Για ορισμένους από εμάς, ανεξάρτητα από το πόσο σταθερά προπονούμαστε, το τρέξιμο δεν φαίνεται να γίνεται ποτέ ευκολότερο – ενώ άλλοι φαίνεται να είναι φυσικά προικισμένοι και μπορούν να τρέξουν για χιλιόμετρα με ευκολία.
Μέρος αυτού εξαρτάται από παράγοντες όπως το είδος της προπόνησης που κάνετε ή η διατροφή σας, αλλά η πρόσφατη μελέτη μας έδειξε ότι η γενετική μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι είναι καλύτεροι στην άσκηση αντοχής από άλλους.
Η μελέτη των Henry Chung, ΛέκτοραΑθλητισμού και Επιστήμης Άσκησης στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ, Dan Gordon, Αναπληρωτή Καθηγητή Φυσιολογίας Καρδιοαναπνευστικής Άσκησης και Justin Roberts, Καθηγητή Διατροφικής Φυσιολογίας, στο Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin, βρήκε ότι η γενετική συμβάλλει στο πόσο καλά ανταποκρίνεται το σώμα κάποιου σε ασκήσεις που βασίζονται στην αντοχή – πράγματα όπως το ποδήλατο, το τρέξιμο και το κολύμπι.
Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι κάποιοι έχουν ένα φυσικό πλεονέκτημα έναντι άλλων όταν πρόκειται για τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων.
Η μελέτη
Για τη διεξαγωγή της έρευνας, στρατολογήθηκαν 45 συμμετέχοντες στο Ηνωμένο Βασίλειο ηλικίας μεταξύ 20 και 40 ετών. Λίγο περισσότεροι από τους μισούς ήταν άνδρες. Όλοι οι συμμετέχοντες στη συνέχεια χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες.
Στην πρώτη ομάδα συνταγογραφήθηκε ένα αυστηρό πρόγραμμα τρεξίματος οκτώ εβδομάδων με βάση την αντοχή. Αυτό συνίστατο σε 20-30 λεπτά υπαίθριο τρέξιμο τρεις φορές την εβδομάδα.
Η άλλη ομάδα ενήργησε ως ομάδα ελέγχου και έλαβε οδηγίες να συνεχίσουν την κανονική καθημερινή ρουτίνα τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου παρακολουθήθηκε όλη η φυσική δραστηριότητα και στις δύο ομάδες. Η διατροφή και οι άλλες συνήθειες του τρόπου ζωής παρέμειναν αμετάβλητες.
Στην αρχή της μελέτης, όλοι οι συμμετέχοντες έκαναν ένα στρατιωτικό τεστ φυσικής κατάστασης που ονομάζεται 12-λεπτο τεστ Cooper run , το οποίο δείχνει τη μέγιστη απόσταση που μπορεί να τρέξει ένα άτομο σε 12 λεπτά. Αυτό έγινε για να μετρηθεί η ικανότητα τρεξίματος και η αεροβική τους ικανότητα . Το τεστ επαναλήφθηκε στη μέση και στο τέλος της μελέτης για την παρακολούθηση των αλλαγών στη φυσική κατάσταση.
Στους συμμετέχοντες δόθηκε επίσης ένα κιτ τεστ DNA στο τέλος του εκπαιδευτικού προγράμματος για να αξιολογήσουν τις γενετικές τους πληροφορίες από ένα δείγμα του σάλιου τους.
Η ομάδα εκπαίδευσης βελτίωσε σημαντικά τη βαθμολογία της δοκιμής Cooper κατά μέσο όρο 11,5% (0,24 χλμ.). Αλλά ακόμα και με αυτήν την ομάδα να εκτελεί ακριβώς τον ίδιο όγκο προπόνησης και να μην κάνει καμία αλλαγή στη διατροφή ή στις συνήθειες του τρόπου ζωής τους, οι άνθρωποι εξακολουθούν να βελτιώθηκαν με διαφορετικούς ρυθμούς.
Μέχρι το τέλος της μελέτης, διαπιστώθηκε ότι οι κορυφαίοι επιδόσεις μπορούσαν να τρέξουν περίπου 20% περισσότερο (0,45 χλμ.) μέσα σε 12 λεπτά σε σύγκριση με τα βασικά τους αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά, μερικοί από τους συμμετέχοντες δυσκολεύτηκαν να δουν βελτιώσεις μέσα στις οκτώ εβδομάδες εκπαίδευσης.
Όταν εξετάστηκαν οι λόγοι για τους οποίους ορισμένοι εμφάνισαν μεγάλες βελτιώσεις ενώ άλλοι ελάχιστες, ανακαλύψαμε ότι οφείλεται στο συγκεκριμένο γενετικό προφίλ ενός συμμετέχοντος. Βρέθηκαν 18 μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί ή SNP, οι οποίοι συνδέονταν άμεσα με τις βελτιώσεις αντοχής.
