«Ο στόχος του ιατρού είναι να προσφέρει εξατομικευμένη θεραπεία, και να βοηθήσει τους ασθενείς να είναι ελεύθεροι από τον καρκίνο, τόσο οργανικά όσο και συναισθηματικά», τονίζει ο κ. Κωνσταντίνος Σέγκος, Διευθυντής Ενδοκρινολόγος του Metropolitan General και συνεχίζει με τα συμπτώματα, τους παράγοντες κινδύνου, τη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς:

Ποια είναι τα συμπτώματα του καρκίνου του θυρεοειδούς;

«Οι πιο πολλοί άνθρωποι με καρκίνο του θυρεοειδούς δε θα εμφανίσουν κανένα σύμπτωμα, έως ότου ο καρκίνος είναι πολύ μεγάλος. Το πιο συχνό εύρημα που γίνεται αντιληπτό από τους ασθενείς είναι μία μάζα στο θυρεοειδή (θυρεοειδικός όζος), την οποία μπορεί να την εντοπίσει ο/η ασθενής, ή ο/η ιατρός κατά την κλινική εξέταση.

Όταν έχετε ένα θυρεοειδικό όζο, τα συμπτώματα που αυξάνουν την υποψία για καρκίνο είναι:

• Βραχνάδα ή αλλαγή στη φωνή
• Δυσκολία στην κατάποση
• Δύσπνοια, ειδικά όταν είστε ξαπλωμένοι
• Επίμονος πόνος στην περιοχή του θυρεοειδή αδένα
• Επίμονος ανεξήγητος βήχας

Εάν νιώσετε μία μάζα στο λαιμό σας, δείτε έναν ειδικό στο θυρεοειδή άμεσα, ειδικά εάν έχετε και ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω συμπτώματα», επισημαίνει ο ειδικός.

Ποιοι είναι οι τύποι καρκίνων του θυρεοειδούς;

Ο πιο συχνός τύπος καρκίνου θυρεοειδούς είναι το Θηλώδες Καρκίνωμα. Λιγότερο συχνά συναντώνται το Θυλακιώδες, το Ογκοκυτταρικό, το Μυελοειδές, το Χαμηλής Διαφοροποίησης, και το Αναπλαστικό Καρκίνωμα Θυρεοειδούς.

Πότε πρέπει να γίνεται έλεγχος για καρκίνο θυρεοειδούς;

Εάν έχετε έστω και έναν από τους παρακάτω παράγοντες κινδύνου, είστε σε υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του θυρεοειδούς, και συνίσταται να δείτε έναν ενδοκρινολόγο και να κάνετε έλεγχο με υπέρηχο:

• Οικογενειακό ιστορικό οποιουδήποτε τύπου καρκίνου του θυρεοειδούς.
• Έκθεση σε ακτινοβολία/ραδιενέργεια.
• Συγκεκριμένα γενετικά σύνδρομα.
• Ανεπάρκεια ιωδίου, ειδικά κατά τη διάρκεια της ανήλικης ζωής.
• Συγκεκριμένα γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου θυρεοειδούς.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση γίνεται αφού έχει εντοπιστεί ως θυρεοειδικός όζος στον υπέρηχο, με την Υπερηχογραφικά Καθοδηγούμενη Βιοψία δια Λεπτής Βελόνης (UG-FNA).

Ποια είναι η θεραπεία του;

«Η φροντίδα του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι απαραίτητο να εξατομικεύεται στον/στην κάθε ασθενή, ώστε να λαμβάνει τη βέλτιστη θεραπεία για τις δικές του ανάγκες ο καθένας. Ο ενδοκρινολόγος λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά του όγκου, εάν ο όγκος έχει επεκταθεί σε άλλες τοποθεσίες, τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενή και τις προσωπικές προτιμήσεις, και, όταν χρειάζεται, το γενετικό προφίλ του όγκου. Ύστερα, παρέχονται οι θεραπευτικές επιλογές με βάση τα παραπάνω.

