Ανησυχία προκαλεί στους υποψήφιους για αρθροπλαστική γόνατος η φημολογία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της επέμβασης και της ποιότητας ζωής μετεγχειρητικά. Αιτία είναι η σύγκρισή της με την αρθροπλαστική ισχίου από άτομα που έχουν υποβληθεί σε αντικατάσταση και των δύο αρθρώσεων.
Πράγματι υπάρχει κάποια βάση πίσω από τις ανησυχίες, αλλά αυτές δεν πρέπει να αφορούν την αποτελεσματικότητα. Και οι δύο επεμβάσεις εκπληρώνουν τον σκοπό τους που δεν είναι άλλος από την απαλλαγή από τον πόνο και την αποκατάσταση της κινητικότητας. Καθεμία από τις συγκεκριμένες αρθροπλαστικές, όμως, έχει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των χειρουργικών τεχνικών, της μετεγχειρητικής ανάρρωσης και των διαδικασιών αποκατάστασης.
Είναι αλήθεια ότι όταν πραγματοποιούνται από έμπειρους, εξειδικευμένους χειρουργούς, στον σωστό χρόνο, με σύγχρονες τεχνικές αρθροπλαστικής γόνατος είναι εξίσου πετυχημένες στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών και δεν πρέπει να υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας ή φόβου.
«Οι αρθρώσεις του ισχίου και του γόνατος δέχονται το μεγαλύτερο βάρος του σωματικού βάρους ενός ατόμου, καθιστώντας τες ιδιαίτερα ευάλωτες στη φθορά. Με την πάροδο του χρόνου, παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορούν να τις βλάψουν και να προκαλέσουν πόνο και δυσκαμψία, δυσχεραίνοντας τις καθημερινές λειτουργίες, όπως το περπάτημα, το ανέβασμα σκάλας ή ακόμα και την ορθοστασία», σημειώνει ο εξειδικευμένος στις αρθροπλαστικές ισχίου & γόνατος Ορθοπαιδικός Χειρουργός δρ Αθανάσιος Τσουτσάνης.
«Η αντιμετώπιση στα αρχικά στάδια είναι συντηρητική και περιλαμβάνει παυσίπονα (τοπικά και συστηματικά), ενέσεις στεροειδών και υαλουρονικού οξέος, PRP, φυσικοθεραπεία και τροποποίηση δραστηριοτήτων, που κατευνάζουν τον πόνο και τη δυσκαμψία. Δεν θεραπεύουν, αφού οι παθήσεις αυτές είναι χρόνιες και διαρκώς επιδεινούμενες. Ο πόνος σε ηρεμία και οι σοβαροί περιορισμοί της κινητικότητας αποτελούν ένδειξη για χειρουργική επέμβαση.
Οι αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος συγκαταλέγονται στις πιο συχνά πραγματοποιούμενες επεμβάσεις για τηνυποχώρηση των συμπτωμάτων, με απώτερο στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Μελέτες που αποτυπώνουν τις απόψεις των χειρουργημένων ασθενών, βλέποντας και αξιολογώντας τα συμπτώματα, τη λειτουργία και την ευεξία από τη δική τους οπτική γωνία, δείχνουν ότι και οι δύο είναι αποτελεσματικές στην ανακούφιση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας», προσθέτει.
Δεδομένης, ωστόσο, της διαφοράς που υπάρχει στην ανατομία της κάθε άρθρωσης, ο βαθμός δυσκολίας της επέμβασης και της ανάρρωσης δεν είναι ο ίδιος. Από εκεί πηγάζουν και οι ανησυχίες των ασθενών, οι κυριότερες από τις οποίες είναι η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου, ο βαθμός λειτουργικότητας και η αποτυχία της επέμβασης. Σύμφωνα με τον δρΤσουτσάνη, οι πάσχοντες από εκφυλιστικές παθήσεις του γόνατος θα πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια για να πάψουν να φοβούνται.
Μετεγχειρητικός πόνος
Είναι αλήθεια ότι συγκριτικά με τον πόνο που βιώνουν όσοι υποβάλλονται σε αρθροπλαστική ισχίου με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας, οι ασθενείς που προχωρούν σε αρθροπλαστική γόνατος με αντίστοιχες μεθόδους έχουν περισσότερο πόνο την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο. Αυτό συμβαίνει επειδή το γόνατο είναι πολύ διαφορετική και περίπλοκη άρθρωση.
