Ήδη από τον Απρίλιο του 2020, στη Γουχάν της Κίνας υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία οι γάτες θα μπορούσαν να μολυνθούν από τον SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί τη COVID-19. Τον ίδιο μήνα εμφανίστηκαν στοιχεία ότι θα μπορούσαν επίσης να μεταδώσουν τη μόλυνση σε άλλες γάτες υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Έκτοτε, έχουν επιβεβαιωθεί λοιμώξεις σε βιζόν στη Δανία και την Ολλανδία, σε μεγάλες γάτες σε ζωολογικούς κήπους, σε σκύλους, κουνάβια και μια σειρά άλλων ειδών. Αξίζει επίσης να θυμόμαστε ότι η πηγή του SARS-CoV-2 είναι πιθανώς οι νυχτερίδες και ότι άλλα είδη άγριας ζωής μπορεί επίσης να μολυνθούν.
Αν και έχει υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη μετάδοση του κορονοϊού από τον άνθρωπο στις γάτες, η αντίθετη διαδρομή συμβαίνει πιο σπάνια. Επίσης δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία για τη μετάδοση μεταξύ γατών σε κανονικές καταστάσεις (δηλαδή, όχι σε εργαστήριο). Προς το παρόν, δεν υπάρχει πραγματικός λόγος ανησυχίας ότι οι λοιμώξεις στις γάτες αποτελούν σημαντικό πρόβλημα. Διατρέχετε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο από την οικογένεια και τους φίλους σας που είναι μολυσμένοι παρά από τις γάτες τους. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λάβετε άλλα μέτρα προστασίας για να μειώσετε τους κινδύνους εμφάνισης άλλων ασθενειών (όπως τοξοπλάσμωση) από γάτες.
Επί του παρόντος δεν υπάρχει σημαντικός κίνδυνος από τις γάτες και τους σκύλους που θα δικαιολογούσαν συγκεκριμένες μεθόδους ελέγχου όπως η σφαγή ή η καραντίνα. Μακροπρόθεσμα, όμως, υπάρχει ανησυχία για την εμφάνιση νέων μεταλλάξεων. Αυτές μπορεί να μεταδοθούν ευκολότερα (όπως η παραλλαγή άλφα) ή πιο ικανά να μολύνουν εμβολιασμένα ή προηγουμένως μολυσμένα άτομα (όπως η παραλλαγή βήτα). Οι παραλλαγές μπορεί να προκαλέσουν πιο σοβαρή ασθένεια ή μπορεί να προκαλέσουν λιγότερο σοβαρή ασθένεια και να γίνουν περισσότερο σαν τα φυσιολογικά χειμερινά κρυολογήματα ή τη γρίπη.
Ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος της μόλυνσης άλλων ειδών με SARS-CoV-2 είναι ότι εάν ο ιός αρχίσει να κυκλοφορεί σε αυτά, μια νέα, ακόμη πιο δυσάρεστη μετάλλαξη θα μπορούσε να εμφανιστεί και να μην αναγνωριστεί ως πρόβλημα μέχρι να περάσει πίσω στους ανθρώπους.
Ο πιο σημαντικός τρόπος μείωσης του κινδύνου θα είναι η επιτήρηση για τον εντοπισμό τυχόν νέων παραλλαγών σε ζώα που δεν εμφανίζονται ακόμη στους ανθρώπους.
Απίθανος ο μαζικός εμβολιασμός των κατοικιδίων
Ο εμβολιασμός των κατοικίδιων ζώων είναι πολύ λιγότερο πιθανός. Αναπτύσσονται εμβόλια για σκύλους και γάτες κατά της COVID αλλά ακόμη βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο. Παράλληλα, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα απόδειξης της αποτελεσματικότητάς τους.
Τα εμβόλια εγκρίθηκαν για χρήση μόνο σε ανθρώπους μετά από κλινικές δοκιμές τελευταίου, όπου μεγάλος αριθμός ατόμων εμβολιάστηκε. Ακόμη και τότε, αρκετοί άνθρωποι στη δοκιμή έπρεπε να μολυνθούν για να αποδείξουν οποιαδήποτε επίδραση του εμβολίου COVID έναντι του εμβολίου ελέγχου. Η διεξαγωγή παρόμοιων δοκιμών σε σκύλους και γάτες θα είναι δύσκολη, ενώ τα ποσοστά μόλυνσης είναι χαμηλά (ή ακόμα και άγνωστα, όπως επί του παρόντος) και οι μικρότερες δοκιμές απλά δεν παρέχουν αρκετά καλά αποδεικτικά στοιχεία.
Μπορεί να είναι δυνατή η χρήση των ίδιων εμβολίων σε γάτες και σκύλους όπως και στον άνθρωπο, αλλά αυτό είναι επίσης επικίνδυνο. Είναι πλέον αποδεκτό ότι η έκθεση εμβολιασμένων ανθρώπων σε νέες λοιμώξεις μπορεί να είναι ένας τρόπος επιλογής για παραλλαγές που μπορούν να ξεφύγουν από την ανοσολογική απόκριση που παράγεται από το εμβόλιο. Εάν τα ίδια βασικά σχέδια εμβολίων χρησιμοποιούνται σε γάτες και σκύλους, αυτό μπορεί βοηθήσει στη δημιουργία «μεταλλάξεων διαφυγής» εμβολίων σε αυτά τα είδη, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να μεταφερθούν ακόμη και σε εμβολιασμένα άτομα. Ειδικά αν τα εμβόλια δεν έχουν αποδειχθεί τόσο αποτελεσματικά όσο στους ανθρώπους ή αν χορηγούνται μόνο σε ορισμένες γάτες και σκύλους.
Ας σημειωθεί ότι η εκτεταμένη ευθανασία των κατοικίδιων ζώων ως προφύλαξη (αυτό που θα ονομαζόταν "σφαγή" σε ζώα ή άγρια ζώα) είναι εξαιρετικά απίθανη.
ΠΗΓΗ: theconversation