Οι πλέον συνήθεις θεραπευτικές επιλογές είναι οι ακόλουθες:

• Θυρεοειδεκτομή: Η θεραπεία πρώτης γραμμής για τον καρκίνο του θυρεοειδούς είναι η θυρεοειδεκτομή, η οποία μπορεί να είναι ολική, ή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις λοβεκτομή. Οι λεμφαδένες πρέπει να αφαιρούνται από τον λαιμό μαζί με τον θυρεοειδή εάν έχουν μεταστάσεις, ή αν υπάρχει υποψία για μεταστάσεις. Το σημαντικότερο για την επιτυχία του χειρουργείου και την αποφυγή μετεγχειρητικών επιπλοκών είναι ο σωστός και πλήρης προεγχειρητικός έλεγχος από έμπειρο ενδοκρινολόγο, καθώς επίσης το χειρουργείο να γίνεται από εξειδικευμένο χειρουργό με πολύ μεγάλη εμπειρία στη θυρεοειδεκτομή.
• Ραδιενεργό ιώδιο: Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο είναι χρήσιμη μετά από ολική θυρεοειδεκτομή, όταν υπάρχει υποτροπή του καρκίνου του θυρεοειδούς, ή όταν ο/η ασθενής είναι υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Πρόσφατα δεδομένα έχουν δείξει ότι λιγότεροι ασθενείς χρειάζονται ραδιενεργό ιώδιο σε σχέση με ό,τι πιστεύαμε παλαιότερα, και μάλιστα η πλειοψηφία των ασθενών δεν χρειάζονται θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.

Θεραπείες για προχωρημένο καρκίνο του θυρεοειδούς

Οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο θυρεοειδούς τα πάνε πολύ καλά μετά από το χειρουργείο +/- ραδιενεργό ιώδιο. Όμως, μερικοί ασθενείς έχουν υποτροπή (ο καρκίνος επανεμφανίζεται) μετά τη θεραπεία. Οι θεραπείες για προχωρημένο καρκίνο του θυρεοειδούς ποικίλουν και μπορεί να περιλαμβάνουν επαναληπτική εγχείρηση, επανάληψη του ραδιενεργού ιωδίου, σπανίως εξωτερική ακτινοθεραπεία, ή σπανιότερα στοχευμένη φαρμακευτική συστημική θεραπεία με ογκολογικά φάρμακα.

Ενεργός παρακολούθηση (Active Surveillance)

Αυτό προσφέρεται σαν επιλογή για πολύ μικρούς καρκίνους του θυρεοειδούς, οι οποίοι είναι μικρότεροι από 1 εκατοστό στη μέγιστη διάμετρο, και δε βρίσκονται σε επικίνδυνα σημεία στο θυρεοειδή. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειώσουμε ότι αν ο/η ασθενής επιλέξει ενεργό παρακολούθηση, είναι απαραίτητο να παρακολουθείται από εξειδικευμένο ενδοκρινολόγο, και να γίνεται υπέρηχος τουλάχιστον ανά εξάμηνο εφ’ όρου ζωής, ενώ εάν ο καρκίνος μεγαλώσει σημαντικά ή εμφανιστούν λεμφαδενικές μεταστάσεις κατά την παρακολούθηση, τότε πρέπει να γίνει άμεση χειρουργική αφαίρεση», εξηγεί ο κ. Σέγκος.

Πώς γίνεται η μακροχρόνια παρακολούθηση του καρκίνου του θυρεοειδούς;

«Αφού έχει ολοκληρωθεί η θεραπεία για τον καρκίνο του θυρεοειδούς, πραγματοποιούμε μακροχρόνια παρακολούθηση, για να βεβαιωθούμε ότι δε θα επιστρέψει. Η συχνότητα της παρακολούθησης και η έκταση των εξετάσεων εξαρτάται από την αρχική Διαστρωμάτωση Κινδύνου, και την ακόλουθη Ανταπόκριση στη Θεραπεία, σύμφωνα με τα κριτήρια του American Thyroid Association.

Ασχέτως με το ποιος είναι ο αρχικός κίνδυνος υποτροπής με βάση τη διαστρωμάτωση κινδύνου, ή η ανταπόκριση στη θεραπεία, είναι σημαντική η παρακολούθηση από έναν ενδοκρινολόγο ειδικό στον καρκίνο θυρεοειδούς, ώστε να σας προσφερθούν κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές και σχέδιο παρακολούθησης», καταλήγει ο κ. Σέγκος.