Είτε είστε ευτυχισμένοι με τον εαυτό σας είτε αναζητάτε απεγνωσμένα τον έρωτα, ίσως αναρωτιέστε γιατί δεν έχετε βρει ακόμα τον ιδανικό σύντροφο.

Τώρα, μια μελέτη αποκάλυψε τους κύριους παράγοντες που συμβάλλουν στο να παραμείνει κανείς εργένης – και τα νέα είναι άσχημα για όσους έχουν σπουδάσει στο πανεπιστήμιο.

Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης επιστράτευσε περισσότερους από 17.000 ανθρώπους από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία για τη μελέτη της.

Οι συμμετέχοντες ήταν 16 ετών στην αρχή της μελέτης και δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία σε σχέσεις. Κάθε χρόνο, μέχρι την ηλικία των 29 ετών, καλούνταν να απαντούν σε ερωτήσεις που αποσκοπούσαν να καταγράψουν τα χαρακτηριστικά, τις ιδιότητες και τους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες τους.

Υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, άνδρες και ...με τη μαμά και τον μπαμπά

Η ανάλυση αποκάλυψε ότι όσοι ήταν πιθανότερο να παραμείνουν εργένηδες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν άτομα με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης.

Το να ζουν με τους γονείς τους συνδέονταν επίσης με μεγαλύτερη πιθανότητα να παραμείνουν χωρίς ταίρι, όπως και τα άτομα που ήταν πιο δυστυχισμένα. Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι άνδρες έμεναν χωρίς έτερον ήμισυ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τόσο κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες, όπως η εκπαίδευση, όσο και ψυχολογικά χαρακτηριστικά, βοηθούν στην πρόβλεψη του ποιος θα συνάψει ρομαντική σχέση και ποιος όχι», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της έρευνας, Michael Krämer.

Η ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι και το να ζει κανείς μόνος σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα να παραμείνει εργένης– υποδηλώνοντας ότι το να ζει κανείς με φίλους ή συγκάτοικους μπορεί να προσφέρει τις καλύτερες πιθανότητες να βρει σύντροφο.

Στο επόμενο μέρος της μελέτης τους, διερεύνησαν πώς εξελίχθηκαν η ικανοποίηση από τη ζωή, η μοναξιά και τα επίπεδα κατάθλιψης μεταξύ των σταθερά ανύπαντρων σε σύγκριση με εκείνους που είχαν σύντροφο.

Η μοναξιά ζορίζει στα 30

Διαπίστωσαν ότι οι νέοι ενήλικες που παρέμεναν χωρίς ερωτικό ταίρι για μεγάλο χρονικό διάστημα παρουσίαζαν μεγαλύτερη μείωση στην ικανοποίηση από τη ζωή και αυξανόμενα συναισθήματα μοναξιάς. Αυτά τα συναισθήματα γίνονται πιο έντονα στα τέλη της δεκαετίας των 20, όταν αρχίζουν να αυξάνονται και τα συμπτώματα της κατάθλιψης.

Παρόμοια μοτίβα παρατηρήθηκαν τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, σύμφωνα με τους ερευνητές. Ωστόσο, μόλις οι νέοι άνθρωποι έμπαιναν στην πρώτη τους σχέση, η ευημερία τους βελτιωνόταν.

«Συνολικά, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι το να παραμένεις ανύπαντρος για μεγάλο χρονικό διάστημα στην νεαρή ενήλικη ζωή συνδέεται με μέτριους κινδύνους για την ευημερία», δήλωσε ο Δρ Krämer.

Ενώ οι εργένηδες και εκείνοι που ξεκίνησαν μια ρομαντική σχέση διέφεραν ελάχιστα κατά την εφηβεία, αυτές οι διαφορές αυξήθηκαν σημαντικά όσο περισσότερο διαρκούσε η ζωή χωρίς σύντροφο.

«Αυτό υποδηλώνει ότι η έναρξη μιας πρώτης σχέσης μπορεί να γίνει πιο δύσκολη όταν οι άνθρωποι είναι στα τέλη της δεκαετίας των 20, ειδικά επειδή η χαμηλότερη ευημερία αυξάνει επίσης την πιθανότητα να παραμείνουν εργένηδες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα», πρόσθεσε ο Δρ Krämer.

Σε άρθρο τους στο Journal of Personality and Social Psychology, οι ερευνητές ανέφεραν: «Οι νέοι ενήλικες με χαμηλότερη ευημερία, ανδρικού φύλου, με ανώτερη εκπαίδευση και που ζουν μόνοι ή με τους γονείς τους παρέμειναν εργένηδες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».