Όταν,όμως, η επέμβαση εκτελείται με ακρίβεια και προσοχή τόσο στον χειρισμό των ιστών όσο και στον τρόπο τοποθέτησης της πρόθεσης, όπως γίνεται με την τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας ΜΙΚ και με τη χρήση ρομποτικής υποβοήθησης ο πόνος ελαχιστοποιείται και είναι απολύτως διαχειρίσιμος με τη λήψη απλών αναλγητικών.
Χρόνος Ανάρρωσης
Γενικά η ανάρρωση από την αρθροπλαστική γόνατος συνήθως διαρκεί ελάχιστα περισσότερο από ότι η αρθροπλαστική ισχίου και ο πρώτος μετεγχειρητικός μήνας είναι δυσκολότερος.
Συγκριτικάμε την αρθροπλαστική του ισχίου απαιτείται μετεγχειρητικά μεγαλύτερη προσπάθεια από τον ασθενή, για την ανάκτηση του εύρους κίνησης, η οποία επιτυγχάνεται μεαπλές ασκήσεις στο σπίτι που υποδεικνύει ο χειρουργός.
Οι ασθενείς δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούν πατερίτσες για περισσότερο χρόνο και αρχίζουν να κάνουν δραστηριότητες μετά την παρέλευση ενός μηνός, όπως και μετά την αρθροπλαστική του ισχίου.
Όσο καλύτερα εκτελεσμένη είναι η επέμβαση τόσο ευκολότερο είναι το έργο των ασθενών για την επανάκτηση της κίνησης και την ενδυνάμωση των μυών.
Παρότι ο χρόνος ανάρρωσης εξαρτάται γενικά από την ηλικία, την υγεία και την εκτέλεση των μετεγχειρητικών οδηγιών, η χρονική αυτή διαφορά ανάρρωσης ελαχιστοποιείται όταν η επέμβαση πραγματοποιείται με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας όπως η ΜΙΚ, συνδυαστικά με ρομποτική υποβοήθηση, γιατί τότε το τραύμα είναι μικρότερο, οι χειρισμοί είναι ακριβείας, δεν απαιτείται μετάγγιση αίματος, γιατί διατηρούνται οι μυς και οι τένοντες ανέπαφοι και ο ασθενής περπατά την ίδια ημέρα αποφεύγοντας επιπλοκές όπως η θρόμβωση.
Κινητικότητα και λειτουργικότητα
Μετά από την αρθροπλαστική γόνατος, η άρθρωση πρέπει να λυγίζει όσο και πριν από την επέμβαση. Όταν υπάρχει περιορισμός του εύρους κίνησης προεγχειρητικά (αδυναμία πλήρους έκτασης ή κάμψης του γόνατος)ο εξειδικευμένος στις αρθροπλαστικές γόνατος χειρουργός έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τον βαθμό κάμψης σημαντικά και ο ασθενής να λυγίζει το γόνατό του περισσότερο απ’ ότι πριν από την επέμβαση. Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να προσπαθεί και ο ίδιος, εκτελώντας πιστά τις ασκήσεις του, παρά τη δυσκολία που ενδεχομένως αντιμετωπίζει.
Ο ασθενής επίσης πρέπεινα μπορεί να γονατίζει. Αλλά οι περισσότεροι φοβούνται είτε γιατί έχουν ακούσει ότι δεν επιτρέπεται είτε γιατί πιστεύουν ότι δεν είναι καλό για το εμφύτευμα. Στην πραγματικότητα τουλάχιστον 8 στους 10 ασθενείς γονατίζουν μετά από την ολική αντικατάσταση γόνατος.
«Όταν η επέμβαση πραγματοποιείται από σχολαστικό χειρουργό, με εμπειρία, μετά από προσεκτικό, δοκιμασμένο και ελεγμένο σχεδιασμό, με τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας και ρομποτική υποβοήθηση, με σωστά εμφυτεύματα που εμφυτεύονται με τη δέουσα φροντίδα, με πρόβλεψη τυχόν επιπλοκών, σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς που μετεγχειρητικά θα ακολουθήσουν πιστά τις οδηγίες του γιατρού, τότε η καλή έκβαση της επέμβασης είναι σχεδόν πάντα προδιαγεγραμμένη», καταλήγει ο δρΤσουτσάνης.
