Στην ταινία αυτή, η εξίσου εκπληκτική Αντζελίνα Τζολί ενσαρκώνει την αείμνηστη, σπουδαία σοπράνο Μαρία Κάλλας - μία από τις πιο ταλαντούχες ερμηνεύτριες της όπερας του 20ού αιώνα. Όπως είναι σε όλους γνωστό η καριέρα της Κάλλας όσο σύντομη κι αν υπήρξε άλλο τόσο μεγάλη ήταν.
Έκανε το ντεμπούτο της στην Αθήνα της Γερμανικής Κατοχής, ερμηνεύοντας την όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι «Τόσκα», σε ηλικία μόλις 18 ετών. Η θέλησή της να πρωταγωνιστήσει βασιζόταν στην ανασφάλεια, καθώς προερχόταν από ταπεινό περιβάλλον και η ίδια η οικογένειά της την έκρινε χοντρή και μη ελκυστική.
Κάποιοι θεωρούσαν την πολύ καλά εκπαιδευμένη φωνή της όμορφη, ενώ άλλοι την έκριναν μάλλον στεγνή, έως και άσχημη. Επίσης, δεν υπήρχε σταθερή συμφωνία ως προς το ποιες νότες της εντυπωσιακής της κλίμακας των τριών οκταβών ήταν οι καλύτερες. Ορισμένοι κριτικοί τη θεωρούσαν καλύτερη στα ψηλά της μουσικής κλίμακας, άλλοι στα χαμηλά. Σύγχυση...
Ακόμη και η ίδια η Κάλλας αντιπαθούσε τη φωνή της, περιγράφοντάς την ως κάτι που τελικά είχε αποδεχτεί. Ωστόσο, σφυρηλάτησε μια επιτυχημένη καριέρα στην όπερα βασιζόμενη σε αυτό το «κάτι διαφορετικό» που η φωνή της ήταν ικανή να επιτύχει: να δημιουργήσει κάτι πραγματικά εκφραστικό και οδυνηρό.
Καθώς ήταν σχεδόν τυφλή λόγω σοβαρής μυωπίας, έμοιαζε απομονωμένη από το κοινό της όταν βρισκόταν στη σκηνή και περιγράφηκε ως ονειροπόλα. Είχε κάτι περισσότερο από το χάρισμα της όμορφης μουσικής. Η Κάλλας μετέτρεψε την όπερα σε αυτό που ήταν: μια δραματική απόδοση μιας ιστορίας μέσω τόσο του τραγουδιού όσο και της σχολαστικής υποκριτικής.
Η μεταμορφωτική φύση των ερμηνειών της ήταν τέτοια που κάποιοι αστειεύτηκαν ότι η όπερα θα έπρεπε να χωριστεί σε δύο κύριες περιόδους: την προ Κάλλας και την μετά Κάλλας.
{https://youtu.be/s-TwMfgaDC8}
Η Κάλας ανέπτυξε μια αδικαιολόγητη φήμη για τα ξεσπάσματα της ως ντίβα. Οι απαιτήσεις της ήταν τέτοιες που μερικές φορές έφτανε να ακυρώσει εκδηλώσεις ή ακόμα και να αποχωρήσει εάν ένιωθε ανίκανη να ανταποκριθεί.
Ανεξάρτητα από τη γνώμη των κριτικών γι' αυτήν, η επιδείνωση της φωνής της Κάλλας παρατηρήθηκε ήδη από το 1956, όταν ήταν μόλις 33 ετών. Αυτή θα γινόταν πιο έντονη, καθιστώντας αδύνατες τις δύσκολες άριες που ήταν προηγουμένως σε θέση να ερμηνεύσει. Τελικά η φωνή της μεταμορφώθηκε σε σκιά του παλιού της εαυτού.
Τα τελευταία χρόνια, μια μελέτη ποσοτικοποίησε τις ακουστικές διαφορές μεταξύ των ηχογραφήσεων της Tosca και του Nabucco, με διαφορά μιας δεκαετίας. Διαπίστωσαν ότι η φωνή της είχε γίνει όλο και πιο απότομη, ακανόνιστη και ασταθής.
