Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, ο νέος νόμος 5216/2025, που αυστηροποιεί το πλαίσιο απαγόρευσης διάθεσης προϊόντων καπνού και αλκοόλ σε ανηλίκους, αποτελεί μια σημαντική θεσμική πρωτοβουλία, η οποία όμως χρειάζεται να συνοδευτεί από ολοκληρωμένες δράσεις πρόληψης, εκπαίδευσης και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.
Οι εργαζόμενοι στα Κέντρα Πρόληψης υπογραμμίζουν ότι η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε ελεγκτικά και κατασταλτικά μέτρα, αλλά απαιτεί παράλληλα την ενίσχυση της κριτικής σκέψης, της ανθεκτικότητας και των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών και των εφήβων.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη συζήτηση γύρω από την πρόσβαση των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τους επιστήμονες να τονίζουν ότι η προβληματική χρήση του διαδικτύου συνδέεται άμεσα με ευρύτερους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, όπως το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό, εκφράζεται η θέση ότι οι απαγορεύσεις από μόνες τους δεν αρκούν χωρίς παράλληλες παρεμβάσεις πρόληψης και υποστήριξης.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τα Κέντρα Πρόληψης διαθέτουν πολυετή εμπειρία και εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό —ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και κοινωνιολόγους— καθώς και εγκεκριμένα προγράμματα του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) για την πρόληψη του καπνίσματος και της κατανάλωσης αλκοόλ στα σχολεία.
Παράλληλα, επισημαίνεται η συμβολή τους στην πανελλήνια έρευνα ESPAD για τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών στον μαθητικό πληθυσμό, αλλά και η εφαρμογή ευρωπαϊκών προδιαγραφών ποιότητας στην πρόληψη.
Οι εργαζόμενοι ζητούν τη θεσμοθέτηση της παρουσίας των Κέντρων Πρόληψης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τη δημιουργία ενιαίου πρωτοκόλλου συνεργασίας μεταξύ των συναρμόδιων φορέων -όπως τα υπουργεία Υγείας και Παιδείας, ο ΕΟΠΑΕ, το ΕΠΙΨΥ και ο ΕΟΔΥ- καθώς και τη διασφάλιση της συνέχισης λειτουργίας και στελέχωσης των 75 Κέντρων Πρόληψης μετά το 2027, οπότε λήγει η υφιστάμενη προγραμματική σύμβαση.
Όπως τονίζουν, η πρόληψη αποτελεί επένδυση με πολλαπλά οφέλη για τη δημόσια υγεία και μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αλλαγή κουλτούρας γύρω από τις εξαρτήσεις, αρκεί να υπάρξει η απαραίτητη πολιτική και θεσμική στήριξη.
