Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για ασφαλή και μακροχρόνια φάρμακα για τη θεραπεία της οστικής απώλειας, δηλαδή την οστεοπόρωση. Η ανακάλυψη νέων στόχων για την ανάπτυξη φαρμάκων αποτελεί επομένως ένα βασικό βήμα προς την κατεύθυνση καλύτερων θεραπειών με λιγότερες παρενέργειες.
Ο υποδοχέας GPR133, ο οποίος συνδέεται με την πρωτεΐνη G, ανήκει σε μια σχετικά ανεξερεύνητη ομάδα υποδοχέων. Σε μια πρόσφατη μελέτη, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Λειψίας απέδειξαν ότι ο GPR133 διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και διατήρηση υγιών οστών.
«Εάν αυτός ο υποδοχέας υποστεί βλάβη από γενετικές αλλαγές, τα ποντίκια εμφανίζουν σημάδια απώλειας οστικής πυκνότητας σε νεαρή ηλικία - παρόμοια με την οστεοπόρωση στους ανθρώπους. Χρησιμοποιώντας την ουσία AP503, η οποία προσφάτως αναγνωρίστηκε μέσω υπολογιστικής ανίχνευσης ως διεγέρτης του GPR133, καταφέραμε να αυξήσουμε σημαντικά την αντοχή των οστών τόσο σε υγιή όσο και σε ποντίκια με οστεοπόρωση», εξηγεί η καθηγήτρια Ines Liebscher, επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης από το Ινστιτούτο Βιοχημείας Rudolf Schönheimer της Ιατρικής Σχολής.
Στον οστικό ιστό, το GPR133 ενεργοποιείται μέσω της αλληλεπίδρασης των γειτονικών οστικών κυττάρων και της μηχανικής καταπόνησης. Αυτό ενεργοποιεί ένα σήμα που διεγείρει τους οστεοβλάστες (κύτταρα που σχηματίζουν οστά) και αναστέλλει τα οστεοκλάστες (τα κύτταρα που διασπούν τα οστά). Το αποτέλεσμα: ισχυρότερα, πιο ανθεκτικά οστά. Η νέα δραστική ουσία AP503 μπορεί να μιμηθεί αυτή τη φυσική ενεργοποίηση. Στο μέλλον, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο για την περαιτέρω ενίσχυση των υγιών οστών όσο και για την αναδόμηση των εξασθενημένων οστών - για παράδειγμα, σε περιπτώσεις οστεοπόρωσης σε γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση.
Σε μια προηγούμενη μελέτη, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Λειψίας είχαν ήδη διαπιστώσει ότι η ενεργοποίηση με AP503 ενισχύει επίσης τους σκελετικούς μύες. «Η παράλληλη ενίσχυση των οστών που αποδείχθηκε πρόσφατα υπογραμμίζει για άλλη μια φορά τη μεγάλη δυναμική που έχει αυτός ο υποδοχέας για ιατρικές εφαρμογές σε έναν γηράσκοντα πληθυσμό», λέει η Δρ Juliane Lehmann, κύρια συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Βιοχημείας Rudolf Schönheimer. Η ερευνητική ομάδα της Λειψίας εργάζεται ήδη σε διάφορα επακόλουθα έργα για να διερευνήσει τη χρήση της AP503 σε διάφορες ασθένειες και να μελετήσει περαιτέρω τον ρόλο της GPR133 στον οργανισμό.
