Στην Ελλάδα φαίνεται πως τα ποσοστά της αγγίζουν το 12-15 % του πληθυσμού, ενώ φαίνεται πως καταγράφουμε θλιβερή πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά στην επίπτωση της παιδικής παχυσαρκίας με ποσοστά που φτάνουν το 35% των παιδιών, σύμφωνα με την κυρία Μαρία Αποστολοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Φαίνεται πως η παχυσαρκία συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με γενετικό υπόβαθρο καθώς έχουν εντοπιστεί πολλά γονίδια που σχετίζονται με διαφορές στο μεταβολισμό αλλά και με τα ορεξιογόνα ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Έτσι, σε παρουσία προδιάθεσης, ο τρόπος ζωής που χαρακτηρίζεται από αυξημένη θερμιδική πρόσληψη και μειωμένη φυσική δραστηριότητα οδηγεί σε αύξηση σωματικού βάρους, συσσώρευση σπλαγχνικού λίπους και αντίσταση στην ινσουλίνη.

Γιατί μας απασχολεί όμως η αύξηση της παχυσαρκίας;

H παχυσαρκία σχετίζεται με σημαντικό αριθμό συννοσηρότητων. Πρωτίστως συνδέεται με επιπλοκές από το καρδιαγγειακό σύστημα (στεφανιαία νόσος, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικά επεισόδια, περιφερική αγγειακή νόσος), μπορεί να επιβαρυνθεί και η νεφρική λειτουργία και ηπατική δομή (λιπώδης διήθηση, στεατοηπατίτιδα) ενώ σχετίζεται και με αύξηση διάφορων τύπων κακοήθειας. Λόγω της αντίστασης στην ινσουλίνη ο μεταβολισμός του σακχάρου απορρυθμίζεται και προκύπτει προδιαβήτης που μπορεί να εξελιχθεί σε έκδηλο διαβήτη. Συνεπώς η αντιμετώπιση της είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Ποιοτική και ισορροπημένη διατροφή

Πυλώνας όλων των προσπαθειών είναι να διατηρείται μία ποιοτική και ισορροπημένη διατροφή, που δεν υπερβαίνει θερμιδικά τις ανάγκες του κάθε ατόμου σε συνδυασμό με σωματική άσκηση. Ωστόσο, σε μεγάλο ποσοστό ασθενών φαίνεται ότι τα μέτρα αυτά ακόμη κι αν λειτουργήσουν για κάποιο καιρό, δεν έχουν επιτυχία μακροπρόθεσμα. Στο σημείο αυτό μπορούν να βοηθήσουν νέα φάρμακα, που είχαν αναπτυχθεί αρχικά ως αντιδιαβητικές αγωγές και επάγουν σημαντική απώλεια βάρους, ώστε έχουν πάρει ένδειξη και για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Οι αγωγές αυτές (λιραγλουτίδη, σεμαγλουτίδη, τιρζεπατίδη) είναι ενέσιμες και δρουν σαν ανορεξιογόνες ουσίες στον υποθάλαμο ενισχύοντας τον κορεσμό και επιβραδύνοντας τη γαστρική κένωση, ώστε το άτομο που τις λαμβάνει να αισθάνεται πιο γρήγορα χορτάτο. Εντυπωσιακό είναι πως έχουν και πολλές άλλες ευεργετικές δράσεις πέρα από την απώλεια κιλών.

Φαίνεται πως έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, προστατεύουν την καρδιά και τους νεφρούς και βελτιώνουν την περιφερική αγγειακή νόσο και τα καρδιαγγειακά επεισόδια ακόμη και σε άτομα που δεν έχουν διαβήτη όπως φάνηκε πρόσφατα στη μελέτη SELECΤ, καθώς άτομα που λάμβαναν μία φορά την εβδομάδα σεμαγλουτίδη 2,4 mg (Wegovy, Novo Nordisk) είχαν κατά 20% χαμηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Ανάλογη μεγάλη μελέτη αναμένεται και για την τιρζεπατίδη (Mounjaro, Lilly). Αν και η αλλαγή τρόπου ζωής παραμένει προυπόθεση για μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μετά τη διακοπή της αγωγής αυτές οι αγωγές ουσιαστικά βοηθούν τα άτομα που παλεύουν χρόνια με το υπέρβαρο και την παχυσαρκία να χάσουν κιλά, να βάλουν στην καθημερινότητά τους την άσκηση και να προστατευτούν από επικίνδυνες συνέπειες της νόσου.

Σημαντικό να τονιστεί είναι πως είναι απαραίτητο η θεραπεία να γίνεται υπό την καθοδήγηση ειδικών ιατρών, ώστε να εξασφαλίζεται ασφάλεια και σωστά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.