Οι ουρολοιμώξεις είναι λοιμώξεις συνήθως βακτηριακές που προσβάλλουν οποιοδήποτε τμήμα του ουροποιητικού συστήματος νεφροί, ουρητήρες, ουροδόχος κύστη, ουρήθρα. Συμβαίνουν όταν μικροοργανισμοί εισέρχονται μέσω της ουρήθρας στο ουροποιητικό σύστημα και πολλαπλασιάζονται.
Συνηθέστερα προσβάλλεται η ουροδόχος κύστη, μια κατάσταση που ονομάζεται κυστίτιδα και είναι ιδιαίτερα συχνή στις γυναίκες λόγω ανατομίας της περιοχής. Η γυναικεία ουρήθρα είναι πιο κοντή και βρίσκεται πιο κοντά στον πρωκτό γεγονός που ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων. Φαίνεται ότι οι ουρολοιμώξεις έχουν εποχιακή κατανομή. Παρουσιάζουν μεγαλύτερη έξαρση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ακόμη και κατά 15 % σε σχέση με τους χειμερινούς, ιδιαίτερα στο γυναικείο φύλο. Η αύξηση αυτή είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας.
Όσο αυξάνεται η θερμοκρασία και η υγρασία τόσο ευνοούνται οι συνθήκες για να πολλαπλασιαστούν τα μικρόβια. Επιπλέον, η πολλή ζέστη μας οδηγεί σε αφυδάτωση και ακολούθως σε μειωμένη παραγωγή ούρων, έτσι δεν ξεπλένεται επαρκώς η ουροδόχος κύστη ώστε να αποβληθούν τα μικρόβια.
Το κολύμπι σε βρώμικες και πολυσύχναστες θάλασσες και πισίνες, η μολυσμένες παραλίες αλλά και η πολύωρη παραμονή με βρεγμένο μαγιό, άρα με συνθήκες υγρασίας, οδηγούν ευκολότερα σε ουρολοίμωξη. Ακόμη, η υπερβολική εφίδρωση της περιοχής γύρω από τον πρωκτό μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε μετακίνηση μικροβίων από εκεί προς την ουρήθρα.
Επιπλέον, το καλοκαίρι αυξάνεται η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών γεγονός που ευνοεί λοιμώξεις του ουροποιογεννητικού συστήματος. Τέλος οι αυξημένες μετακινήσεις κατά την καλοκαιρινή περίοδο συνεπάγονται αυξημένη χρήση κοινόχρηστης τουαλέτας και επομένως αυξημένη συχνότητα ουρολοιμώξεων. Ακόμη και στην περίπτωση που αποφεύγουμε δημόσιες τουαλέτες, το ίδιο δυσάρεστο αποτέλεσμα μπορεί να έχει το να κρατάμε τα ούρα μας για πολλές ώρες, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια κάποιου ταξιδιού.
Η ουρολοίμωξη, αν δε θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες για τον οργανισμό συνέπειες, όπως πυελονεφρίτιδα ακόμη και σήψη. Η αντιμετώπιση γίνεται με κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή, αφού προηγηθεί καλλιέργεια ούρων, ώστε να βρεθεί το υπαίτιο βακτήριο και στοχευμένα να δοθεί το σωστό φάρμακο.
Oι πιθανότητες ουρολοίμωξης μπορεί να μειωθούν σημαντικά ακολουθώντας κάποια απλά μέτρα πρόληψης, όπως:
- Άφθονη ενυδάτωση με κατανάλωση τουλάχιστον 2-3 λίτρα υγρών ημερησίως.
- Συχνή κένωση της κύστης, χωρίς να αναβάλλεται η επίσκεψη στη τουαλέτα.
- Προσοχή στις κοινόχρηστες τουαλέτες.
- Αποφυγή βρώμικης και πολυσύχναστης θάλασσας και πισίνας.
- Αλλαγή βρεγμένου μαγιό και χρήση καθαρής πετσέτας στην παραλία και όχι άμεση επαφή με την άμμο.
- Διατήρηση προσωπικής υγιεινής και καθαριότητας.
- Χρήση βαμβακερών εσωρούχων αντί για συνθετικά.
- Μετά από κάθε σεξουαλική επαφή, άμεση χρήση τουαλέτας με κένωση της κύστης.
ΠΗΓΗ: Dunant.gr