Τα SNP εξηγούν πώς μια γενετική αλληλουχία ή ένα μεμονωμένο γονίδιο μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο ή πληθυσμό σε πληθυσμό. Έτσι, ενώ η βασική μας γενετική σύνθεση είναι η ίδια, αυτό που μας διαφοροποιεί είναι οι συγκεκριμένες γενετικές παραλλαγές που έχουμε.
Ανακαλύφθηκε ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να τρέξουν μεγαλύτερες αποστάσεις όταν είχαν περισσότερα από αυτά τα 18 ευνοϊκά SNP. Όσοι έκαναν το πρόγραμμα προπόνησης αντοχής, αλλά είδαν ελάχιστη έως καθόλου βελτίωση, είχαν πολύ λίγα – και σε ορισμένες περιπτώσεις κανένα – από αυτά τα SNP. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι μερικοί άνθρωποι έχουν μεγαλύτερες δυνατότητες όταν πρόκειται να επωφεληθούν από την προπόνηση αντοχής από άλλους.
Γενετική και άσκηση
Η παραπάνω μελέτη δεν είναι η πρώτη που δείχνει σχέση μεταξύ γενετικής και φυσικής κατάστασης.
Άλλες έρευνες δείχνουν ότι έως και το 44% της ανταπόκρισης ενός ατόμου στην προπόνηση αντοχής μπορεί να επηρεάζεται από τη γενετική. Αυτό θα ισοδυναμούσε με περίπου 5% επιπλέον βελτίωση στην αερόβια φυσική κατάσταση σε σχέση με εκείνα που δεν έχουν τόσο ευνοϊκή γενετική.
Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι συμμετέχοντες στη μελέτη βελτιώθηκαν με διαφορετικούς ρυθμούς παρά το γεγονός ότι έκαναν το ίδιο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Προηγούμενη έρευνα έδειξε επίσης ότι η γενετική παίζει ρόλο όταν πρόκειται για άλλους τύπους φυσικής κατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της προπόνησης δύναμης.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η τρέχουσα έρευνα σε αυτήν την επεκτεινόμενη περιοχή είναι υπερβολικά απλοποιημένη. Πολλές από τις έρευνες μέχρι σήμερα έχουν δει μόνο τα γονίδια μεμονωμένα και έχουν κάνει υποθέσεις με βάση αυτό, οι οποίες μπορεί να μην είναι απολύτως ακριβείς. Χαρακτηριστικά όπως η αερόβια ικανότητα κάποιου είναι εξαιρετικά περίπλοκα και πιθανότατα επηρεάζονται από πολλά γονίδια και τον τρόπο που αλληλεπιδρούν.
Αυτό θα εξηγούσε επίσης γιατί η ύπαρξη ενός ή δύο πλεονεκτικών SNP δεν ισοδυναμούσε με καλύτερη απόδοση προπόνησης αντοχής, όπως υποστηρίζεται από τη μελέτη μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό για τους ερευνητές να επανεξετάσουν έναν συνδυασμό αυτών των γονιδίων και πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους για να κατανοήσουν την επίδραση που μπορεί να έχουν σε ένα άτομο.
Η έρευνα ενισχύει τη βάση στοιχείων που δείχνει ότι η γενετική παίζει σαφή ρόλο στον τρόπο που ένα άτομο προσαρμόζεται στην άσκηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να τρέχετε μόνο και μόνο επειδή μπορεί να μην έχετε ευνοϊκή γενετική. Για τον μέσο άνθρωπο, αυτές οι ευνοϊκές γενετικές πιθανώς θα κάνουν μόνο μια μικρή διαφορά στο πόσο εύκολο (ή δύσκολο) το βρίσκουν να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση.
Αλλά για τους ανταγωνιστικούς αθλητές , που προσπαθούν να ξεπεράσουν τα όριά τους, αυτό θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά στην απόδοσή τους και στο αν θα μπορούσαν να κερδίσουν ένα χρυσό μετάλλιο ή να αποτύχουν να πλασάρουν.
Και ενώ ορισμένα γονίδια μπορεί να διευκολύνουν μερικούς να βελτιώσουν την αντοχή τους σε σύγκριση με άλλα, η γενετική είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Άλλοι παράγοντες – όπως η διατροφή, η αποθεραπεία και το πόσο σκληρά προπονείστε – παίζουν επίσης μεγάλο ρόλο στο να αποκτήσετε φυσική κατάσταση.
ΠΗΓΗ: theconversation.com
