Eρευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Νευροεπιστημών (IN) στις ΗΠΑ ανακάλυψε πώς μια ξεχωριστή ομάδα νευρώνων στην αμυγδαλή - μια περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται στην επεξεργασία των συναισθημάτων - συμβάλλει στο άγχος, την κατάθλιψη και τις αλλαγές στην κοινωνική συμπεριφορά. Η ανακάλυψη, που δημοσιεύθηκε στο iScience, δείχνει ότι η αποκατάσταση της ισορροπίας της νευρωνικής διεγερσιμότητας σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της αμυγδαλής μπορεί να αντιστρέψει αυτές τις αλλαγές στη συμπεριφορά των ποντικών.
Αποκατάσταση της ισορροπίας του εγκεφάλου για την αντιστροφή του άγχους
«Γνωρίζαμε ήδη ότι η αμυγδαλή εμπλέκεται στο άγχος και το φόβο, αλλά τώρα έχουμε εντοπίσει έναν συγκεκριμένο πληθυσμό νευρώνων, η ανισορροπία της δραστηριότητας των οποίων αρκεί από μόνη της για να προκαλέσει παθολογικές συμπεριφορές», εξηγεί ο Juan Lerma, επικεφαλής της έρευνας. Η ομάδα του χρησιμοποίησε ένα γενετικά τροποποιημένο μοντέλο ποντικιού που υπερεκφράζει το γονίδιο Grik4, το οποίο αυξάνει την παραγωγή στους υποδοχείς γλουταμινικού τύπου GluK4 και ενισχύει τη νευρωνική διεγερσιμότητα. Αυτά τα ποντίκια, που αναπτύχθηκαν από το ίδιο εργαστήριο το 2015, παρουσίαζαν άγχος και κοινωνική απόσυρση παρόμοια με τα συμπτώματα που παρατηρούνται σε άτομα με διαταραχές όπως ο αυτισμός ή η σχιζοφρένεια.
Οι ερευνητές κατάφεραν να ομαλοποιήσουν την έκφραση του Grik4 ειδικά σε νευρώνες που βρίσκονται στην βασοπλευρική αμυγδαλή. Αυτή η προσαρμογή αποκατέστησε την κανονική επικοινωνία με μια ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στην κεντρική αμυγδαλή, γνωστών ως «νευρώνες τακτικής ενεργοποίησης». «Αυτή η απλή προσαρμογή ήταν αρκετή για να αντιστρέψει τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το άγχος και το κοινωνικό έλλειμμα, κάτι που είναι αξιοσημείωτο», λέει ο Álvaro García, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
Η ομάδα αξιολόγησε τα ζώα χρησιμοποιώντας ηλεκτροφυσιολογικές καταγραφές και δοκιμές συμπεριφοράς σχεδιασμένες για τη μέτρηση του άγχους, της κατάθλιψης και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αυτές οι δοκιμές αξιολογούν χαρακτηριστικά όπως η προτίμηση για ανοιχτούς ή κλειστούς χώρους και το ενδιαφέρον για άγνωστα ποντίκια. Χρησιμοποιώντας εργαλεία γενετικής μηχανικής και τροποποιημένους ιούς, οι επιστήμονες διόρθωσαν με ακρίβεια τη δυσλειτουργία στην βασοπλευρική αμυγδαλή και παρακολούθησαν τις αλλαγές τόσο στη νευρωνική δραστηριότητα όσο και στη συνολική συμπερι
Νέες προοπτικές για θεραπεία
Στη συνέχεια, οι ερευνητές εφάρμοσαν την ίδια προσέγγιση σε φυσιολογικά (άγρια) ποντίκια που παρουσίαζαν φυσιολογικά υψηλότερα επίπεδα άγχους. Η θεραπεία μείωσε επίσης το άγχος τους. «Αυτό επικυρώνει τα ευρήματά μας και μας δίνει την πεποίθηση ότι ο μηχανισμός που εντοπίσαμε δεν είναι αποκλειστικός για ένα συγκεκριμένο γενετικό μοντέλο, αλλά μπορεί να αντιπροσωπεύει μια γενική αρχή για τον τρόπο ρύθμισης αυτών των συναισθημάτων στον εγκέφαλο», σημειώνει ο Lerma.
Ορισμένες γνωστικές ελλείψεις, όπως προβλήματα με τη μνήμη αναγνώρισης αντικειμένων, δεν διορθώθηκαν, γεγονός που υποδηλώνει ότι άλλες περιοχές, όπως ο ιππόκαμπος, ενδέχεται επίσης να παίζουν ρόλο σε αυτές τις διαταραχές. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα ανοίγουν νέους ελπιδοφόρους δρόμους για τη θεραπεία. «Η στόχευση αυτών των συγκεκριμένων νευρικών κυκλωμάτων θα μπορούσε να αποτελέσει μια αποτελεσματική και πιο τοπική στρατηγική για τη θεραπεία των συναισθηματικών διαταραχών», καταλήγει ο Lerma.
Πηγή: Science Daily
