Μελετώντας γυναίκες με ιστορικό πολλών αποβολών, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Warwick ανακάλυψαν ότι σε πολλές από αυτές, το ενδομήτριο τοίχωμα δεν αντιδρά όπως είναι προγραμματισμένο σε περίπτωση εγκυμοσύνης, δηλαδή δεν μετατρέπεται σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον που ευνοεί την εμφύτευση του εμβρύου.
Ο γρίφος των πολλαπλών αποβολών
Περίπου μία στις έξι εγκυμοσύνες καταλήγει σε αποβολή, λένε οι ειδικοί, συνηθέστερα πριν συμπληρωθούν δώδεκα εβδομάδες κύησης, και δυστυχώς κάθε αποβολή αυξάνει τον κίνδυνο να συμβεί και άλλη σε μελλοντική εγκυμοσύνη.
Μέχρι σήμερα οι περισσότερες έρευνες σε αυτόν τον τομέα έχουν επικεντρωθεί στην διερεύνηση του ίδιου του εμβρύου, με πολύ λιγότερο ενδιαφέρον για τον ρόλο που μπορεί να παίζει το εσωτερικό τοιχώμα της μήτρας.
«Σε πολλές γυναίκες λένε ότι απλώς ήταν «κακή τύχη», αλλά τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η ίδια η μήτρα μπορεί να προετοιμάζει ένα σκηνικό για απώλεια της εγκυμοσύνης, ακόμη και πριν από τη σύλληψη» εξηγεί η Δρ. Jo Muter, συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια στην Ιατρική Σχολή του Warwick.
Ο ρόλος του εσωτερικού τοιχώματος της μήτρας είναι να υποδέχεται το έμβρυο και να το βοηθά να αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Όταν οι απαραίτητες αλλαγές δεν εξελίσσονται κανονικά, ο κίνδυνος αιμορραγίας και πρόωρης διακοπής της κύησης αυξάνονται. Αν μάλιστα αυτό συμβεί μια φορά, αμέσως ανεβαίνουν οι πιθανότητες το σώμα να αντιδράσει ξανά έτσι στο μέλλον, λένε οι ερευνητές.
Η νέα εξέταση που ανάπτυξαν μπορεί να εντοπίσει τις ενδείξεις μιας υγιούς ή αντίθετα μιας ελαττωματικής αντίδρασης του ενδομητρίου στην έναρξη της κύησης, και ήδη βρίσκεται σε πιλοτική εφαρμογή για περισσότερες από 1.000 ασθενείς στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Αποβολών Tommy's στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Coventry & Warwickshire (UHCW).
«Ένα μικρό θαύμα»
Η Charlie Beattie, 37 ετών, είχε στο ιστορικό της αμέτρητες πρώιμες αποβολές όλες μέσα σε διάστημα τεσσάρων ετών, σε σημείο που «ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης δεν ήταν πλέον συναρπαστικό», όπως λέει. Αυτή και ο σύζυγός της, είχαν σχεδόν παραιτήθει από την προσπάθεια να κάνουν οικογένεια. Ωστόσο, η Charlie μαθαίνοντας για τη νέα εξέταση αποφάσισε να κάνει το τεστ για να ανακαλύψει ότι το περιβάλλον της μήτρας της δεν ήταν «φιλόξενο για μωρά».
Με απόφαση των γιατρών της έλαβε φαρμακευτική αγωγή με σιταγλιπτίνη για τρεις μήνες, και τελικά κατάφερε να ολοκληρώσει την επόμενη εγκυμοσύνη της. Η κόρη της, June, είναι ήδη εννέα εβδομάδων, απόδειξη της επιτυχίας του ελέγχου και της αγωγής.
«Είναι ένα μικρό θαύμα», αναφέρει η Charlie.
Παραδέχεται ότι ήταν βαθιά αγχωμένη σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της μέχρι τελικά η June να βρεθεί στην αγκαλιά της. Ακόμα και τα υπερηχογραφήματα ήταν για εκείνη και τον σύζυγο της μια νέα εμπειρία, αναφέρει.
«Δεν είχαμε ξαναδεί τίποτα σε υπερηχογράφημα», λέει. «Όταν μας είπαν, βλέπουμε το μωρό είναι στο σωστό μέρος, ξεσπάσαμε και οι δύο σε κλάματα».
Η Δρ. Muter επισημαίνει ότι το επόμενο βήμα είναι να χρησιμοποιηθεί η εξέταση για την αξιολόγηση πιθανών φαρμακευτικών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η σιταγλιπτίνη, που συνήθως χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη, είναι μια επιλογή για προβλήματα στο ενδομήτριο, μπορεί όμως να υπάρχουν και άλλα υπάρχοντα φάρμακα που μπορούν ίσως να χρησιμοποιηθούν με επιτυχία, προσθέτει.
Πηγή: BBC.COM
