Το λίπος είναι ένα συστατικό του οργανισμού μας, οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί εκ προοιμίου κακό. Για την ακρίβεια, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο αφού λειτουργεί ως αποθήκη ενέργειας, προστασία οργάνων και ρυθμιστής ορμονών. Η δαιμονοποίηση του έχει προκύψει από τα δεινά που προκαλεί στην υγεία η υπερβολική του συσσώρευση λόγω κακής διατροφής και καθιστικού τρόπου ζωής

Νέα μελέτη έρχεται να αποκαταστήσει την πραγματικότητα και μάλιστα δίνοντας ...άφεση ακόμα και την περίσσεια λίπους στην περιοχή της κοιλιάς!

Ερευνητές του Ινστιτούτου Karolinska στη Σουηδία υποστηρίζουν ότι τελικά το επιπλέον λίπος σε αυτήν την περιοχή μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των λοιμώξεων και των φλεγμονών.

Το υπερβολικό λίπος γύρω από την κοιλιά και τα εσωτερικά όργανα, γνωστό ως σπλαχνικό λίπος, θεωρείται επιβλαβές. Συνδέεται με τον διαβήτη τύπου 2, τις καρδιακές παθήσεις, ορισμένους τύπους καρκίνου, τα εγκεφαλικά επεισόδια και την υψηλή αρτηριακή πίεση.

Οι ερευνητές ωστόσο υποστηρίζουν ότι δεν είναι όλα τα είδη κοιλιακού λίπους το ίδιο, πόσο μάλλον επιβλαβή!

Ο Jiawei Zhong, κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Ο λιπώδης ιστός δεν αποθηκεύει μόνο ενέργεια, αλλά λειτουργεί και ως ενεργό όργανο, στέλνοντας σήματα που επηρεάζουν ολόκληρο το σώμα. Μια κοινή παρανόηση είναι ότι το κοιλιακό λίπος είναι ομοιόμορφο, ενώ στην πραγματικότητα αποτελείται από διάφορες διακριτές αποθήκες».

Για τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Metabolism, οι ερευνητές πήραν δείγματα πέντε διαφορετικών τύπων κοιλιακού λίπους από οκτώ άτομα με σοβαρή παχυσαρκία. Το λίπος λήφθηκε από κάτω από το δέρμα, γύρω από το στομάχι και κοντά στο έντερο.

Η "μοναδική" λειτουργία του λίπους στο παχύ έντερο

Τα αποτελέσματα δείχνουν σαφείς διαφορές μεταξύ αυτών των τύπων λίπους. Η πιο εντυπωσιακή περίπτωση είναι αυτή του λιπώδους ιστού κατά μήκος του παχέος εντέρου, ο οποίος περιέχει έναν ασυνήθιστα υψηλό αριθμό φλεγμονωδών κυττάρων λίπους και κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.

Εργαστηριακά πειράματα έδειξαν ότι τα βακτηριακά σήματα μπορούν να προκαλέσουν τα λιποκύτταρα να παράγουν πρωτεΐνες που ενεργοποιούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος εντός του ιστού για την καταπολέμηση των λοιμώξεων. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτή η μοναδική λειτουργία αυτού του λιπώδη ιστού μπορεί να είναι μια προσαρμογή στο μικροβίωμα του εντέρου - το οικοσύστημα των μικροβίων που ζουν στα έντερά μας.

Δεδομένου ότι η μελέτη διεξήχθη σε άτομα με παχυσαρκία, παραμένει ασαφές εάν τα ευρήματα ισχύουν για άτομα με φυσιολογικό βάρος.

«Το επόμενο βήμα είναι να κατανοήσουμε τον ρόλο του λιπώδους ιστού γύρω από το κόλον σε φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα. Τώρα που γνωρίζουμε ότι περιέχει τόσο λιποκύτταρα όσο και ανοσοκύτταρα, θέλουμε να διερευνήσουμε πώς η αλληλεπίδρασή τους επηρεάζει τη δραστηριότητα της νόσου.", εξηγεί η Jutta Jalkanen, συγγραφέας της μελέτης και προσθέτει: «Στόχος μας είναι να διαπιστώσουμε εάν αυτός ο λιπώδης ιστός συμβάλλει στην ενίσχυση ή τη διατήρηση της φλεγμονής, στέλνοντας σήματα που επηρεάζουν τα ανοσοκύτταρα σε τοπικό επίπεδο».

Αξίζει να σημειωθεί ότι και προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το λίπος δεν είναι απαραίτητα κακό.

Μια μελέτη στη Δανία που παρακολούθησε περισσότερους από 85.000 ενήλικες έδειξε ότι οι ελαφρώς υπέρβαροι μπορεί να έχουν καλύτερο προσδόκιμο ζωής από όσους έχουν πολύ λεπτό σώμα. Συγκεκριμένα προέκυψε ότι τα άτομα με ΔΜΣ κάτω από 18,5 είχαν σχεδόν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν νωρίς σε σύγκριση με εκείνα που βρίσκονταν στο μεσαίο έως ανώτερο άκρο του λεγόμενου «υγιούς» εύρους.