«Η οστεοπόρωση αποτελεί μια “σιωπηλή” απειλή για την υγεία, καθώς πρόκειται για ένα χρόνιο νόσημα των οστών και όταν υπάρχει, τότε επηρεάζεται σημαντικά η αντοχή του σκελετού. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να επισυμβεί ένα κάταγμα μετά από εφαρμογή δυνάμεων πολύ μικρής βίας, ακόμη και από μια απλή καθημερινή κίνηση ή ελαφρά πτώση», επισημαίνει ο κ. Ιωάννης Νικολόπουλος, Αναπληρωτής Διευθυντής Ορθοπεδικός Χειρουργός & Υπεύθυνος Ιατρείου Οστεοπόρωσης στο Metropolitan Hospital.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Οι ομάδες του πληθυσμού που μπορεί να εμφανίσουν οστεοπόρωση είναι πρωτίστως οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, όλα τα άτομα οποιασδήποτε ηλικίας που λαμβάνουν μακροχρόνια αγωγή με κορτικοστεροειδή, τα άτομα με διαταραχή πρόσληψης τροφής ή με σύνδρομα εντερικής δυσαπορρόφησης κ.ά.

«Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται καθώς η πάθηση εξελίσσεται αθόρυβα και χωρίς συμπτώματα, γι' αυτό και συχνά αποκαλείται “σιωπηλή νόσος”, που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Συχνά, μάλιστα, το πρώτο προειδοποιητικό σύμπτωμα είναι το ίδιο το κάταγμα, γεγονός που καθιστά την πρόληψη απολύτως μονόδρομο», τονίζει ο ειδικός.

Διάγνωση και πρόληψη

Η διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται με συγκεκριμένες εξετάσεις, όπως η μέτρηση οστικής πυκνότητας (Μ.Ο.Π.) με τη μέθοδο DEXA που θα πρέπει πάντοτε να συνοδεύεται από τον απαραίτητο βιοχημικό έλεγχο του οστικού μεταβολισμού για την πλήρη αξιολόγηση του ασθενούς.

«Η οστεοπόρωση δύναται να προληφθεί με απλές μεθόδους, όπως η εμπλουτισμένη με τα κατάλληλα θρεπτικά συστατικά διατροφή με έμφαση στο ασβέστιο και τη βιταμίνη D, η τακτική άσκηση δύο με τρεις φορές την εβδομάδα και ο ετήσιος προληπτικός έλεγχος από τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό», αναφέρει.

Η αξία της φαρμακευτικής αγωγής και της συνέπειας

«Εάν διαπιστωθεί ότι ο ασθενής πάσχει από οστεοπόρωση, τότε είναι απαραίτητο να ξεκινήσει άμεσα η εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή -η οποία διακρίνεται σε αντιοστεοκλαστικά που αναστέλλουν την οστική καταστροφή και σε οστεοπαραγωγικά που ενισχύουν τον σχηματισμό νέου οστού- και να επαναλαμβάνεται χωρίς διακοπή για τουλάχιστον 3 έτη. Η συνέπεια στη θεραπεία είναι καθοριστική για τη θωράκιση των οστών και την αποτροπή μελλοντικών επιπλοκών. Στόχος στην πρόληψη εμφάνισης και στη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι ασφαλώς η αποφυγή του κατάγματος σε ευάλωτες περιοχές του σκελετού, όπως το ισχίο, η σπονδυλική στήλη, ο καρπός και ο βραχίονας», εξηγεί.

Η σημασία της σκελετικής υγείας στην ποιότητα ζωής

«Τα υγιή οστά σηματοδοτούν την ανεμπόδιστη κίνηση η οποία ισοδυναμεί με ποιότητα ζωής. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή διαχείριση μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια δραστήρια καθημερινότητα και σε περιορισμούς κινητικότητας. Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμο να μην παραμελείται η υγεία του σκελετού, να μην αγνοούνται τα προειδοποιητικά σημάδια του σώματος και να αναζητείται έγκαιρα καθοδήγηση από τους ειδικούς για τον προγραμματισμό του προληπτικού ελέγχου», καταλήγει ο κ. Νικολόπουλος.