Η θερμή και υποστηρικτική ανατροφή των παιδιών μπορεί να αποτρέψει τις επιπτώσεις του στρες κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο της πρόσφατης μελέτης των Jamie Hanson, Επίκουρου Καθηγητή Ψυχολογίας και Isabella Kahhalé, Διδάκτωρος Κλινικής και Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS Nexus.
Μερικά παιδιά και έφηβοι που βιώνουν αγχωτικά γεγονότα όπως η σωματική κακοποίηση ή παραμέληση έχουν λιγότερο ιστό σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται ιππόκαμπος.
Ο ιππόκαμπος παίζει κρίσιμο ρόλο στη μάθηση και τη μνήμη και είναι επίσης πολύ ευαίσθητος στο στρες.
Ωστόσο, στη μελέτη, δεν βρέθηκε σχέση μεταξύ του αυξημένου στρες και του μειωμένου εγκεφαλικού ιστού στον ιππόκαμπο για νέους που ανέφεραν περισσότερη γονική φροντίδα από τους γονείς τους.
Η μελέτη
Η θετική ανατροφή των παιδιών, σύμφωνα με τους ερευνητές, περιλαμβάνει μια σειρά από υποστηρικτικές τεχνικές, όπως η παροχή επαίνου για το να κάνεις κάτι καλά, η συναισθηματική υποστήριξη και η στοργή. Αντιπαραθέστε αυτό με σκληρές τεχνικές ανατροφής, όπως οι φωνές και οι σωματικές τιμωρίες.
«Ως πρώτο βήμα, διερευνήσαμε εάν η θετική ανατροφή των παιδιών προστατεύει από τη σύνδεση μεταξύ του άγχους της παιδικής ηλικίας και των προβλημάτων συμπεριφοράς στα παιδιά.
Αναλύσαμε σαρώσεις εγκεφάλου σχεδόν 500 παιδιών μεταξύ 10 και 17 ετών χρησιμοποιώντας δεδομένα από ένα έργο που ονομάζεται Δίκτυο Υγιεινού Εγκεφάλου . Μετρήσαμε τον εγκεφαλικό ιστό χρησιμοποιώντας δομική μαγνητική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία, μια τεχνική που μας επιτρέπει να δούμε το μέγεθος των περιοχών του εγκεφάλου. Για να μετρήσουμε το άγχος, ρωτήσαμε τα παιδιά σχετικά με τον αριθμό των αρνητικών γεγονότων της ζωής που είχαν βιώσει σε οικογενειακά, κοινωνικά και σχολικά πλαίσια και πόσο στενοχωρημένα τα έκαναν καθένα από αυτά τα γεγονότα».
Πως η θετική ανατροφή των παιδιών «προστατεύει» από στρες
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η θετική ανατροφή των παιδιών είχε προστατευτικά αποτελέσματα έναντι της σύνδεσης μεταξύ άγχους και συμπεριφοράς. Με άλλα λόγια, τα παιδιά που είχαν βιώσει περισσότερη αγωνία από αρνητικά γεγονότα, αλλά που αντιλαμβάνονταν επίσης τους γονείς τους ως θερμούς και υποστηρικτικούς, εμφάνισαν λιγότερο προκλητική συμπεριφορά, όπως παραβίαση κανόνων ή επιθετικότητα.
Στη συνέχεια εξετάστηκε ο τρόπος με τον οποίο η ανατροφή των παιδιών ρυθμίστηκε ενάντια σε έναν γνωστό βιοδείκτη του στρες στον εγκέφαλο: λιγότερους ιστούς στον ιππόκαμπο.
Σε συμφωνία με την προηγούμενη έρευνα , βρέθηκε ότι περισσότερο άγχος στην παιδική ηλικία συσχετίστηκε με μικρότερους όγκους ιππόκαμπου. Ωστόσο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αντίληψη των παιδιών ότι έλαβαν θετική, υποστηρικτική γονική μέριμνα χρησίμευσε ως φραγμός έναντι των βιολογικών επιπτώσεων του στρες. Ακόμη και όταν οι νέοι ανέφεραν υψηλά επίπεδα αγωνίας από αρνητικά γεγονότα της ζωής, εκείνοι που αντιλαμβάνονταν τους γονείς τους ως πιο υποστηρικτικούς δεν είχαν μειωμένο εγκεφαλικό ιστό στον ιππόκαμπο.
Αντίθετα, δεν βρέθηκε το ίδιο προστατευτικό στοιχείο όταν εξετάστηκε η γνώμη των φροντιστών για την ανατροφή τψν παιδιών. Με άλλα λόγια, εάν οι γονείς είπαν ότι ήταν υποστηρικτικοί και θετικοί στην ανατροφή τους, αλλά το παιδί δεν τους έβλεπε έτσι, επομένως δεν φάνηκε αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.
{https://www.youtube.com/watchv=xC4wSO3IDYg&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Ftheconversation.com%2F&source_ve_path=OTY3MTQ&feature=emb_imp_woyt}
Γιατί έχουν σημασία τα ευρήματα
Προηγούμενη έρευνα έχει βρει ότι ο ιππόκαμπος είναι μικρότερος σε παιδιά και ενήλικες που εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα στρες στην παιδική ηλικία . Αυτοί οι μικρότεροι όγκοι συνδέονται με τη σειρά τους με προβλήματα συμπεριφοράς , προκλήσεις μάθησης και μνήμης και αυξημένη ευαλωτότητα στο μελλοντικό στρες .
Η μελέτη μας υπογραμμίζει τη σημασία της ανατροφής των γονέων στην προώθηση της υγιούς ανάπτυξης του εγκεφάλου και της ανθεκτικότητας στα παιδιά. Καλλιεργώντας ένα περιβάλλον ζεστασιάς και υποστήριξης, οι φροντιστές μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αντιμετωπίσουν το άγχος πιο αποτελεσματικά. Δεκάδες μελέτες έχουν βρει ότι οι θετικές πρακτικές γονικής μέριμνας – όπως το να βοηθήσουμε τα παιδιά να ονομάσουν συναισθήματα και να τους παρέχουν ένα χώρο για να αποκαλύψουν συναισθήματα χωρίς κρίση – μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να ξεπεράσουν δύσκολα γεγονότα .
Οι άλλες έρευνες
Η δουλειά της ομάδας μας και άλλων υπογραμμίζει ότι οι αγχωτικές εμπειρίες μπορούν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη. Πολλοί ερευνητές προσπαθούν να καταλάβουν ποιες πτυχές του άγχους έχουν σημασία και πώς.
Για παράδειγμα, οι εμπειρίες που είναι απειλητικές, όπως η βία, μπορεί να επηρεάσουν τον εγκέφαλο και τη συμπεριφορά διαφορετικά από τις εμπειρίες στέρησης, όπως η έλλειψη τροφής.
Την ίδια στιγμή, ενώ οι ερευνητές πιστεύουν ότι ορισμένα είδη άγχους έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, το άτομο που βιώνει το άγχος μπορεί να μην αισθάνεται έτσι. Δηλαδή, η έλλειψη επαρκούς τροφής μπορεί να αισθάνεται πολύ απειλητική για το άτομο που το περνάει. Η μελέτη μας δείχνει ότι είναι κρίσιμο να επικεντρωθούν οι προοπτικές εκείνων που επηρεάζονται άμεσα από το άγχος σε αυτόν τον τομέα της έρευνας.
ΠΗΓΗ: Theconversation.com