Το τι προκάλεσε την κατάρρευση αυτής της εμβληματικής φωνής αποτέλεσε αντικείμενο καυτής συζήτησης στον κόσμο της όπερας. Πολλοί αποδίδουν την παρακμή αυτή στο σπαραγμό της για την απώλεια του Αριστοτέλη Ωνάση από την Τζάκι Κένεντι. Άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι ήταν απλώς το αποτέλεσμα του ότι μπήκε πολύ δυνατά, πολύ νωρίς, στην ερμηνεία της. Πολλοί από τους προηγούμενους ρόλους της Κάλλας ήταν πολύ απαιτητικοί τεχνικά και μπορεί να προκάλεσαν τραυματισμούς στις φωνητικές της χορδές.
Η αξιοσημείωτη τεχνική της επικεντρώθηκε στον τονισμό για να προσθέσει δραματικό τόνο στο τραγούδι της, και μπορεί επίσης να ήταν υπεύθυνη για τη σκλήρυνση των φωνητικών της χορδών. Πρόκειται για τις πτυχές της μεμβράνης που δονούνται κατά μήκος του εκροφώμενου πίδακα αέρα από τους πνεύμονές σας, δημιουργώντας μια φωνή ή έναν μουσικό ήχο.
{https://youtu.be/JF8rlKuSoFM}
Η διατροφή της Κάλλας μπορεί επίσης να είχε επίδραση. Έχοντας ως πρότυπό της την Audrey Hepburn, έχασε ένα εντυπωσιακό ποσό βάρους (πάνω από 35 κιλά) στα είκοσί της χρόνια. Υπήρξαν ακόμη και εικασίες ότι μπορεί να είχε καταπιεί επικίνδυνα σκευάσματα της εποχής για να το πετύχει αυτό.
Αυτή η δραματική απώλεια βάρους, όπως αυτή που επιτυγχάνεται με τις γρήγορες δίαιτες της σύγχρονης εποχής, μπορεί επίσης να την έκανε να χάσει μυϊκή μάζα. Η φωνή είναι εξίσου ένα αποτέλεσμα της δράσης των μυών όπως, ας πούμε, η κάμψη ενός δικεφάλου. Η κίνηση και η δόνηση των φωνητικών χορδών καθορίζονται από τη δράση διαφόρων ομάδων μυών στον λάρυγγα (ή φωνητικό κουτί). Αυτοί οι μύες τεντώνουν τις χορδές, όπως πάλλονται οι χορδές μιας άρπας ή ενός βιολιού. Μπορούν επίσης να τις κάνουν να ανοίγουν ή να κλείνουν.
Χάνοντας τους λαρυγγικούς μύες, η ακραία δίαιτά της μπορεί να ήταν υπεύθυνη για την εξασθενημένη φωνή της.
Ένα άλλο στοιχείο μπορεί να βρίσκεται σε μια έκθεση που δημοσιεύτηκε έπειται απο περισσότερα από 25 χρόνια μετά το θάνατο της Κάλλας από έναν γιατρό που η ίδια συμβουλεύτηκε στις φθινοπωρινές της ημέρες, ζώντας στο Παρίσι. Άπλωσε τα χέρια της για να δείξει πώς είχαν αλλάξει από «εκείνα της Floria Tosca σε εκείνα ενός εργάτη».
{https://youtu.be/lxNThjjuqBk}
Η ασθένεια του δερματικού ιστού
Αυτό που έδειχνε ήταν τα τραχιά, πρησμένα, με ιώδη σημάδια χέρια που σχετίζονται με τη δερματομυοσίτιδα. Πρόκειται για μια ασθένεια του συνδετικού ιστού που προκαλεί φλεγμονή τόσο στο δέρμα όσο και στους μυς.
Παράλληλα με το ίδιο ιώδες εξάνθημα στο λαιμό της, η σκυφτή στάση του σώματός της και η εξασθενημένη φωνή της (σ.σ.: δυσφωνία) ήταν χαρακτηριστικά αυτής της ασθένειας. Μετά τη θεραπεία της φλεγμονής με το στεροειδές φάρμακο πρεδνιζολόνη, η Κάλλας παρατήρησε κάποια βελτίωση. Δυστυχώς, αυτή έμελλε να είναι βραχύβια.
Η Κάλλας πέθανε στο Παρίσι, το 1977, από καρδιακή προσβολή. Ήταν μόλις 53 ετών...
Πηγή: TheConversation.com
