Σχεδόν 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ─ ή 1 στα 4 άτομα ─ θα ζουν με κάποιο βαθμό απώλεια ακοής έως το 2050, προειδοποιεί η πρώτη Παγκόσμια Έκθεση για την Ακοή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), που κυκλοφόρησε σήμερα.
Τουλάχιστον 700 εκατομμύρια από αυτούς τους ανθρώπους θα απαιτήσουν πρόσβαση στη φροντίδα του αυτιού και της ακοής και σε άλλες υπηρεσίες αποκατάστασης, εκτός εάν ληφθούν μέτρα.
«Η ικανότητά μας να ακούμε είναι πολύτιμη. Η μη θεραπεία της απώλεια ακοής μπορεί να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην ικανότητα των ανθρώπων να επικοινωνούν, να σπουδάζουν και να κερδίζουν τα προς το ζην. Μπορεί επίσης να επηρεάσει την ψυχική υγεία των ανθρώπων και την ικανότητά τους να διατηρούν σχέσεις», δήλωσε ο Δρ Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ.
Οι κύριες αιτίες απώλειας ακοής
Στα παιδιά, σχεδόν το 60% της απώλειας ακοής μπορεί να προληφθεί μέσω μέτρων όπως η ανοσοποίηση για την πρόληψη της ερυθράς και της μηνιγγίτιδας, η βελτίωση της μητρικής και της νεογνικής φροντίδας και ο έλεγχος και η έγκαιρη αντιμετώπιση της ωτίτιδας και φλεγμονωδών ασθενειών του μεσαίου αυτιού. Σε ενήλικες, ο έλεγχος θορύβου, η ασφαλής ακρόαση και η παρακολούθηση των ωτοτοξικών φαρμάκων μαζί με την καλή υγιεινή του αυτιού μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής ακοής και στη μείωση της πιθανότητας απώλειας ακοής.
Η αναγνώριση είναι το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση της απώλειας ακοής και των σχετικών παθήσεων του αυτιού. Ο κλινικός έλεγχος σε στρατηγικά σημεία της ζωής διασφαλίζει ότι οποιαδήποτε απώλεια ακοής και αυτιών μπορεί να εντοπιστεί το συντομότερο δυνατό.
Οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων ακριβών και εύχρηστων εργαλείων, μπορούν να εντοπίσουν ασθένειες του αυτιού και απώλεια ακοής σε οποιαδήποτε ηλικία, σε κλινικές ή κοινότητες, και με περιορισμένη εκπαίδευση και πόρους. Ο έλεγχος μπορεί ακόμη και να πραγματοποιηθεί σε δύσκολες καταστάσεις, όπως αυτές που συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και εκείνων που ζουν σε ανεπαρκείς και απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου.
Κύρια ευρήματα της έκθεσης
Η έλλειψη ακριβών πληροφοριών και η στιγματιστική στάση απέναντι στις ασθένειες του αυτιού και η απώλεια ακοής συχνά περιορίζουν τους ανθρώπους από την πρόσβαση στη φροντίδα για αυτές τις καταστάσεις. Ακόμη και μεταξύ των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης, υπάρχει συχνά έλλειψη γνώσεων σχετικά με την πρόληψη, τον έγκαιρο εντοπισμό και τη διαχείριση της απώλειας ακοής και των ασθενειών του αυτιού, εμποδίζοντας την ικανότητά τους να παρέχουν την απαιτούμενη φροντίδα.
Στις περισσότερες χώρες, η φροντίδα του αυτιού και της ακοής δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί στα εθνικά συστήματα υγείας και η πρόσβαση στις υπηρεσίες φροντίδας είναι πρόκληση για όσους έχουν ασθένειες του αυτιού και απώλεια ακοής. Επιπλέον, η πρόσβαση στη φροντίδα του αυτιού και της ακοής δεν μετριέται και τεκμηριώνεται, ενώ στο σύστημα πληροφοριών υγείας δεν υπάρχουν σχετικοί δείκτες.
Αλλά το πιο έντονο κενό στην ικανότητα του συστήματος υγείας είναι στους ανθρώπινους πόρους. Μεταξύ των χωρών με χαμηλό εισόδημα, περίπου το 78% έχει λιγότερους από έναν ειδικό για το αυτί, τη μύτη και το λαιμό (ΩΡΛ) ανά εκατομμύριο πληθυσμού. 93% έχουν λιγότερους από έναν ακουολόγο ανά εκατομμύριο. Mόνο το 17% έχει έναν ή περισσότερους λογοθεραπευτές ανά εκατομμύριο και 50% έχουν έναν ή περισσότερους δασκάλους για τους κωφούς ανά εκατομμύριο. Αυτό το κενό μπορεί να καλυφθεί μέσω της ενσωμάτωσης της φροντίδας του αυτιού και της ακοής στην πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη μέσω στρατηγικών όπως η κατανομή εργασιών και η εκπαίδευση, που περιγράφονται στην έκθεση.
Ακόμη και σε χώρες με σχετικά υψηλά ποσοστά επαγγελματιών φροντίδας αυτιών και ακοής, υπάρχει άνιση κατανομή ειδικών. Αυτό όχι μόνο δημιουργεί προκλήσεις για τα άτομα που χρειάζονται φροντίδα, αλλά θέτει και παράλογες απαιτήσεις στα στελέχη που παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες.
