Η πρόληψη της παχυσαρκίας στα παιδιά δεν είναι απλή υπόθεση, επισημαίνουν οι ειδικοί. Για πολλά χρόνια, οι κύριες προσεγγίσεις επικεντρώνονταν στην ενθάρρυνση αλλαγών του τρόπου ζωής, με προώθηση της υγιεινής διατροφής και της τακτικής σωματικής δραστηριότητας. Μελετητές στο Yale ωστόσο μετά από πρόσφατη έρευνα, υποστηρίζουν ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει το θέμα και ιδανικά πρέπει να προστεθεί στη λίστα των εργαλείων πρόληψης: η μείωση του στρες των γονέων.
Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την καθηγήτρια Ψυχιατρικής, Νευροεπιστήμης και Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Yale, Rajita Sinha, κατέληξε σε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η μείωση του γονικού στρες μπορεί να βοηθήσει και στη μείωση του κινδύνου παχυσαρκίας σε μικρά παιδιά.
«Είναι το τρίτο πόδι του σκαμπό», παρατήρησε χαρακτηριστικά η Δρ.Sinha. «Γνωρίζαμε ήδη ότι το άγχος μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη της παιδικής παχυσαρκίας. Η έκπληξη ήταν όμως το γεγονός ότι όταν οι γονείς διαχειρίζονταν καλύτερα το δικό τους άγχος, βελτιωνόταν η γονική τους μέριμνα και αντίστοιχα μειωνόταν ο κίνδυνος για παχυσαρκία στα παιδιά τους», προσθέτει η ίδια.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν ήδη στο περιοδικό Pediatrics.
Γονικό στρες και παιδική διατροφή
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι τα παιδιά παχύσαρκων γονέων είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν και τα ίδια παχυσαρκία.
Μια συναφής επιστημονική εργασία, επίσης, είχε καταλήξει ότι οι αγχωμένοι γονείς έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν κακές διατροφικές συνήθειες.
Οι επιλογές των γονέων όμως ταυτόχρονα επηρεάζουν τόσο τη συμπεριφορά όσο και τις προτιμήσεις των παιδιών τους αναφορικά με το φαγητό.
Όταν οι γονείς -λένε οι ειδικοί- αισθάνονται καταβεβλημένοι, οι οικογενειακές ρουτίνες τείνουν να καταρρέουν. Έτσι, οι ανθυγιεινές διατροφικές επιλογές στο σπίτι γίνονται πιο συχνές για όλα τα μέλη της οικογένειας ενώ οι γονικές συνήθειες με θετικό πρόσημο τείνουν να μειώνονται.
Πώς διεξήχθη η μελέτη
Για να διερευνήσουν τον ρόλο του γονικού στρες, οι ερευνητές διεξήγαγαν μια τυχαιοποιημένη δοκιμή πρόληψης, διάρκειας 12 εβδομάδων, στην οποία συμμετείχαν 114 γονείς με διαφορετικά εθνικά και κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα. Όλοι τους είχαν παιδιά ηλικίας μεταξύ δύο και πέντε ετών που ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα.
Οι γονείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες.
Η μία συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα που είχε στόχο την αντιμετώπιση του στρες και στο οποίο οι συμμετέχοντες διδάσκονταν συμπεριφορές ενσυνειδητότητας και δεξιότητες αυτορύθμισης ενώ παράλληλα τους προσφερόταν καθοδήγηση σε θέματα διατροφής και σωματικής δραστηριότητας.
Το άλλο γκρουπ χρησίμευσε ως ομάδα σύγκρισης και λάμβανε μόνο συμβουλές διατροφής και άσκησης.
Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, οι ερευνητές κρατούσαν στοιχεία για τα επίπεδα άγχους των γονέων και παράλληλα παρακολουθούσαν το βάρος των παιδιών.
Επίσης, γίνονταν λεπτομερείς καταγραφές που αφορούσαν σε θέματα γονικής συμπεριφοράς όπως το επίπεδο οικειότητας, υπομονής και θετικής αλληλεπίδρασης μέσα στην οικογένεια.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα
Μέχρι το τέλος της μελέτης, όσοι γονείς συμμετείχαν στο πρόγραμμα διαχείρισης άγχους, κατάφεραν να μειώσουν τα επίπεδα του στρες και να βελτιώσουν τις διαπροσωπικές σχέσεις με τα παιδιά τους. Ως αποτέλεσμα, ισχυρίζονται οι ερευνητές, τα παιδιά αυτής της ομάδας δεν εμφάνισαν σημαντική αύξηση βάρους ακόμα και τρεις μήνες μετά τη λήξη του προγράμματος.
Η ομάδα ελέγχου έδειξε διαφορετικό μοτίβο. Οι γονείς αυτού του γκρουπ δεν παρουσίασαν βελτίωση του άγχους τους ενώ τα παιδιά τους αύξησαν σημαντικά το βάρος τους.
«Όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να ανεβαίνουν την κλίμακα βάρους, ο κίνδυνος ασθενειών που σχετίζονται με την παχυσαρκία, ακόμη και στα παιδιά, αυξάνεται», επισημαίνει η Δρ.Sinha, τονίζοντας παράλληλα ότι τα
ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι περαιτέρω έρευνα για την σύνδεση που εξακριβώθηκε θα μπορούσε να παρέχει περισσότερες πληροφορίες για τους τρόπους μείωσης του κινδύνου παιδικής παχυσαρκίας.
Πηγή: SCIENCE DAILY.COM
