Όπως επισημαίνουν, η πραγματική αναγνώριση της προσφοράς των εργαζομένων στο ΕΣΥ δεν αποτυπώνεται σε δημόσιες ευχαριστίες και δηλώσεις, αλλά σε ουσιαστικά μέτρα στήριξης, όπως η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, η αύξηση και επέκταση του ανθυγιεινού επιδόματος, η μονιμοποίηση των συμβασιούχων και η ένταξη όλων των υγειονομικών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας

Στην ανακοίνωση των εργαζόμενων στο Θριάσιο γίνεται λόγος για χρόνια υποστελέχωση, εντατικοποίηση της εργασίας και εξαντλητικά ωράρια στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ οι εργαζόμενοι κατηγορούν διαχρονικά τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ότι ακολουθούν πολιτική υποβάθμισης και εμπορευματοποίησης της δημόσιας υγείας.

Ιδιαίτερα επικριτικοί εμφανίζονται απέναντι στις δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι «δεν βρίσκονται νοσηλευτές για πρόσληψη», υποστηρίζοντας ότι τα επίσημα στοιχεία του ΑΣΕΠ διαψεύδουν αυτή την εικόνα. Όπως αναφέρουν, για 1.654 θέσεις νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών υποβλήθηκαν 9.433 αιτήσεις, την ώρα που οι κενές θέσεις στο νοσηλευτικό προσωπικό ξεπερνούν τις 20.000.

Προκλητικές δηλώσεις περί «καλύτερης φάσης του ΕΣΥ»

Παράλληλα, χαρακτηρίζουν προκλητικές τις δηλώσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας περί «καλύτερης φάσης του ΕΣΥ», υποστηρίζοντας ότι ο συνολικός αριθμός μόνιμων και συμβασιούχων εργαζομένων έχει μειωθεί κατά 5.750 άτομα τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Οι εργαζόμενοι στο Θριάσιο καταγγέλλουν επίσης ότι εξακολουθούν να εργάζονται σε επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες χωρίς επαρκή μέτρα προστασίας, ενώ επαναφέρουν το αίτημα για καθολική ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, με μειωμένα όρια συνταξιοδότησης.

Κριτική στην οικονομική πολιτική

Στην ανακοίνωση ασκείται κριτική και στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, με αναφορά στα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τις φοροαπαλλαγές προς επιχειρηματικούς ομίλους και τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες. Όπως τονίζουν οι υγειονομικοί, δεν αποδέχονται το επιχείρημα περί δημοσιονομικών περιορισμών όταν, όπως υποστηρίζουν, υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι για άλλες πολιτικές επιλογές.

Κλείνοντας, οι εργαζόμενοι υπογραμμίζουν ότι η διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και αμοιβών περνά μέσα από τον συλλογικό αγώνα και τη συσπείρωση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, με στόχο —όπως αναφέρουν— την ανατροπή πολιτικών που θυσιάζουν τις κοινωνικές ανάγκες προς όφελος της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.