτους σχετικούς με COVID το 2020. Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρίες κινδυνεύουν περισσότερο. Τα άτομα με προβλήματα εκμάθησης είναι 4-5 φορές περισσότερο πιθανό να νοσηλευτούν με COVID-19 και μέχρι και 8 φορές πιο πιθανό να πεθάνουν από COVID-19 σε σχέση με εκείνους χωρίς κάποιο πρόβλημα εκμάθησης.
Ακόμα και πριν την πανδημία, τα άτομα με αναπηρία αντιμετώπιζαν μία ευρεία γκάμα εμποδίων στην καθημερινή τους ζωή. Αυτό περιλαμβάνει φυσικά εμπόδια που αποτρέπουν την πρόσβαση σε δημόσιες και κοινωνικές εγκαταστάσεις, εμπόδια πληροφόρησης που εμποδίζουν τον οικονομικό αλφαβητισμό και συμπεριφορικά εμπόδια που ευνοούν τον ρατσισμό.
Ως εκ τούτου, τα άτομα με αναπηρία είναι 3 φορές πιο πιθανό να μη δεχτούν ιατρική περίθαλψη, 4 φορές πιο πιθανό να θεραπευτούν ανεπαρκώς στο υγειονομικό σύστημα και 2 φορές πιο πιθανό να έχον καταστροφικά έξοδα για την υγεία τους. Το 80% των ατόμων με αναπηρίες ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου η πρόσβαση σε βασικές κοινωνικές και οικονομικές υπηρεσίες μπορεί να είναι εξαιρετικά περιορισμένες για αυτούς.
Οι 3 στόχοι κατά την Σύνοδο Κορυφής για την Παγκόσμια Αναπηρία 2022
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τονίζει ότι αυτό είναι «απαράδεκτο», υπογραμμίζοντας ότι η «ώρα για δράση έχει φτάσει». Έτσι, θεωρεί ότι η Σύνοδος Κορυφής για την Παγκόσμια Αναπηρία για το 2022 πρέπει να αποτελέσει σημείο καμπής, θέτοντας 3 στόχους.
- Σε έναν κόσμο που προετοιμάζεται για την εποχή μετά την πανδημία, πρέπει όλοι να αναγνωρίσουμε ότι η επίτευξη υγείας και ευημερίας για όλους θα είναι δυνατή μόνο μέσω της συμπερίληψης της αναπηρίας στις προτεραιότητες του τομέα της υγείας. Διαφορετικά, η καθολική κάλυψη υγείας κινδυνεύει να παραμείνει ουτοπία, καθώς ένας στους επτά σε όλο τον κόσμο δεν λαμβάνει τις υπηρεσίες υγείας που χρειάζεται χωρίς οικονομικές δυσκολίες. Η αναγνώριση της σημασίας της ένταξης των ατόμων με αναπηρία είναι μόνο το πρώτο βήμα προς την επίτευξη υγείας για όλους.
- Το δεύτερο βήμα είναι η δέσμευση για την οικοδόμηση ενός τομέα υγείας που θα περιλαμβάνει την αναπηρία, ο οποίος θα διευκολύνει την καθολική πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας για τα άτομα με αναπηρία. Η προώθηση μιας τέτοιας δέσμευσης θα βρίσκεται στο επίκεντρο της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής για την Αναπηρία 2022
- Όλοι οι ενδιαφερόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων, της κοινωνίας των πολιτών, των πολυμερών οργανώσεων, του ιδιωτικού τομέα και άλλων εταίρων, πρέπει να συνεργαστούν για την υιοθέτηση μιας προσέγγισης χωρίς αποκλεισμούς για την αναπηρία. Πρέπει να σχεδιάσουμε δίκαια προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών υγείας, για να διασφαλίσουμε ότι τα άτομα με αναπηρίες επιτυγχάνουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας, όπως απαιτεί η Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας το 2021 .
ΠΗΓΗ: who.int
